Μοναξιά και φως

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

2011-12-30T23:49:00.000+02:00

Λείπω πολύ καιρό από το blog μου..Μέσα σε αυτούς τους μήνες άλλαξε η ζωή μου τελείως..Τελείωσα τη μετεκπαίδευση και πήρα το δίπλωμά μου,επέστρεψα στο σχολείο ανανεωμένη αλλά μέσα σε αυτά ήρθε και μια αλλαγή μεγάλη καθώς μετακομίσαμε πίσω στη γενέτειρα πόλη μας εξ ανάγκης και αυτό έγινε κάτω -δυστυχώς -από την οικονομική δυσπραγία ..Έτσι επειδή δεν το αποφασίσαμε εμείς με τη δική μας θέληση ,φύγαμε με πίκρα και πόνο από το νησί όπου περάσαμε ένα μεγάλο μέρος της ζωής μας (σχεδόν μια δεκαετία)αφήσαμε φίλους ,στιγμές ,όνειρα και προσπαθήσαμε να προσαρμοστούμε σε νέους ρυθμούς και όπως όλοι οι Έλληνες σε νέα οικονομικά δεδομένα..Έπρεπε να βάλω λοιπόν τα πράγματα σε μια σειρά,να βοηθήσω τα παιδιά μου να σταθούν σε έναν χώρο που τον άφησαν 6 χρονών και να σταθώ δίπλα σε όλη την οικογένειά μου που δεν δέχτηκε εύκολα αυτή την αλλαγή..Ήθελα λοιπόν χρόνο..Χρόνο για μένα..Ακόμα και μέσα στο blog είχα στιγμές που με πονούσαν..Καλές και κακές και έπρεπε να αποστασιοποιηθώ για λίγο για να μπορέσω να ξαναδιαβάσω την κάθε ανάρτηση..Ο θρήνος και ο πόνος όμως γλυκαίνουν με τον καιρό..Σιγά σιγά μπήκα σε ένα ρυθμό και κατάφερα μέσα στο χρόνο που πέρασε από την τελευταία ανάρτηση να ξαναβρώ την όρεξη να γράψω..Δεν ξέρω αν είστε ακόμα εδώ φίλοι μου..Αλλά εγώ γύρισα και ελπίζω να μείνω αν και οι υποχρεώσεις μου απέναντι στους μαθητές μου και στη δουλειά μου από τη μία και στην οικογένειά μου από την άλλη παίρνουν πια πολύ χρόνο..

Σας εύχομαι λοιπόν ολόψυχα καλή χρονιά και το 2012 παρόλο που θα ναι πολύ δύσκολο για όλους να είναι τουλάχιστον πιο εποικοδομητικό για όλους μας και να μας δίνει η κάθε μέρα του δύναμη να πολεμάμε για το καλύτερο..

Παλεύω

2011-05-09T00:27:00.001+03:00

Παλεύω για μένα
Παλέυω να ζήσω
Παλεύω να ξεπεράσω τις δυνάμεις μου
να αντέξω σε ότι έρχεται κάθε μέρα
Παλεύω να χαμογελώ ακόμα και όταν οι μέρες μου είναι κρύες και σκοτεινές
Παλεύω να διώχνω τα δάκρυα από τα μάτια των ανθρώπων που αγαπώ
Παλέυω να μαι δυνατή γιατί αν λυγίσω δεν θα μαι εγώ..
Παλεύω να ισοροπώ τη λογική με το συναίσθημα
Παλεύω μέσα μου με τον ίδιο μου τον εαυτό..
Είναι δυσκολο να γράφω για μένα,να με εξηγώ γιατί ποτέ και καμία στιγμή δεν είμαι η ίδια.
Είναι δύσκολο να γράφεις για τον εαυτό σου γιατί γράφοντας για αυτόν πρέπει να αντιμετωπίσεις και τη σκοτεινή σου πλευρά και γω παλεύω να το κάνω αυτή τη στιγμη καθώς θέλω να φανώ στα μάτια σας αρεστή..Ανθρώπινη φιλαυτία και γυναικεία φιλαρέσκεια που θέλει να είμαι τέλεια για σας ..Αλλά δεν είμαι..Παλεύω να μαι τέλεια μα δεν είμαι..Εχω κρυφή σκοτεινή πλευρά που πολλές φορές με τρομάζει όταν έρχεται στην επιφάνεια.. Βλέπω ότι όπως αγαπώ μπορώ και να μισήσω,ότι όπως κλάιω από λύπη μπορώ και να χαμογελάσω όταν κάποιος υποφέρει,ότι μπορώ να δείχνω προς τα έξω καλοσύνη και ταυτόχρονα να θέλω να γίνω κακιά και εριστική..ότι μπορώ να γίνω δαίμονας όσο εύκολα μπορώ να είμαι άγγελος..Όμως το παλέυω..Γιατί; Γιατί απλά αυτός είναι ο ρόλος μου..Να παλεύω κάθε μέρα για να είμαι Άνθρωπος..

Από τη Μαρία

2011-05-08T23:57:00.000+03:00

Είναι ένα κομμάτι που το πήρα από το blog της Μαρίας..Μαράκι δεν σε ξεχασα..Κάνω ΄οτι περνάει από το χέρι μου να βοηθήσω αλλά ο κόσμος είναι πολύ σκληρός και άψυχος..Μόνο όταν βιώνουμε τον πόνο οι ίδιοι μπορούμε να θυμηθούμε ότι ειμαστε άνθρωποι και ότι έχουμε την ανάγκη των άλλων..Ακόμα περιμένω απαντήσεις κορίτσι μου ,περιμένω ανθρώπους να νοιαστούν αλλά λυπάμαι που δεν μπορώ να σου πω τίποτα..Να σαι δυνατή μικρή μου..

Εγώ ξέρω που είμαι

2011-03-29T03:10:00.133+03:00

Η αίθουσα ήταν κατάμεστη από κόσμο..Δεν υπήρχε περίπτωση να βρει να καθίσει και έτσι προτίμησε να βγει έξω από το κτήριο και να περιμένει μέχρι τη μία πίνοντας ένα καφέ ..Στο κάτω κάτω η μέρα μόνο για να σαι κλεισμένος σε ένα συνεδριακό χώρο δεν ενδεικνυόταν..Ανοιξιάτικο αεράκι που ερχόταν από τη θάλασσα γέμιζε με το πιο γλυκό άρωμα το χώρο και σε προκαλούσε να ξεκουραστείς..Αν ήταν μουσική θα ήταν σαξόφωνο που πάιζει παλιά κομμάτια τζαζ και ο κόσμος σταματά το μυαλό του για να χαθει μέσα στους ήχους του..Και κείνη δεν αφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη..Εξάλλου αυτό είναι ζωή..Να κρατάς τα αρώματα που σου χαρίζει η κάθε μέρα..Και αυτή είχε κρατήσει πολλά αρώματα ασχημα και υπέροχα και αυτό σήμερα που περνούσε μόνο στα υπέροχα μπορούσε να το κατατάξει..
-Υπέροχη μέρα,σκεφτηκε και γύρισε αμέριμνη το κεφάλι της γύρω της..Και κείνο που είδε την έκανε να χαμογελάσει ακόμα περισσότερο..Εκείνος ήταν εκεί..Ο άνθρωπος που της χάρισε τον ίδιο της τον εαυτό ήταν εκεί..Πανέμορφος όπως πάντα και υπέροχος μέσα στο ανοιχτόχρωμο ανοιξιάτικο κοστούμι του σκορπούσε για άλλη μια φορά στους γύρω του κάτι από τη δική του λάμψη..Δεν την είχε δει και εκείνο που η ίδια θα ήθελε ήταν να μην τη δει..Θα ταν η μοναδική ευκαιρία να του πει κάποια πράγματα χωρίς να τον φέρει σε δύσκολη θέση..

Η ιστορία τους ήταν παλιά..Πριν πολλά χρονια ήταν μαζί μα κάποτε χώρισαν..οταν είχε ξεκινήσει η ιστορία τους ήταν σαν όλες τις παράνομες ιστορίες..΄Ωσπου εκείνη έφυγε και εκείνος χώρισε και ξαναπαντρεύτηκε..Χαμογέλασε με τις θύμισες εκείνης της εποχής που η μία ανάμνηση διαδεχόταν τη άλλη..Φωτογ(τ)ραγικές εικόνες που μέσα σε δευτερόλεπτα διέσχισαν ενα χρόνο..Χαμογέλασε ξανά ,και μια σκέψη κυριαρχησε στο μυαλό της..Άνοιξε τη τσάντα του laptop και έβγαλε από μέσα το σημειωματάριο του συνεδρίου..Πήρε το στυλό της και άρχισε να γράφει..Ίσως ήταν οι μόνος τρόπος να του πει μερικά πράγματα χωρίς κανένας να διακινδυνέψει τίποτα..

"'Εκανα ένα λάθος χτες..Με ρώτησες αν θυμάμαι ποιο τραγούδι μου αφιέρωσες όταν έφυγα και πότε..Σου το είπα..Μόνο που είπα το πρώτο ,αυτό που μου αφιέρωσες εκείνο το βραδυ όταν η θάλασσα με ταξίδευε πολύ μακριά και κεινο το κομμάτι ακόμα το κουβαλώ στην ψυχή μου ..Την ώρα που πήρα το msn ,μεσοπέλαγα,δεν μπορέις να νιώσεις με τίποτα τι ένιωσα..ΔΕΝ ΜΠΟΡΈΙΣ.ήταν η στιγμή που ένιωσα οτι πια άλλαζα..Εκείνη ήταν η στιγμή..Από εκείνο το δευτερόλεπτο ήξερα πως θα πρεπε πια να παλέψω πια μόνη και έπρεπε να αλλάξω .. Και το χω συνδυάσει και με αυτό ..τότε που γύριζα πίσω και το θεωρησα ειρωνεία της μοίρας γιατί ήξερα ότι πια σε έιχα χάσει και ας με αγαπόυσες γιατί δεν θα μουν αυτή που μπορουσα να σου δώσω ότι ήθελες

Τότε που το τέλος ήρθε πριν ο χρόνος μας ισοπεδώσει.

'Ομως υπαρχει και ένα ακόμη..Εκέινο που κάποτε, πριν λίγα χρόνια μου αφιέρωσες όταν ξαναμιλήσαμε-μετά από 7 χρονια αν θυμάμαι καλά- 'ΜΟΥ ΛΕς ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΑΓΑΠΩ"..

τότε με έπιασες εξ απήνης..Και τότε τα έχασα..Δεν περίμενα ότι με κρατούσες ακόμα στο μυαλό σου..Τα χασα..Σε αγαπουσα από τότε και ένα μέρος της καρδιάς μου ήταν πάντα διπλά σου,και το ότι με θυμόσουν και συ ήταν για μένα πολύ σημαντικό γιατί δεν ήμουν αδιαφορη..

Σήμερα όμως ταιριάζει να σου αφιερώσω εγώ αυτό το τραγούδι..Αυτό το συγκεκριμένο κομμάτι..

Ξέρω ότι με αγαπάς,'Ομως το ξέρεις ήδη όπως το ξέρω, ότι όλες οι αγάπες δεν οδηγούνται στο ευτυχισμένο τέλος..Ποτέ δεν περίμενα ότι κάτι περισσότερο από αυτό που έιχαμε θα μπορούσαμε να έχουμε εμείς..Πάντα χρειαζόσουν μια γυναίκα δίπλα σου να σε προσέχει,να σε χρειάζεται ,μια γυναίκα που μπορεί να είναι πανέξυπνη και να σου ερεθίζει το μυαλό αλλά πάντα να ναι γυναίκα δίπλα σου που να βγάζει την ανάγκη ν α την προστατέψεις ..Μπορεί εγώ να φαινόμουν έτσι κάποτέ αλλά ήμουν στο στάδιο της μεταμόρφωσης ..Το κουκούλι που θα αποκάλυπτε το νέο πλάσμα μόνο μια εκλεπτυσμένη πεταλούδα δεν θα έβγαζε..Ποτέ δεν θα μπορούσα να είμαι μια τέτοια γυναίκα..Μόνο αυτό δεν ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΊΜΑΙ..Πονάω ,αγαπάω,κλαίω με 'ο,τι με συγκινεί ,νοιάζομαι για τους άλλους αλλά ποτέ ΚΑΝΕΙΣ ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να με στηρίξει γιατί ξέρω καλά ότι εγώ είμαι αυτή που πρέπει να στηρίζει τον εαυτό της και τους άλλους γύρω της και να προχωράει πάντα πρώτη,να παιρνει πρωτοβουλίες ,να αναλαμβάνει ευθύνες χωρίς να κλαίγεται και να βλέπει τη ζωή πάντα από την πλευρά που απαίτέι μόνο τη δική της προσπάθεια για να γίνει καλύτερη
Σε αγαπώ με ένα πάθος και πόθο,με μια λαχτάρα ,με έναν υπέρμετρο θαυμασμό και σεβασμό ,γιατί "με πάλεψες" να με φτιάξεις ,γιατί σου χρωσταω μέρος μεγάλο της προσωπικότητάς μου αλλά μέχρι εκεί..Εκεί σταματάνε όλα.. Βλέπεις ποτέ δεν θα μπορούσα να σου δώσω ό,τι παιρνεις από μια γυναίκα που μπορέι να τονώσει τη σημαντικότητα σου και τον αντρικό εγωισμό σου.Ποτέ δεν θα μπορούσες να με εχεις ολοκληρωτικά οπως θα ήθελες γιατί θα άνηκα πάντα σε μένα,θα ανήκω πάντα σε μένα ..Ξερω λοιπόν που είμαι,ποιά ειμαι και - όπως σου είπα λίγο πιο πάνω -πως νιώθω για σενα..ΑΝ ΔΕΝ ΕΝΙΩΘΑ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕΣ ΟΥΤΕ ΣΑΝ ΣΚΙΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ..Δεν θα 'σουν τιποτα για μένα..Μα αυτό που νιώθω δεν σημαίνει ότι θα παρέδιδα τη ζωή μου στα χέρια σου..Ποτέ δεν θα μπορούσα να το κάνω..Θα ταν σαν να πεθαινα την ίδια στιγμή και αν το έκανα θα ήταν για λίγο διάστημα αλλά μετά θα πετούσα ξανά γιατί δεν μου αρέσει να φυλακίζομαι..Θα θελε υπερανθρωπες προσπάθειες κάποιος να πετύχει κάτι τέτοιο και ως ένα σημείο το χει καταφέρει ο σύντροφός μου αλλά ακόμα και κείνος ξέρει πως δεν είμαι μόνιμη..Το βλέπει, το ξέρει καθώς μεχρι τώρα αρνήθηκα 3 φορές την πρόταση γαμου..Δεν μπορώ τις δεσμεύσεις και τα όνειρα..Παίρνω τη ζωή όπως έρχεται και τη χαίρομαι κάθε μέρα..
Συνέχισες τη ζωή σου ,συνεχισα τη δική μου και ξέρω ότι εσύ αγάπησες τη δευτερη γυναίκα σου περισσότερο από μένα..Από τότε που εγω και συ είμασταν μαζί..ΚΑΙ ΜΗ ΜΕ ΡΩΤΉΣΕΙΣ ΠΟΤΈ ΓΙΑ ΑΥΤΌ...Αυτό ανήκει στο παρελθόν..Πολύ πολύ πίσω..Εγώ όμως όχι.Ειμαι εδώ..Ζωντανή και καλύτερα ,καλύτερη από ποτέ.
Κάνε μου όμως μια χάρη,,Μικρή..Κοίτα τον εαυτό σου στον καθρεφτη και δες αν αυτό που νιώθεις είναι όπως μου έίπες χτες μόνο πόθος για μένα και τίποτα περισσότερο..Και γιατί σου ζητάω αυτή τη χάρη?Γιατί ποτέ δεν ήσουν καλός στα ψέματα..Ποτέ..
Πίστεψέ με καταλαβαίνω ότι φοβόσουν μήπως κολλήσω πανω σου και σου χάλάσω τον κόσμο σου,τη ζωή σου αλλά δεν έπρεπε..Ποτέ δεν θα έκανα κακό σε ότι εκτιμώ και αγάπησα..Εχω έναν ιδιαίτερο τρόπο να ζω και δεν έχω σκοπό να τον θυσιάσω αν δεν μου πάει κάτι..Και γω δεν θα μπορούσα να μαι πάντα κοντάσου γιατί δεν μου αρέσει να ζω στη σκιά κανενός..Και συ αυτό το καταφέρνεις στους αλλους..Εχεις τόσο πληθωρική και επιβλητική προσωπικότητα που τους κάνεις όλους να φάινονται τόσο μικροί και αδύναμοι..Και αυτό για μενα είναι υποταγή και γω δεν υποτάσσομαι σε κανέναν άνθρωπο..
Γιατί στα ειπα όλα αυτά?Για να ξεκαθαρίσω τη δική μου θέση ,γιατί θέλω να καταλάβεις ,να δεις ποια είμαι και να πάψεις να αναρωτιέσαι τι θέλω από σένα..Ξέρεις υπάρχουν και ανθρωποι που δεν ζητάνε ανταλλάγματα για ό,τι δίνουν."

Χαμογέλασε με ενα χαμόγελο που εξεφραζε τη λύτρωση..Επρεπε να τα είχε πει αυτά εδω και καιρό αλλά οι ευκαιρίες που δόθηκαν ήταν ελάχιστες ακόμα και ως προς το χρόνο που είχαν στη διάθεσή τους όμως μέσα σε αυτά τα λεπτα έβγαινε ακόμα η έλξη του ενός για τον άλλο ακόμα και αν το θέμα συζήτησης είχε να κάνει με εργασιακά θεματα..Τα βλέμματα τους ή ο τρόπος που κοιτάζε ο ένα τον άλλο έδειχνε πως ακόμα κατι υπήρχε..Και κάτι ΄τετοιο έγινε και χτες όταν εν μέσω μια συνεργασίας τη ρώτησε αν θυμάται το τραγούδι που της αφιέρωσε όταν έφευγε και αμέσως μετά ξεκίνησε μια εξομολόγηση ένα ξεκαθάρισμα των αισθηματων του το οποίο την έκανε να αναρωτηθεί το λόγο που της τα έλεγε όλα αυτά..Οταν έφυγε από το γραφείο τότε κατάλαβε ότι δεν την ήξερε και για αυτό έπρεπε να βρει τρόπο να της μιλησει για τη ζωή του και πωε αυτή είναι...Έπρεπε λοιπόν και αυτή να βρει τρόπο να του εξηγήσει και να του πει όσα δεν θα πορλάβαιναν ποτέ να πουν ι..Και να που βρέθηκε η κατάλληλη στιγμη..
΄Εκοψε το χαρτί το δίπλωσε και σηκώθηκε από τη θέση της.. Πλησίασε κοντά τους.. Και να μην την είχε δει τώρα την είδε σίγουρα .. Τους καλησπέρισε όλους ,αντάλλαξε δυο κουβέντες αδιάφορες και τυπικές ,του χαμογέλασε ευγενικά οπως έκανε και στους υπόλοιπους και με ανάλαφρο βήμα προχώρησε στο χώρο του συνεδρίου..

Στη ζωή της υπήρχε μόνο πια ο εαυτός της και η λογική είχε κερδίσει το συναίσθημα και την ευαισθησία..Ήξερε πια καλά ποια ήταν...

ο Φάκελος με το γράμμα παραδόθηκε στα χερια του μετά από τρεις μέρες..

Ο δικός μου Παράδεισος,εσύ

2011-03-25T23:12:00.013+02:00

Εδώ να μείνεις

Να σαι πάντα διπλα μου
να μου δίνεις πάντα τη δύναμη να ζησω και να ονειρεύομαι
να προσπαθώ και να παλεύω

Εδώ να μείνεις για να βρίσκω τον Παράδεισο
μέσα στο γέλιο σου,
σε κάθε χαμόγελο σου,
μέσα στα μάτια σου
και να γεύομαι την ευτυχία

Σε ευχαριστώ καρδιά μου που υπάρχεις στη ζωή μου..

Και τώρα τι?

2011-02-06T18:33:00.002+02:00

"'Οταν θα χεις λεφτά να πληρώσεις το σπίτι τότε θα σου δώσω το κλειδί για να το κάνεις ότι θες"είπε με μάτια που πετούσαν φωτιές ,γεμάτα μίσος πριν κλείσει την πόρτα πίσω του και κεινη αποσβολωμένη, κοκκαλωμένη προσπαθούσε να θυμηθεί αν είδε στα μάτια του έστω μια σκια ..Μια σκια αγάπης..Μα τίποτα..Μονο μάτια που το βλέμμα τους έφερνε παγωνια..Ματιά σκληρή τόσο σκληρή που την εσκισε στα δύο..Κάθισε σαν χαμένη στον μεγάλο καναπέ και ασυναίσθητα έφερε το χέρι της στο δαχτυλιδι που φορούσε ..Αυτό που της έκανε δώρο πρόσφατα για να δηλώσει την αγάπη του..Την αγάπη..Ποια αγάπη?Αυτή που πέταξαν πάνω στους τοίχους του σαλονιού πριν λίγο?Αυτή που πριν λίγο την ξέσκισαν μοιάζοντας όρνεα πάνω σε ένα νεκρό κουφάρι?Που σαν δολοφόνες όρκες την βούτηξαν στη θάλασσα του μίσους τους και την έπνιξαν από ασφυξία?Ποια αγάπη?Για ποια αγάπη μιλούσαν τόσο καιρό?Πως μπορούσαν να παρουσιάζουν τον εαυτό τους σαν το τέλειο ζευγάρι όταν τόσο μίσος κρυβόταν μέσα στους τοίχους του σπιτιου τους?
Μέρες τώρα δεν άντεχε το σαρκασμό του,την περιπαιχτική στάση του και πριν μια βδομάδα όταν βγήκαν έξω με κάποιο φιλικό τους ζευγάρι έφτασε σε σημείο να τη μειώσει ,να την προσβάλλει,να την αμφισβητεί και να την εμπάιζει και κεινη να στέκεται εκεί προσπαθώντας να παρασύρει τους άλλους σε αστεισμούς και ανέκδοτα.. πόσο γελοία ήταν εκέινη τη στιγμή το ήξερε καλά..Το είχε ζήσει κάποτε ξανά.
Ειχε ξανασυμβεί στο παρελθόν και είχε φύγει μακρια ώσπου αυτός την έκανε να γυρίσει πίσω γιατί "η ζωη μου όλη είσαι εσύ"έτσι της έλεγε..Και αυτή γύρισε..Τον αγαπούσε και γύρισε..
Και σήμερα η τελευταία πράξη παίχτηκε στο μεσημεριανό τραπέζι..Σε αυτό που εκείνος δεν ήρθε και που όταν αποφάσισε να το μαζέψει η πόρτα άνοιξε και με ενα υποτιμητικό βλέμμα της είπε"Θα φάμε?" και κείνη ψυχρή κάτω απο το θυμό της μοναξιάς και ενός μεγάλου "γιατί" του είπε "εφαγα εγώ.Αργησες και έφαγα,αλλά αν θες να σου βάλω και να σου κάνω παρέα"και κείνο που πήρε δεν ήταν ένα χαμόγελο ,μια συγκαταβατική ματια αλλά λέξεις που την έκαναν κομμάτια για άλλη μια φορά..
_Είσαι ηλίθια και μου το παίζεις και ξύπνια ..Σαν και σενα πουλάω και αγοράζω χίλιες..Ποια νομίζεις ότι είσαι που ξυπνας στις 12 και δεν κάνεις τίποτα όλη μέρα,που το πάιζεις έξυπνη σε όλους και στην ουσία δεν είσαι τίποτα..Μια ηλίθια είσαι και τίποτα παραπάνω που δεν κρατάει κλειστό το στόμα της..Που δίνει λογαριασμό στους άλλους για τη ζωή της.."
Λογια που μόνο λόγια αγάπης δεν ήταν.Λογια που κάποιος άλλος ξεστομούσε από το στόμα του και όχι ο άνθρωπος που του αφιέρωσε το χρόνο της,τη ζωή της ,το μυαλό της για να τον κάνει ευτυχισμένο..

Τον άκουγε και ένιωθε να φουντώνει η ανάγκη να φύγει να εξαφανιστέι από κοντά του..Τη μισούσε..Τη θεωρούσε καταστροφή της ζωής του και την έκρινε ασύστολα,σκληρά..Λόγια γεμάτα απογοήτευση ,θυμό και μίσος..Δεν είχε πια καμία επαφή μαζί του..Οτιδήποτε κοινό που είχε μαζί του,πια δεν υπήρχε..Τίποτα..Είπε πολλά εκείνος και κείνη ακουγε σιωπηλή μα δεν άντεξε..Σηκώθηκε να μαζέψει λίγα ρούχα και εκείνος ακόμα μιλούσε ..Και την περιέπαιζε την ώρα που τα έβαζε σε ένα μικρό σάκο..
-"Τα είχες έτοιμα έ?Το είχες σχεδιάσει το έγκλημα..Και βγαίνω εγώ ο κακός,έτσι?Μα δεν θα σε αφήσω να με ξεφτελίσεις..Θα το κάνω εγώ πρώτος..Θα μάθουν όλοι ποια είσαι..Μου φαγες τη ζωή και γω δεν θα το αφήσω έτσι.."
Εκείνος μιλούσε και αυτή μάζευε..Της ερχόταν αναγούλα,το στομάχι της πετρωνε σε κάθε κουβέντα και προσπαθούσε να θυμηθεί αν και πότε και αυτή έκανε κάτι τέτοιο..Αν ποτέ αυτή ανοιξε την κόλαση και τον έβαλε μέσα να ζήσει..Γιατί αυτό που ζούσε αυτή τη στιγμή ήταν κόλαση που έκαιγε κάθε ωραίο στην ψυχή της..Εκείνη μάζευε και κείνος μιλούσε,φώναζε..Ώσπου τη λύση την έδωσε εκείνος καθώς της είπε ότι φευγει και δεν θα γυριζε απόψε και όταν τόλμησε να του ζητήσει το κλειδί του σπιτιού γιατί ήταν το μοναδικό αφού τα δικά της τα είχε αφήσει στη μητέρα της και αυριο θα τα χρειαζόταν επιστρέφοντας απο ταπρωινά ψώνια γιανα μπει σπίτι, της απάντησε με ειρωνεία και μίσος:
"Όταν θα χεις λεφτά να πληρώσεις το σπίτι τότε θα σου δώσω το κλειδί για να το κάνεις ότι θες " και έτσι έκλεισε η πόρτα πίσω του αφήνοντάς τη να τα χει χαμένα..
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ? Και τώρα να τη να στριφοτγυρνά το δαχτυλίδι καθώς όλα περνούσαν με ταχύτητα μπροστα από τα μάτια της..Θα βρισκε λύση.κείνος είχε φύγει και αυτή συνειδητοποιήσε ότι μόλις πήρε μια άνασα ανακούφισης..
Και τωρα τι?Τώρα τίποτε ..Το μόνο που θα κανε ήταν να απολάυσει ένα φλυτζάνι ζεστό καφε ακούγοντας την αγαπημένη της μουσική..
Σηκώθηκε και αφησε δίπλα στο τραπεζάκι το βαρύτιμο δαχτυλίδι αφήνοντας πίσω της κάθε πόνο και προχώρησε χαλογελώντας στην κουζίνα..

Να είσαι εκεί

2011-02-04T13:57:00.002+02:00

Να εισαι πάντα μεσα στη ζωή μου,να μ αγαπάς..Να είσαι εκεί και να γεμίζεις χρώμα τα όνειρά μου,να εισαι εκεί για να δίνω στην ψυχή σου φτερά και στα δικά σου όνειρα φωτιά..Να σαι εκεί καρδια μου ,να σαι εκεί..

Να με προσεχεις,να με αντέχεις..

Αυτά τα μάτια μου έδειξαν ότι η αγάπη δεν γνωρίζει χτες δεν αφήνει ότι αξίζει να χαθεί ,γνωρίζει μόνο σήμερα..Σ ευχαριστώ που με αγαπάς..

HOPE IS HOME

2011-01-21T02:03:00.006+02:00

"hope is home..

hope has a place in a lover's hart..Κοιτα να αγαπάς ,γιατι έτσι μπορέις να ονειρευτείς ΚΑΙ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΊΨΕΙΣ το όνειρό σου δώσε φτερά σε αυτό που με αγάπη ονειρευτηκες και ευχήσου να ταξιδέψει σε κάποιον που θα μπορέσει να κάνει αυτό το όνειρο αληθινό..

Για λίγο ας αφήσουμε πίσω τη μίζερη ζωή που μας χαρίζουν..Το να ονειρέυεσαι δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπεσαι..Δεν είναι κακό να ονειρεύεσαι..Είναι χαρακτηριστικό μιας προσωπικότητας άρτιας δομημένης που έχει τη δύναμη να ξεπερνα το φαινομενικό σήμερα και να αφήνεται σε αυτό που είναι πλασμένη και για αυτό που είναι πλασμένη..Στο ταξίδι ..Και ας μην ξεχνάμε ότι μέσα απο τα ταξίδια και τα όνειρα ξεπήδησαν οι μεγαλύτερες ανακαλύψεις του κόσμου μας..HOPE IS HOMΕ..

Προς Γονείς αλλά και γιαγιάδες-παππούδες που με διαβάζουν

2011-01-13T03:20:00.002+02:00

Αφορμη είναι η Αχτιδα γι αυτή την ανάρτηση..Έκανε η ίδια μια μέρα ανάρτηση για το πως προσπαθούσε να διδάξει στο εγγονάκι της τα Κλάσματα..Πραγματικά έχει δίκιο γιατί η διδακτική πια των μαθημάτων έχει αλλάξει και δεν έχει καμία σχέση με τον παλιό παραδοσιακό τρόπο..Ακόμα και η διδασκαλία Της Ιστορίας ,της Αγωγής και της Γεωγραφίας έχουν αλλάξει..Θελω λοιπόν να κανω μια πρόταση..Αν θελετε μπορείτε να μου στέλνετε ερωτήματα σχετικά με τη διδασκαλία των μαθημάτων που σας ενδιαφέρουν και να προσπαθώ να σας πω μερικούς τρόπους για να βοηθήσετε τα παιδιά..Επισημαίνω όμως ότι Σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να αντικαταστήσω την/τον συνάδελφο που έχει το παιδί καθημερινά στην τάξη και το ξέρει προσωπικά γνωρίζοντας τις δυνατότητες ή τις αδυναμίες του αλλά τουλάχιστον πιστεύω να μπορώ να σας μεταφέρω κάποιες γενικές μεθόδους που μπορείτε να εφαρμόσετε στο σπίτι..

Τις απαντήσεις-επισημανσεις καθώς και δικές μου αναρτήσεις πανω σε παιδαγωγικά -εκπαιδευτικά θέματα θα τις κάνω στο άλλο blog που έχω και αυτό γιατί Δεν θελω να αλλάξω τη μορφή αυτή που έχω σε αυτό το blog..Εδώ είναι οι σκεψεις μου ,η προσωπική μου επαφή ,εγώ σαν ατομο και όχι σαν εκπαιδευτικός ενώ στο άλλο επεξεργάζομαι καθαρά εκπαιδευτικά θεματα που αφορούν τα παιδιά ..Εκεί μπορώ να είμαι η δασκάλα..

Αν λοιπόν θελήσετε κάτι μη διστάσετε να μου το πείτε ή μη διστάσετε να μου προτείνετε θέματα..Ειμαι στη διαθεσή σας να βοηθήσω όσο μπορώ και όπου μπορώ μέσα στα πλαίσια του εφικτού..

ψαχνω να βρω τα Blog καποιων που με "παρακολουθουν"αλλά....

2011-01-13T01:44:00.001+02:00

Υπάρχει ένα μικρο θεματάκι..Προσπαθώ να μπω στα Blog αρκετών από εσάς που παρακολουθείται και διαβαζεται το δικό μου αλλά υπάρχει ένα μικρό θέμα..Δεν μπορώ να βρω τη σελίδα σας ώστε να διαβαζω τις αναρτήσεις σας ..ΑΝΤΙ ΝΑ ΒΡΩ ΤΟ ΔΙΚΟΣΑΣ BLOG παραπέμπομαι σε μια πληθώρα άλλων ..Αν είναι ευκολο διορθώστε και βαλτε πρώτα το δικό σας..

Δεν εγκατέλειψα, ειμαι εδώ ακόμα και απλά ευχομαι με δυναμη ψυχής

2011-01-12T01:44:00.006+02:00

Η χρονια δεν ξεκίνησε καθόλου καλά για μένα και με έκανε να λείψω.. Βασικά Οι αλλαγές και οι ταραχές στη ζωή μου είναι εδώ και δυο μήνες τέτοιες που κραταν τον εαυτό μου μακριά..Θα μπορουσα να κάνω το blog ημερολόγιο αλλά δεν θέλω..Ποτέ δεν κράτησα ημερόλογιο και δεν θα το κάνω τώρα..ίσως γιατι όλα τωρα φαίνονται βουνό και τόσο μπερδεμένα ,ίσως γιατί είμαι δειλή και κατ ευφημισμό δυνατή και δεν θελω να χασω όποια εικόνα περασα προς τα έξω,ίσως γιατί όλα όσα τρέχουν είναι μοναδικά με μένα σε πρωταγωνιστικό ρόλο και απλά μοιαζουν με κάποια άλλα και δεν θα θελα ποτέ να μπω σε μια γενικευση καταστάσεων ,ίσως πάλι γιατί τόσα χρονια έμαθα να μαι εγωίστρια και να μη δείχνω σε κανένα τιποτα και να μη θέλω απο κανένα τίποτα..ΠΟΛΛΑ τα ίσως και τίποτα αυτή τη στιγμη δεν ισχύει αν δεν τα βρω με τον εαυτό μου..Κάποια στιγμη όμως θα γραψω μια ιστορία..Έτσι για το γαμώτο..Για να θυμάμαι ..Όμως φιλοι μου ,όσοι ακόμα είστε εδώ και ακόμα δίπλα μου ,ειλικρινά μέσα από την ψυχή μου εύχομαι καλή χρονια..Εύχομαι λιγότερα ψέματα,περισσότερες αλήθειες ,λιγότερες αμφισβητήσεις περισσότερη πίστη και εμπιστοσύνη από τους άλλους για σας και απο σας για εκείνους αλλά και για τον εαυτό σας αλλά πάνω από όλα δύναμη αντοχής στα ξαφνικά γεγονότα που ανατρεπουν το κάθε λεπτό της καθημερινότητάς σας ,ψυχικό σθένος και προπάντων πίστη στον εαυτό σας.. Θα υπάρξουν και υπάρχουν στιγμες που τα γεγονότα και οι καταστάσεις θα τρέχουν πριν απο σας αλλά τότε εύχομαι δύναμη να χετε να μπορεσετε να τα βγάλετε πέρα..Είμαστε ανθρωποι και σε όλους μας πολλές φορές εκεί που λες η ζωη έχει μπει στη σειρά της κάτι έρχεται και ανατρέπει το πρόγραμμα και εκεί ξεκινάμε απο την αρχή..Δύναμη λοιπόν η ευχή μου και αν λυγισετε κάποια στιγμή δεν είναι κακό..Ειμαστε ανθρωποι και μεσα από καθε τι που μας συμβαίνει μαθαίνουμε να ειμαστε όσο πιο αληθινοί μπορουμε και όποιος μας αντέξει ...

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑς ΦΙΛΕς ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ

Σου κανει για καλημερα?

2010-12-21T03:41:00.004+02:00

..Στα όνειρά μου η μορφή σου,στη σκέψη μου η φωνή σου,στο σώμα μου το σώμα σου,στο δρόμο μου ο δρόμος σου και γω να σε νιωθω να κυλάς στο αίμα αίμα μου..Χωρίς εσένα δεν θα κανα όνειρα,χωρίς εσένα δεν θα νιωθα τη ζωή μου να γοητεύεται απο τη δύναμη ενός έρωτα παράφορου που γεμίζει με προσμονή το σήμερα ,το αύριο μου.. Ερωτας που με έρωτα γεμίζει,αγάπη που με αγάπη ανταποκρίνεται στις επιταγές του κόσμου που χτίσαμε οι δύο μας..Λόγια που καταλαβαίνει η ψυχή μου που έγινε αποδέκτης της δικής σου ψυχής..Η δική σου ψυχή ταξίδεψε να με βρει και να ενωθεί μαζί με τα αστρα της δικής μου στο σκοτάδι της και που πια το μονο που μπορεί να εκφρασει,που μόνο μπορεί να ψιθυρίσει ξέπνοα αλλά τοσο δυνατά απο τη δυναμη των αισθηματων της για σένα είναι πια με δυο χείλη μισάνοιχτα μόνο δυο λέξεις: "Σ αγαπώ" ..

H Μαρία μας χρειάζεται

2010-11-28T20:20:00.001+02:00

Ενα νεαρό κορίτσι χρειάζεται τη βοήθειά μας..Ειναι φίλη bloger και είναι πολύ αρρωστη..Αναδημοσιέυω Πρώτα μια δική της ανάρτηση και μετά της Νεφέλης ΠΟΥ ελπίζω να με συγχωρέσει που αναδημοσίευσα τη δημοσίευσή της αλλά ξερει καλυτερα από μενα τι συμβαινει και προτίμησα να αφήσω εκείνη να τα πει.. ..όσοι μπορέιτε βοηθήστε να σταθούμε δίπλα σε αυτό το κορίτσι και κάντε ότι περνάει από το χέρι σας να μαθευτέι η ιστοία της..ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Όναμα: Μαρία Δημητρίου

Ετικέτες ΙΑΤΡΙΚΑ... ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010
Ενημέρωση και εξέλιξη
Τελευταία Ενημέρωση για την κατάσταση μου:

Η κατάσταση μου εξελίσσεται γρήγορα. Οι όγκοι στη κοιλιά είναι χειρότερα , μεγαλώνουν και πιθανότατα θα κάνουν μετάσταση στις ωοθήκες που ο γιατρός μας είπε πως σίγουρα τη μια ωοθήκη και τη μισή μήτρα θα τη χάσω αν δεν μου κάνουν ολική υστεροκτομή, στο τέλος.. Ο όγκος στην υπόφυση είναι ένα σπάνιο είδος όγκου που επηρεάζει όλα μου τα αισθητήρια όργανα, ήδη μου κατάστρεψε τα περισσότερα όπως και άρχησε να επηρεάζει την μνήμη μου και έτσι κάτι καρκινικά κύτταρα περιτριγυρίζουν το κεφάλι μου με σκοπό την καταστροφή μου. Το υγρό του εγκεφάλου είναι τοξικό από το φούσκωμα του όγκου. Η αυτοάνοση μου σπάνια ασθένεια που λέγεται Neuro’behcet’s disease μου χτυπά δυνατά και σαρώνει όλα μου τα όργανα. Τώρα δε ζω τη ζωή μου απλώς υπάρχω γιατί πονάω φρικτά και κάποιες στιγμές παρακαλάω να τελειώνει όλη αυτή η κατάσταση με το τέλος μου για να βρω ξεκούραση και ανακούφισει που τόσο πολύ την χρειάζομαι. Καθημερινά είμαι με τις μορφίνες και άλλα πολλά παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη, κορτιζόνη συχνά και ανοσοκατασταλτικά.

Τελευταία μου ελπίδα είναι στην Αμερική στη mayo clinic όπου εκεί θα υποβληθώ σε διάφορες και επώδυνες εξετάσεις, επεμβάσεις, χημειοθεραπείες δυνατές που πρέπει να είμαι δυνατή για να αντέξει το σώμα μου. Αλλά χρειαζόμαστε χρήματα για να μας δεχτούν, εμείς δεν έχουμε, τρεφόμαστε από τις συντάξεις των παππούδων μου και το δικό μου αναπηρικό βοήθημα. Αν κανονιστούν όλα τα χρήματα και όλα αυτά τα απαραίτητα, το λιγότερο σε ένα μήνα πρέπει να είμαι εκεί για νοσηλεία. Οπότε ανοίξαμε λογαριασμούς όπου πολλοί φίλοι εδώ μέσα και γιατροί μας είπαν να το κάνουμε γιατί δεν πάει άλλο η κατάσταση μου να περιμένει. Θα δημοσιευτεί και το πρόβλημα υγείας μου και σε κανάλια χωρίς εμένα παρόν γιατί δεν έχω δύναμη σωματική μα ούτε και ψυχική.

Εκεί στόχος μας θα είναι η ποιότητα στη ζωή μου και μια σταθερότητα αν μπορέσουν τελικά γιατί πέρασαν χρόνια άδικα χωρίς καμία βοήθεια και ήδη βρίσκομαι σε πολύ δύσκολη και άσχημη κατάσταση. Αν ζω ποιοτικά δεν με ενδιαφέρει πότε θα έρθει το τέλος, φτάνει που θα ζω τη ζωή μου και δεν θα υπάρχω απλά. Αν δεν έχω ποιότητα δεν τη θέλω τη ζωή μου.. Αρκετά πέρασα και περνώ μέχρι τώρα, μα η δύναμη μου, είναι η μανούλα μου που με κοιτάζει στα μάτια και μου λέει άντεξε άγγελε μου άντεξε και θα βρούμε λύση, πάνω από όλα ο Θεός και εσείς όλοι που με στηρίζεται και με αγαπάτε αληθινά..

Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010
Eνωμένοι όλοι μαζί σαν γροθιά
Πριν λίγες ώρες ενημερώθηκα πως "γραφειοκρατικά" κωλύματα πάνε εκ νέου να καθυστερήσουν την μετάβαση της Μαρίας μας στην Αμερική।Πρέπει να πω πόσο αηδιασμένη αισθάνομαι। Και πως σας καλω να αντιδράσουμε όλοι μαζί Έλληνες και Κύπριοι για να δείξουμε στους "κύριους" που έχουν θρονιαστεί στις καρέκλες τους πως θα μας βρούνε μπροστά τους και πως η αναλγησία τους δεν θα τραφεί για άλλη μια φορά από την δική μας αδιαφορία। Πρέπει να καταλάβουν πως όλοι είμαστε ΙΣΟΙ κάτω από την σκιά του θανάτου και πως παρότι ζούμε σε τόσους χαλεπούς καιρούς , εντούτοις δεν έχουμε ξεχάσει την ΑΝΘΡΩΠΙΑ, το ΦΙΛΟΤΙΜΟ και την ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ। । Πρέπει να αντιδράσουμε και να αντιδράσουμε άμεσα। Ας είναι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μπροστάρηδες μας, γιατί απ' ό,τι φαίνεται είναι ο μόνος Θεός που φοβούνται। Ακόμη σας καλώ σήμερα Παρασκεύη 26Νοεμβρίου στις εννιά το βράδυ όλοι μαζί για ένα λεπτό να προσευχηθούμε απ΄όπου και αν είμαστε, όπου και αν βρισκόμαστε, σ' οποιον Θεό και αν πιστεύουμε για την Μαρία μας।
Σέ όλη μου τη ζωή μου λέγανε πως έτσι είναι η ζωή και πρέπει να δεχομαι τα πράγματα όπως είναι। Όχι। Βαρέθηκα। Κουράστηκα। Θέλω να αντιδράσω। Τώρα। Πριν μεγαλώσω αρκετά και το βάλω κάτω...

(Αυτή η ανάρτηση Αναρτηθηκε από τη Νεφέλη που γράφει στο Βlog της Μαρίας..)

Συγγνώμη Μαράκι μου που δημοσίευσα ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΝΑΡΤΗΣΗ αλλά δεν ήξερα πως αλλιώς να βοηθήσω..Κουράγιο καρδουλα μου και δεν είσαι μόνη..

Υ-Γ Όποιος θελήσει πληροφορίες ας αφήσει κάπου μηνυμα και θα επικοινωνήσω με τη Νεφέλη ή τη μητέρα της Μαρίας μέσω του e-mail της για να επικοινωνήσει μαζί σας..Σας ευχαριστώ..

Υ-Γ2 Εχουν ανοιχτει λογαριασμοι καταθέσεων για τη Μαρία..τΑ Νοσήλεια για στο εξωτερικο είναι πολλα..οποιος θέλει μπορέι να καταθέτει στους κάτωθι λογαριασμούς
όπου εσείς δεν θα χρεώνεσται καθόλου ή ελάχιστα… Διαβάστε παρακάτω

1]. Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς : CY14007042100000000020162227 – SWIFT NUMBER: CCBKCY2N (Ισχύει μόνο για την Κύπρο)

2]. [To: National Bank Of Greece – Athens – Swift: ETHNGRAA
For Account Of: Co – Operative Central Bank LTD, Nicosia - Cyprus
Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς : CY14007042100000000020162227 – Swift: CCBKCY2N – Για Ελλάδα μόνο αυτός ο λογαριασμός που άλλαξαν κάποιοι αριθμοί στην αρχή]

3]. Ελληνική Τράπεζα: CY43005001120001121054591900 – SWIFT NUMBER: HEBACY2N (Για Ελλάδα, για Κύπρο και για εξωτερικό)

4].Αριθμός Λογαριασμού από τράπεζα Κυπρου κατάθεσης μέσω ONE BANK (όπου θα έρχονται απευθείας τα χρήματα στο λογαριασμό μου χωρίς καμία χρέωση σε σας) – είναι: 0107 – 00 – 021363 – 00 [Για Κυπρο και για Ελλάδα αυτός ο λογαριασμός]

5]. Για τράπεζα Κύπρου πάλι αλλά σε κατάθεση σε όποιασδήποτε άλλης τράπεζας (αν δεν μπορείται στην ίδια) εχτός τράπεζας Κύπρου με ελάχιστα δικαιώματα όπως μας είπαν ο λογαριασμός είναι - IBAN: CY65 0020 0107 0000 0000 0213 6300 – Swift number (code BIC) – BCYPCY2N [Για Κυπρο και για Ελλάδα αυτός ο λογαριασμός]

2010-11-26T15:54:00.001+02:00

Αγγιγμα ψυχής ,ταύτιση και μετά?ΠΑΘΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΑΓΑΠΗ ΧΩΡΙΣΜΟΣ ΠΟΝΟΣ ΔΑΚΡΥ ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ .

Και κει που λες ειμαι μονος κάτι χαμογελάει..Κατι έρχεται για να σε στηρίξει και να συνεχίσεις πάλι να ζεις..Δεν δίνεις πολλά αλλά παίρνεις όσα μπορείς..Ξέρεις πως ότι έρχεται πάλι δεν θα μείνει γιατί ίσως εσύ δεν θα επιτρέψεις να μείνει..Εχεις γίνει τόσο σκληρός με τον εαυτό σου που δεν δίνεις περιθώρια πια για κάτι περισσότερο από αυτό που ζεις..Δεν ελπίζεις ,δεν περιμένεις,δεν ονειρεύεσαι απλά ζεις..Ζεις τη στιγμη και ξέρεις ότι είναι ένα βήμα για να σε βοηθήσει να συνεχίσεις ΑΛΛΆ δεν ΕΛΠΙΖΕΙΣ σε τίποτα....Εγωισμός? σκληρότητα ?σως και τίποτε από αυτά τα δύο ίσως και όλα..Αλλά αν είσαι τέτοιος ανθρωπος αν έχεις φτάσει εκεί ίσως πια ξέρεις πως κάποιοι ένθρωποι- και μέσα σε αυτούς και συ -ξέρουν τι θα συμβεί..Είναι αυτοί που σε τελική ανέκαθεν ήξεραν ότι στο τέλος θα μείνουν μόνοι απο επιλογή και όχι απο συνθήκη..Είσαι μέσα σε αυτους που πάντα θα μένουν ασυμβίβαστοι ΚΑΙ ΠΟΥ ΞΈΡΟΥΝ ΚΑΛΆ ότι όποιος προσπαθήσει να ελέγξει την ελευθερία σου και ζητήσει παραπάνω από όσα μπορείς να δώσεις, μια διέξοδο έχεις...ΝΑ φύγεις.Ανήκεις σε αυτους που πάντα θα βοηθούν μα ποτέ δεν θα δεχτουν βοήθεια,ανήκεις σε αυτους που δίνουν ζωή και παίρνουν αλλά αν ο άλλος κρεμαστεί απο σένα δεν το αντέχεις, ανήκεις σε αυτους που δεν τους πάει να χανουν τον εαυτό τους σε μια σχέση αλλά επιθυμούν να κρατάνε κομμάτια του εαυτού τους στη σχέση τους,εισαι απο αυτούς που ΄θέλεις τη συντροφικότητα αλλά για να την βιώσεις θα πρέπει να την νιώθει και ο άλλος..Εχεις όρια και φραγμους,εισαι αφοσιωμένος πιστός και δοτικός αλλα θέλεις και το ίδιο απέναντί σου και όταν ό άλλλος έιναι ανασφαλης και σε πνίγει τότε δεν αντέχεις.. Φεύγεις γιατί οι ανασφάλειες του άλλου δεν αφορουν εσένα και όταν ο ανθρωπός σου σου βγάζει τις ανασφάλειές του απέναντί σου ξέρεις ότι δεν κάνει για σένα ..ΕΙΣΑΙ ΩΡΙΜΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΞΕΡΕΙς Τα ΟΡΙΑ ΣΟΥ και τα ορια της ελευθεριας σου και όταν ο άλλος δεν το δέχεται αυτό ΞΕΡΕΙς ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ..Το επέλεξες..Σε αυτή την κατηγορία ανθρώπων ανήκουν λίγοι και δεν χωράει κανείς δήθεν..Γιατί εσύ ποτέ δεν είσαι θύτης αλλά ουτε θυμα..ΕΙΣΑΙ ΑΠΛΆ συνειδητοποιημενος ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Σε όσους αγαπησαν

2010-09-20T04:58:00.002+03:00

Και ο ερωτας κάποτε εκεί που δεν το περιμένεις σε αγγίζει ..Πάντα ερχεται ξαφνικά..Μεσα σε ενα χαμόγελο ,σε ενα χαδι..Ερχεται και Σε φυλακιζει στον Παραδεισο και φύλακας του Παραδείσου σου γίνεται ο άνθρωπός σου ,ο άγγελος σου..

Και η μέρα σου γεμίζει χρώματα,αρώματα..Ξαφνικά τα πάντα γυρω σου αλλάζουν..Τα πάντα αποκτούν άλλο νόημα..Τα πάντα έχουν δύναμη να σε κάνουν καλύτερο..Εσύ γίνεσαι καλύτερος..Δίνεσαι, αφήνεσαι..Ο ερωτας δεν έχει λογική και γιατί να έχει?Και η καρδιά σου ξεδιπλώνεται σε μια άλλη καρδια,αφήνεται σε έναν άλλο άνθρωπο..
Κάποιος έρωτας μένει πάντα έρωτας μα αυτός σβήνει στο πέρασμα του χρόνου..Μα κάποιος γίνεται αγάπη.Και Η ΑΓΆΠΗ δεν σβήνει..Δεν χάνεται..Ο άγγελός σου θα ναι για σενα κα συ για κεινον..Δεν υπάρχεις εσύ χωρίς εκείνον και εκείνος χωρίς εσένα..Ακόμα και μακριά ,ακόμα και αν κάτι συμβει ακόμα και χρόνο χώρια να περνάς απο κείνον,τον νιώθεις,εισαι δίπλα του και η παρουσία του δίπλα σε σένα..ΕΙσαι κομμάτι αυτού που αγαπάς και πάντα θα σαι..Και κείνος κομμάτι δικό σου ..Πάντα θα κουβαλάει κάτι απο σένα.

Η αγάπη ειναι δώρο είναι ελπίδα,ανάσα,ειναι ζωή..Και ποτέ δεν σε εγκαταλειπει..

Και αν συμβει και χάσεις τον άνθρωπο που σου την πρόσφερε,αυτό που σου δωσε δεν χάνεται.. Νομίζεις ότι έχασες την αγάπη ..Η αγάπη δεν χάνεται γιατί μέσα απο αυτή εσύ εγινες ο άνθρωπος που είσαι τώρα...Μέσα απο αυτή και μεσα σε αυτή έγινες καλύτερος άνθρωπος..Κράτα την αγάπη και ποτέ μα ποτέ μην ξεχάσεις ότι εσύ την ένιωσες..Κρατα την και τιμησέ την όπως της αρμόζει..Με μια θέση στην καρδια σου..

Αφιερωμενο..

2010-07-13T00:29:00.004+03:00

Για σενα..Μονο για σενα ..Δεν χρειαζεται να πω που αναφερομαι..Αν το δεις..Χαμογέλα..

Αγαπης ταξίδια..

2010-07-12T02:56:00.002+03:00

Ονειρα αγαπης που γινονται ελπιδες..Ελπίδες που γινονται όνειρα..Και ταξιδευεις μέσα τους,χανεσαι σε εικόνες ,αρώματα,χρώματα προσδοκώντας όλα να βγουν αληθινα..

Και περιμένεις μεσα στα ταξιδια αυτά να βρεις κάτι που μπορεί να τα κάνει αληθινα.Ξερεις ότι είναι όνειρα..όνειρα όμως που σε ζωντανευουν ,που σου δίνουν τη δύναμη να κρατηθεις και να περιμένεις κατι με την αυγη της καινούργιας μέρας και θα σου χαρίσει χαμόγελο και θέληση να προχωρήσεις ενα βήμα περισσότερο τη ζωή σου

Και αν τα καταφέρεις ,αν ζήσεις το όνειρο της αγάπης και ξαφνικά αυτό το όνειρο χαθει απλά χαμογέλα και συνέχισε..Το ταξιδι ειχε σημασία..Και αυτο το αρχισες..Της αγάπης το όνειρο το έζησες..

Στη νυχτα,, Στις αναμνησεις,,Στο παρελθον στο παρον..

2010-06-16T02:22:00.003+03:00

Αγαπησες ποτέ? όχι για αυτό που σε εμαθαν οτι πρέπει να αγαπάς αλλά γι αυτό που η ψυχή σου λαχταρούσε για να αγαπησεις..
Σε αγάπησαν γι αυτό που είσαι όχι γιατί υποκρινόσουν ότι είσαι? ΑΝ ΠΟΤΈ ΑΦΕΘΗΚΕΣ ΣΕ ΣΕΝΑ ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΑΓΑΠΗΣΕΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΘΗΚΕΣ..μονο τοτε..

"ΑΝ ΜΕ ΑΓΑΠΗΣΟΥΝ ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΤΟΤΕ ΙΣΩΣ ΑΓΑΠΗΣΩ ΚΑΙ ΓΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΜΟΥ..."( Ιγκριντ Μπεργκμαν ¨Φθινοπωρινη Συμφωνία")

Funny Kids(επειδή χρειαζόμαστε και λίγο γέλιο στη ζωή μας)

2010-06-14T11:00:00.001+03:00

Μετά από τόσο κλάμα και αγωνία που περναμε με το ΔΝΤ πάνω απο το κεφάλι μας ,με τα σκάνδαλα και τις μίζες(βρε να μην ξέρω κανένανα να πάρω και γω κανα δωράκι απο τη SIEMENS ..Βλέπετε χρειάζομαι νεα κουζίνα στο σπίτι τώρα με την ανακαίνιση) με το "Που πάμε βρε?Που πάμε" ε λίγο γέλιο θα μας κάνει καλό..
(Αχτίδα μου μια που μιλάμε για παιδιά να τους ζήσει το νεοφώτιστο..Καλότυχο και ο δρόμος του πάντα στρωμενος με τριαντάφυλλα)

ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ

2010-05-11T12:55:00.007+03:00

Δεν χρειάζονται πολλά πολλά πια..Θέλουμε χρόνο να πρσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα της ζωής μας..Τα δύσκολα δεν ήρθαν ακόμα.. Ο Χειμώνας και οι επόμενοι Χειμώνες θα ναι πικροί ,δύσκολοι και δεν βλέπω φως στην άκρη του Τούνελ..Δεν είμουν ποτέ απαισίοδοξο άτομο ,πάντα εβλεπα τη φωτεινή πλευρά της ζωής μα εδώ πια βλέπω μόνο πόνο..Πόνο και δάκρυα..Ο δρόμος για να βρει την Ιθάκη του το κράτος μας και μεις μαζί του θα ναι δύσκολος..Τους Λαστρυγόνες και τους Κύκλωπες τους μονόφθαλμους δεν τους γλιτώσαμε γιατί η σκέψη κάποιων μόνο υψηλή και εκλεκτή δεν ήταν και κοίταξαν μόνο να ικανοποιήσουν τα δικά τους μάτια και την ματαιοδοξία τους παρασέρνοντας το καράβι τους και όλους τους νάυτες του στη Σκύλα και στη Χάρυβδη και όποιος αντέξει θα βγει στην άλλη πλευρα..Μα το σίγουρο είναι ότι αυτοί θα αντέξουν..Οι πανοπλίες τους- καμωμένες από τα δάκρυα και τις ελπίδες των εκατομμυρίων ναυτών τους που τους παρέδοσαν τα όνειρά τους με την ελπίδα ότι πάντα θα έχουν ούριο άνεμο και φωτεινά ταξίδια - έγιναν ατσάλι για να προστατέψουν το δικό τους σώμα καιδεν το μοιράστηκαν να προστατέψουν..Δεν χάρισαν ούτε πρόσφεραν έστω καλάμια για να φτιαχτούν ασπίδες σαν εκείνες των Περσών όταν πολεμούσαν στις Θερμοπύλες τους Έλληνες..Μας πρόδοσαν και η ιστορία θα πρέπει να τους κατατάξει εκεί μαζί με τον Εφιάλτη και τον Πήλιο Γούση..Το όνομά τους θα πρέπει να ψιθυρίζεται και να μην ακόυγεται όχι από φόβο αλλά από ντροπή..Αλλα το αστείο είναι ότι εμείς θα ντρεπόμαστε και αυτοί θα κομπάζουν λέγοντας ότι ό,τι έκαναν ήταν για το καλό μας για την ανάπτυξη της χώρας μας που έχει χάσει πια κάτι πολύ σημαντικο ..Τον τομέα της Παραγωγής και της εκμετάλευσης του εδάφους της...Ποιό καλό μας?Πού το είδατε το καλό μας?Που οι τράπεζες,για τις οπόιες το ΔΝΤ ΣΤΙς ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ ΈΘΕΣΕ ΩΣ ΘΕΜΑ ΝΑ ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΟΥΝ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΧΡΕΩΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΕΩΚΟΠΗΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ(ΝΑΙ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΣΕ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟ ΠΡΩΙ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ)(βλέπετε συνεργασία μήπως τραπεζών και ΔΝΤ) θα ρουφήξουν το άιμα του κοσμάκη ξανά?Τρίβουν τα χέρια τους γιατί όλοι οι άμοιροι πού πήραν δάνεια για να φτιάξουν ένα σπίτι ή να ανταπεξέλθούν στις επιταγές της κοινωνίας για ανταγωνιστικότητα -καιαυτό αφορά και τα παιδιά μας γιατί περισσότερα εφόδια περισσότερες ευκαιρίες για δουλειά αλλά μεγάλο κόστος για μια οικογένεια γιατί οι τιμές ανεβαιναν ανεξέλεγκτα και κανείς μηχανισμός δεν υπήρχε να το σταματήσει αυτό-αυτή τη στιγμή σκέφτονται τι θα κάνουν τους Χειμώνες που έρχονται ,σκέφτονται διακανονισμούς με τις τράπεζες και αυτό σημαίνει για αυτές περισσότερο τόκο και περισσότερα χρόνια ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΉς..Ποιό καλό μας όταν δεκάδες επιχειρήσεις κλέινουν και ολόκληρες οικογένειες φευγουν όχι πια στον Καναδά η τη Γερμανία αλλά στο Βέλγιο,στην Σκανδιναβία και στην Αυστραλία για να χτίσουν κάτι και είναι ανθρωποι οικογενειάρχες?Ποιο καλό μας όταν ταπαιδιά μας πια δεν έχουν όνειρα και δεν ξέρουν αν έχουν αυριο?Ποιο καλό μας όταν δεν ξέρω αν θα είμαι ικανή αύριο να δώσω ,να προσφέρω στα παιδιά μου ακόμα και τα απαράιτητα καθώς το οικονομικό θα κατακρεουργήσει σε κομμάτια το ηθικό μου ? Ποιό καλό μας όταν δεν σκέφτηκαν και μπήκαν στο ευρώ με 1 Ευρώ προς 340,750 δραχμές και πίστευαν ότι όλα θα πάνε καλά και δεν θα υπάρχει πληθωρισμός(Η Βουλγαρία μπάινει με 2 λεβα προς 1 ευρώ κάτι λέει αυτό ) ..Ποιο καλό μας όταν δεν τολμάει κανείς να τιμωρήσει όλους αυτούς που ΈΦΑΓΑΝ ΕΦΑΓΑΝ ΕΦΑΓΑΝ και τώρα αγοράζουν με δικά μας χρήματα σπίτια στο εξωτερικό και κάνουν διακοπές στις Αλπεις όταν εγώ δεν έχω και θα πρέπει να σκεφτώ και το εισητήριο ή τα χρήματα για τη βενζίνη που θα πρέπει να δώσω για να πάω τα παιδιά μου μια βόλτα στη γειτονική παραλία..Ποιό καλό μας όταν η Δικαιοσύνη δεν αγγίζει αυτούς που φυλάκισαν τα όνειρά μας ,που τα πετσόκοψαν που μας έκαναν να ζούμε πια μόνο για τό σήμερα και για άυριο έχει ο Θεός..Ποιό καλό μας, που δεν θα με αφήσουν σε χλωρό κλαρί να ξαπωστάσω και θα δουλέυω μέχρι τα 70 μου στο σχολείο και θα πρέπει να προσφέρω ΜΑΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΓΗ σε οχτάχρονα ,δεκάχρονα, δωδεκάχρονα παιδιά γιατί τα χρήματα των ταμείων εξανεμίστηκαν στο όνομα της ανάπτυξης και δεν μπορούν να μου δώσουν πίσω όσα πλήρωνα και θα πληρώνω για χρόνια μέχρι να καλύψουν τα "επενδυμένα"?Ποιό καλό μας όταν στερούν την ασφάλιση την ιατρική περίθαλψη ,από τους νέους αλλά και τους ηλικιωμένους?Ποιό καλό μου όταν η ζωή μου δεν είναι πια δική μου και μόνο ευημερία και ασφάλεια δεν έχω..Ποιό καλό μου?Επιτέλους θα μου απαντήσει κάποιος?Για ποιό καλό μας?..

ΑΧ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ β΄μέρος

2010-04-26T13:30:00.001+03:00

Αντε και να δούμε πότε θα ξυπνήσουμε!!!!Εγώ πάντως θα πω καλημέρα..Τι κάνετε? Πως τα περνάτε..Α εγώ όλα καλά ..Δεν μπορώ να πω..Τώρα ειδικά που το ΔΝΤ θα μπει στη ζωή μας είμαι μια χαρά..Ηρέμησα ..Δεν ξερετε τι είναι αυτό..Κάτσε να σας πω μια αποψη περί τουτου..Είναι το ταμείο(περι ταμείου πρόκειται),που ερχεται στην Ελλάδα για να καταβάσει τις τιμές των προιόντων με τις περικόπές που επιβάλλει..Έρχεται σαν φύλακας αγγελος να πει σε μας.."Δεν είναι δυνατόν τα ιδια τα δικά σας προιόντα να πουλιούνται στι εξωτερικό σε χαμηλές τιμές και σεις που τα παράγεται να τα έχετε τριπλάσια!!!!!! Κόβοντας και κάνοντας περικοπές θα έρθει και το χαμήλωμα των τιμών γιατί θα αναγκαστουν οι μεγάλες εταιρείες να το κάνουν αφού δεν θα καταναλώνονται τα προιόντα εξαιτίας του ότι δεν θα υπάρχουν χρήματα"Αυτή είναι μια άποψη..Λέτε να έχει δίκιο δημοσιογρ'αφος μεγάλου καναλιού που το ανέφερε γιατί του το ανέφεραν?Αντε να δω να κατεβαίνει το λάδι ,το μακαρόνι,ο μαιντάνός και θα αναψω λαμπάδα στον Άγιο..Πάντως εγώ σας το λέω το βρήκα το χωραφάκι που θα βάλω τις κότες μου ,το γουρουνάκι μου και τα ζαρζαβατικά μου και πήρα συμβουλές από τις πόντιες θείες μου και όλες τις συνταγές περί παραγωγής τραχανά ,μακαρονιών και ψωμιού..Όταν με ρωτάνε λέω ότι ΛΈΝΕ ΌΛΟΙ "είναι θεμα υγιεινής διατροφής..Να μην παίρνω απ΄ξω αμφιβόλου παραγωγής προιόντα" κούνια που με κουναγε και μένα και όλους αλλά τι να πω.."Δεν φτάνουν τα λεφτά ρε παιδια"Θα πρεπε να μπω στη διαδικασία να απολογηθώ για το που πήγαν τα λεφτά μου .Αλλά δεν είναι αυτό που με καίει..Το θέμα είναι που θα βρω αγιασμό από τα Θεοφάνεια για να πιάσω το προζύμι για το ψωμί που λεει η συνταγή της θείας αλλά που θα παει?Όλο και κάποια γιαγιά θα χει σπίτι της..

πΆΝΤΩς ΕΓΏ ΑΥΤΌ ΈΜΑΘΑ.Όταν οι πολιτικοί σου λένε όλα καλά θα πάνε τότε τρέχα στα σούπερ και πάρε ότι προλάβεις..Οπως πρόλαβε και αυτή και κατάλαβε νωρίτερα από μας την κατάσταση..Α το δίκιο να το λέμε.."Δεν αγάπησε κανείς τους φτωχους τους συγγενείς"Α το δίκιο δικό της ..Για αυτό βαλθηκε να μας ξελασπώσει ..Είναι μια εθνική ευεργέτιδα ..Εφτασε στο σημείο να πάει και στη Βουλη καλέ και να πει ότι αν χρειαστεί είναι πρόθυμη να δώσει για να σωθεί η Ελλάδα και το ....(καλέ που πήγε το μυαλόο σας...τστστσ)μυαλό της αν την χρειαστέι κάποιος να την βάλει στο ψηφοδέλτιό του και να γίνει πρέσβειρα της Ελλάδας..

Πάντως ο Έλληνας ξέρει να αυτοσατυρίζεται να αυτοοικτίρεται ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΉ αλλά μόνο οι πολλοί ΔΗΛΑΔΉ ΕΜΕΊς .Οι 11.000.000 Ελληνες εμείς που καλούμαστε να πληρώσουμε όσα δεν φάγαμε γιατί οι λίγοι, ακόμα τίποτα..Τους φτύνουν και ρωτάνε "βρέχει?.

Αυτό τον καιρό μου βγαίνει μια πίκρα..'Ολα αυτά με κάνουν καθημερινα να σκέφτομαι όχι το σήμερα αλλά το αυριο που έρχεται..Βγαίνει μια πίκρα μια απογοήτευση αλλά προσπαθώ να το κάνω με τη βοήθεια του Χιούμορ...Αυτό ακόμα δεν κατάφεραν να μου το πάρουν..Και αν κάποιος νομίζει ότι είμαι ανήκω κάπου θα πω απλά μια λέξη..Είμαι Ελληνίδα,ζω εδώ ,ζω τα προβλήματα και το που παει η κοινωνία μας και τα προβλήματα αυτα πλέον δεν έχουν χρώματα και δεν χτυπάνε μόνο μια μερίδα Ελλήνων..Μας Χτυπάνε όλους..Ζητάω συγγνώμη αν πρόσβαλλα κάποιον αλλά αυτή δεν έιναι μόνο η δική μου αποψη αλλά η σκέψη όλων όσων ακόμα τους εμεινε μυαλό και σκέφτονται.

Καλό απόγευμα..

Αχ Ελλάδα μου..

2010-04-15T12:50:00.001+03:00

Καλημέρα..Να μαι πάλι εδώ όπως είστε και σεις ..Τελικά ο πιο οικονομικότερος τρόπος να περνάς την ελέυθερη ώρα σου,να πίνεις τον καφέ σου με παρέα χωρίς να ξοδεύεσαι πολύ(ε ναι γιατί ξοδέυεσαι αφού όταν πίνεις τον καφέ σου τον έχεις ήδη φτιάξει και σημάινει 30 λεπτά του ευρώ σε ρευμα,καφέ ,ζάχαρη και γάλα )..Ωχ λέτε να φοροδιαφεύγουμε?Βρε λέτε να πάρουν χαμπάρι ότι δεν φορολογήθηκε ο καφές που απολαμβάνουμε καθώς περιηγούμαστε στην blogoσφαιρα και να βρούν τρόπο να το κάνουν?Καλά, γελάτε, αλλά εγώ και αυτό το περιμένω..Εδώ περιμένω να φορολογήσουν και τον αέρα ή τα τετραγωνικά θάλασσας που θα απολάυσουμε το καλοκάιρι..θα ρθουν και θα σου πουν "που έκανες τα μπάνια σου?Α στην Τηνο?Πόσο πάει η αντικειμενική αξία εκεί?Τόσο..Λοιπόν τόσο επι τόσο = τόσο.Πλήρωσε λοιπόν 100 ευρώ..Και αντε εσύ να πείσεις ότι δεν ξέρεις μπάνιο μπας και το γλιτώσεις ..

Λοιπόν τι κάνετε?Εμείς ακόμα προσπαθούμε να συνελθουμε από το σοκ του Πάσχα..Αρνάκι δεν σουβλίσαμε..Κοτοπουλάκι ψήσαμε και κάναμε και ένα κοκορέτσι..'Η το ένα ή το άλλο θα κάναμε..Γιατί;..Πρέπει να ξέρετε..Εσεις τι κάνατε;Βάλατε και τα δύο στη σούβλα;Τυχεροί..Εμεις Με τα λεφτά που μας κράτησαν απο το μισθό μας για να βοηθήσουμε το κράτος πάλι καλά που κάναμε και κάτι....Περσυ βέβαια 'ηταν αλλιώς Γιατί περσυ ηταν και μεγάλο το κοκορέτσι μας (5 συκωταριές είχα βάλει η γυναίκα και να τα έντερα και οι σκέπες)Και 8 κιλά ήταν το κατσικάκι μας και τα βλεπα να σιγοψήνονται το ένα δίπλα στο άλλο..Κρίμα που δεν κράτησα καμιά φωτογραφία γιατι ποτε θα ξαναψήσουμε και τα δύο μαζί ε; Αχ περασμένα μεγαλεία..Μωρέ να σταματήσουν εδώ ,μην πτωχεύσει η Ελλαδα μας(μεταξυ μας την πάθαμε αλλά μην το πούμε πουθενά)και αντε να μας δω τότε..Έχει να βάζουμε στα μπαλκόνια ντοματιές ,αγγουριές,καροτάκια αντε και καμια κότα για φρέσκο αυγουλάκι και να τα 'μπαλκόνια μπαχτσέδες'..Αλλα πάλι ικανοποιημένοι θα μαστε..Γιατί;Μαεπειδή θα έχουμε επιτύχει όλοι μας την "πράσινη ανάπτυξη" .

Αντε δεν λέω άλλα..Σας κούρασα..Ας αφήσω και κάτι για τις επόμενες μέρες .Εχω πολλά να πω από δω και πέρα..Αλλα σας το λέω,ότι ιδιαίτερα θα αναφερθώ στο θεμα της Τζούλιας..Τόσο μειζον εθνικό θέμα ποιά άλλη χώρα το έχει;Καμία..Εμείς που το έχουμε και το βλέπουμε στα κανάλια και το ζούμε στο πετσί μας, θα το άφηνα απ΄έξω..Επ ουδενί..Αντε καλό μεσημέρι και καλή ξεκούραση..

Καλή Ανάσταση σε όλους..

2010-04-03T22:38:00.001+03:00

ΕΊπα και γω οτι επέστρεψα αλλά να που οι μέρες αυτές, με ότι φερνουν, με κράτησαν πάλι μακρια απο την παρέα μου..Δουλειές του σπιτιού,τσουρέκια ,βαψιμο αυγών,κοψιμο συκωταριών για το πατροπαραδοτο κοκορέτσι μας ,λαχανικά και κόσμος να μπαινοβγάινει σπίτι αφου ήρθαν φίλοι να μας δουν και να περάσουν το Πάσχα μαζί μας ε,που να μείνει χρόνος.. Πάντως ξεκλέβοντας λίγα λεπτά κα μεταξύ μαγειρίτσας και ετοιμασίας προς την εκκλησία σας στελνω τις ευχές μου..Καλή Ανάσταση σε όλους..Η Ανασταση του Κυρίου ας γεμίσει και τις καρδιές μας με ελπίδα και φως..Να περάσετε καλά όλοι σας ..
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Να μαι παλι πίσω

2010-03-30T14:14:00.000+03:00

Σας έλειψα λίγο; έστω λιγουλάκι..Οχ; Δεν πειραζει.. Δεν κρατάω κακίες αλλα εγώ γύρισα..Να μαι πάλι πίσω..Τον μήνα που μας πέρασε όλα ετρεχαν πολύ γρήγορα τόσο που δεν είχα το χρόνο να πιω έστω το καφεδάκι μου μαζί σας .Οχι δεν ήταν τίποτα σοβαρό αλλά χρόνος δεν μου έμενε καθόλου..Επανήλθα όμως και πιστεύω οτι θα μείνω τόσο που ίσως με βαρεθείτε.. Μμμ και επειδή το Πάσχα έρχεται(θα τα ξαναπούμε μεχρι τότε αλλα λόγω της εποχής και της Μεγάλης Εβδομάδας) Καλές γιορτές και καλή Ανάσταση σε όλους..

Ενα τραγούδι που σε βοηθα να αντλησεις δύναμη

2010-02-16T19:14:00.003+02:00

Ακουω αυτό το τραγούδι όταν είμαι χάλια ,όταν η ψυχή μου βυθίζεται στα σκοτάδια και νιωθω μόνη μεσα στο πλήθος..Τώρα νομίζω ότι πρέπει να το χαρίσω σε κάποια άτομα που στα blog τους μέσα στις αναρτήσεις τους ,είδα πολύ πόνο,μοναξιά και δάκρυα..Δεν θα πω ονόματα..Δεν χρειάζεται..Μεσα απο την ψυχή μου ,δικό σας..

(ειναι το ίδιο τραγουδι με άλλο βιντεάκι)δειτε το και αυτό αν θελετε

Για λιγο θα λείψω..

2010-02-15T23:21:00.003+02:00

Λειπω πολύ από το blog μου αλλά η εξήγηση είναι μια και πολύ σημαντική για μενα..Εχω εξετάσεις στη σχολή μου αυτό τον καιρό και θέλω να είμαι η καλύτερη πανω απο ολα..Και ειμαι.Ειμαι εκπαιδευτικός χρονια και μπάινω στην τάξη καθημερινα΄..Διεκδικω λοιπόν τη θεση που μου αξίζει.
Πολλοι από σας μου εχετε αφήσει τα παιδια σας στη τάξη,μου τα εμπιστευτήκατε και γω σταθηκα δίπλα σε εκεινα και εκείνα προχώρησαν..πιστεψτε με αυτές τις εξετάσεις τις περασα πρώτα με τα παιδια- που αυτή τη στιγμή είναι περασμενα στο Πανεπιστήμιο και τα μικρότερα στην πρωτη Γυμνασίου και με βαθμό στην κρίση -γιατί ετσι τα εμαθα και είμαι περήφανη..Δεν πιστεψα ποτέ μου στην ύλη αλλά στο πως θακάνω την ύλη του σχολείου βοηθό μου για να εκπαιδευσω παιδια..Δεν θα επιτρέψω σε κανένα θεωρητικό λοιπόν καθηγητή να μου πει πως θα κανω το μαθημα μου καλυτερο..Πολεμάω γι αυτό..Και πάω καλά,πολύ καλά,..Γιατί πανω από όλα εχω τη σιγουρια του τι προσεφερα και προσφερω..

Θέλω να ξερετε ότι έιμαι εδώ ,σας διαβάζω,αλλά δεν εχω το χρονο να απαντήσω αυτές τις μερες.. και ελπίζω όλοι να προσπαθείτε επισης για το καλυτερο ..Θα επανέλθω μετα τις 22 ..μεχρι τότε..
Καλή Σαρακοστή σε όλους..

Η ζωή δεν είναι στάσιμη

2010-01-11T00:20:00.001+02:00

Η ζωή αλλάζει στο δευτερόλεπτο και όλα γίνονται παρελθόν την αμέσως επόμενη στιγμή....Και; Απλά χαμογελάς,σκουπίζεις τα δάκρυα,καταπίνεις τον λυγμό και συνεχίζεις..Τα χρόνια περνάνε και δεν μπορείς να κοιτάς πίσω..Δεν εχεις περιθώριο χρόνου και όσο πιο νωρίς το πάρεις είδηση ,τόσο πιο γρήγορα θα φύγεις μπροστά..Μόνο μπροστά..Και κάπου η ζωή θα σε βγάλει..Εξάλλου ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό..

ΤΟ 2010 ας είναι μια χρονια με ελπίδας..

2010-01-03T09:55:00.001+02:00

Kαλή χρονιά σε όλους τους(παλιούς και νέους) φίλους και τις φίλες μου που περνάω μαζί τους υπέροχες ώρες διαβάζοντάς τους ..Χρονια πολλά σε όλους εσάς που με συντροφεψατε το 2009,σε όσους μοιραστήκατε μαζί μου στιγμές χαράς πόνου ,αγωνίας,ξεγνοιασιάς ,προβληματισμού και επιτυχίας..Καλή χρονιά σε όσους με"ανεχτήκατε"τις στιγμές των ξεσπασμάτων μου,σε όσους μοιραστήκατε τις ελπίδες ,τα όνειρα και τη ζωή μου,σε όσους με εμπιστευτήκατε και με βάλατε στη δική σας ζωή σας..Καλή χρονια..
Σε όσους το 2009 το αποχαιρετήσατε μόνοι,σας εύχομαι φετος ο έρωτας να έρθει και να μείνει,σε όσους από σας περάσατε δύσκολες στιγμές να τις αφήσετε πίσω και χαμόγελα να σας δώσουν ελπίδα,σε όσους απο σας πονεσατε γλυκιές αναμνήσεις να πάρουν τη θέση του πόνου και σε όσους αγαπάτε η αγάπη να θεριεύει κάθε μέρα όλο και περισσότερο..Καλη χρονιά με ΥΓΕΙΑ χαμόγελα και αισιοδοξία για το μέλλον..Πολλά φιλιά σε όλους σας με χαμόγελο και μέσα από την ψυχή μου..Καλή χρονιά φίλοι μου..Ας είναι το 2010 η χρονιά που για όλους μας μόνο το χαμόγελο θα έχει θέση στη ζωή μας..

Πολλές ευχές!!!!

2009-12-28T18:14:00.000+02:00

Καλησπέρα σε όλους..Μόλις βρήκα internet -γιατί είμαστε σε διακόπες και δεν υπάρχει ιντερνετ στην περιοχή -το πρώτο που κάνω είναι να στέιλω σε όλους και όλες τις θερμότερες ευχες μου για το νεο χρόνο και να ευχαριστήσω όσους μου εστειλαν τις δικές τους..Ελπίζω οι πικραμένοι να χαμογελάσουν ,οι ευτυχισμένοι και οι ερωτευμένοι να περπατουν στα σύννεφα και όλοι μας να έχουμε την υγεία μας..Πολλά φιλιά σε όλους,καλή χρονιά και ό,τι καλύτερο μέσα από την ψυχή μου..

Το περιμέναμε...

2009-12-07T09:12:00.003+02:00

Περιμέναμε όλοι ότι κάτι θα γινόταν..Περιμέναμε 'οτι κάποιοι θα καπηλεύονταν ξανά το θάνατο ενός παιδιού για να κινηθούν ενάντια σε ό,τι είμαστε εμείς γιατί εμείς είμαστε το κράτος..Περιμέναμε κάποιοι -αν όχι όλοι- να δούμε πάλι πολλά -από τους μεν και απο τους δε-αλλά εγώ σαν πολίτης της Ελλαδας δεν ήθελα να δω γι άλλη μια φορά αυτό που είδα..

Κάτοικοι αυτής της χώρας να επιτίθεται ενάντια στο σύμβολο της χώρας μου ,ενάντια στη γνώση,ενάντια σε μένα την ίδια που ένιωσα ότι μου καταλύουν ακόμα και την ύπαρξή μου..

Ποιος μιλάει για πολιτική αποψη όλων αυτών όταν τα συνθήματα στους τοίχους της Πρυτανείας το μόνο που έχουν να πουν ειναι ελευθερώστε τον τάδε ή τον δείνα;Ποιος μιλάει για απελευθέρωση ιδεών όταν μου καταργούν τη δική μου ελευθερία καταπατώντας τα δικά μου δικαιώματα και τη δική μου ιδέα για τη λειτουργία του κράτους;ΤΟ ΚΡΆΤΟΣ το χειριζομαι εγώ σαν πολίτης του μέσα από τις νομιμες διαδικασίες της εκλογής των αντιπροσώπων..Εγώ επιλέγω τον τρόπο με τον οποίο θα μου φερθούν,ο μόνος υπεύθυνος είμαι εγώ που κρίνω ποιον θέλω και ποιον δεν θέλω να με κυβερνήσει,που εν γνώσει μου ξέρω ότι μπορεί και να με κοροιδέψει..Όλοι αυτοί λοιπόν δεν στρέφονται ενάντια στο κράτος και την κρατική εξουσία αλλά ενάντια σε μένα και στους ίδιους τους τους εαυτούς γιατί και αυτοί που κρύβονται πίσω από τις μσκες ψηφίζουν ή και να μην ψηφίζουν είναι πολιτική τους αποψη που σημάινει ότι έχουν δικαιωματα επιλογής..

Όλοι αυτοί που ξεσηκώνονται χωρίς αιτία και λένε απλά για να λένε χωρίς επιχειρήματα,που δεν προσπαθουν να βρουν άλλο τρόπο να επικοινωνήσουν πέρα από τη ριζοσπαστική αυτή συμπεριφορά κάνουν ότι κάνουν απλά για να προκαλέσουν με σκοπό να συζητηθούν και όχι να αφυπνίσουν..

Ποιος ο λόγος βιας,ποιος ο λόγος αντίδρασης τέτοιου είδους;Δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι να πολεμήσεις ότι δεν σου κάνει; ΠΟΙΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΒΙΑΣ;Περισσότερα θα κερδιζαν περισσότερο θα αφυπνούσαν συνειδήσεις κάνοντας μια ειρηνική πορεία,κάνοντας σιωπηλή καθιστική διαμαρτυρία,ζητώντας από ταΜΜΕ με ξεσκέπαστα πρόσωπα να τους ακούσουν και να μεταδώσουν τις θέσεις τους,περισσότερα θα κέρδιζαν αν μοίραζαν κατακόκκινα γαρύφαλλα στον κόσμο δείγμα του πόνου που νιώθουν αν νιώθουν..Και ποιος δεν θα ήταν μαζί τους ,ποιος δεν θα τους στήριζε αν έβλεπε ότι η αστυνομία τους επιτίθεται χωρίς λόγο και αιτία όταν με το θάνατο του μικρόυ Αλέξη ξεσηκωθήκαμε όλοι ενάντια σε αυτούς που χρησιμοποίησαν τη δύναμη της εξουσίας και αφάιρεσαν τη ζωή ενός παιδιού που ακόμα δεν είχε διαμορφώσει το χαρακτήρα του,δεν είχε ζήσει τη ζωή;

Οι ευθύνες για τα γεγονότα λοιπόν βαραίνουν όχι αυτούς που βγήκαν στο δρόμο να διαδηλωσουν ήρεμα την αντίθεσή τους με τα τεκτενόμενα και εκείνους που έκαναν σωστά τη δουλειά τους αλλά εκείνους που προκάλεσαν με τη βία και την επιθετικότητα καθώς και εκείνους που αντί να λειτουργήσουν σαν όργανα της νομιμότητας παρανόμησαν παρασυρόμενοι από τη δυναμη που δίνει η εξουσία..

Η βια λοιπόν για μένα δεν είναι άποψη σκεπτόμενων ανθρώπων γιατί παρασύρεσαι απο τα κατώτατα ένστικτα σου και όταν παρασύρεσαι σημαίνει ότι το κέντρο ελέγχου ,η σκέψη,δεν υφίσταται..

Και αν μιλάμε για επανάσταση ενάντια σε ό,τι θεωρούμε ότι καπηλεύεται την ελευθερία μας ας θυμηθούμε σπό την ιστορία ότι οι επαναστάσεις έχουν νόημα όταν ΕΣΥ ΔΕΝ έχεις λόγο στην διακυβερνηση του κράτους σου,της χωρας σου και λειτουργεί αυθαίρετα.Σε 'ένα κράτος που οι πολίτες αποδεικνύουν ότι μπορούν και έχουν τη δύναμη να ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις δεν χρειάζονται ακράιες συμπεριφορές..

Σαν απλός πολίτης λέω ότι δεν αντέχω άλλο να βλέπω τόσα μετωπα ανοιχτά..Δεν αντέχω να φοβάμαι καθημερινά ,να νιώθω ότι θα μαι ασφαλής κάπου που δεν θα υπάρχουν πολλοί ανθρωποι..Δεν αντέχω να νιώθω το στομάχι μου να σφίγγεται κάθε φορά που βλέπω γύρω μου τέτοιες συμπεριφορές και να νιώθω ότι βιάζεται η ψυχή μου..

Ο τρόπος που μπορούμε να πολεμήσουμε όλοι ακόμα και αυτοί που κάναν τους βανδαλισμούς είναι η γνώση και η κριτική σκέψη γιατί η γνώση άγει συμπεριφορές..

Με φανατισμό και ακραίες συμπεριφορές από όλους μας ,δεν λύνονται τα προβλήματα,δεν προκαλείς την αντίδραση ,δεν στηρίζεις την άποψή σου,δεν έχεις το λαό μαζί σου..

Επιτέλους σήμερα θα έπρεπε να θρηνούμε ένα παιδί και να θυμηθούμε και άλλα παιδιά 16 χρονα που χάθηκαν αδικα σε κακοτράχαλους δρόμους ,χαθηκαν από ναρκωτικά ,σβήνουν σε ένα αυριο που το μόνο που τους προσφέρει είναι αγωνία ..ΕΔΩ πρέπει να σταθούμε και εδώ να σκύψουμε το κεφάλι μπας και συνελθουμε λίγο και βρούμε κάποια ακρη..

Ποιός δίνει το δικαίωμα να ΝΙΩΘΕΙΣ θεος; ΕΓΩ!!!!!!!!!!!!

2009-11-27T03:38:00.012+02:00

Αναρωτιέμαι γιατί..Πολλές φορές γιατί.Γιατί;..ΠΟΙΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ; ΓΙΑΤΙ;

ΠΟΙΟΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ; ΠΟΙΟΣ; ΓΙΑ ΜΕΝΑ..Που έκανα ότι μια γυναίκα κάνει,που έκανα ότι μια μανα πραττει,που ήμουν εκεί ..

"κάποτε ο άνθρωπος που είχα παιδιά μαζί του με έβαλε σε μια αλάνα και με χτύπαγε ασταματητα και βρέθηκα με διάσειση στο Νοσοκομείο και με τρια πλευρά σπασμένα γιατι τόλμησα να ανάψω ένα τσιγάρο επειδή στο χωριό του όποια κάπνιζε ήταν που....α.Αλλά με ήξερε..ΠΆΝΤΑ Κάπνιζα..Με ήξερε ή όχι;"

"Ειδα τη βιαιότητα στο τραπέζι στην κουζίνα,στο κρεβάτι..Και ήμουν με πυρετό ..και με βίασε..Ο άντρας μου με βίασε .. με χτύπησε γιατί πίστευε ότι άλλος θα το κανε.."ήταν 3 ώρες μετά που είχα τα γενεθλιά μου...Και το αστείο ; ήμουν τρισευτυχισμένη γιατί ΜΕ ΌΣΑ ΈΚΑΝΕ ΠΡΙΝ ΜΠΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΕΔΕΙΧΝΕ ΜΕ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ ΠΟΣΟ με αγαπούσε..."

"Ο άνθρωπός μου είχε πιει..Είχαν γίνει πολλά εκείνη τη μέρα..Εχανε τα πάντα..Κάποτε μου είχε πει αν ποτέ ξέφευγε να του έπαιρνα τα κλειδια του αυτοκινήτου..Ξέφευγε Αρκετά πινοντας , αλλά ποτέ μα ποτέ δεν εφτασε εκεί..Εκείνο το βράδυ κάτι θα συνέβαινε..το νιωθα..Παραμονή Ανάστασης βρέθηκα στο ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ενός Κυκλαδίτικου νησιού όταν ο συντροφός μου με χτυπησε γιατί τόλμησα να του πάρω τα κλειδιά για να μη βγει στο δρόμο και χτυπήσει ασχημα κάποιον..Με χτύπησε τόσο ασχημα και μετά με πέταξε αναίσθητη στο δρόμο και με μάζεψαν οι άνθρωποι του νησιού ..ΈΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ πριν το κακό ,αλλά δεν το κανα ..Αλλά το θελα..Βέβαια ακόμα ειμαι μαζί του γιατι με χρειάζεται,αλλά.."

"Ο σύντροφός μου πίνει πολύ..ΑΛΛΆ ΜΗΝ ΤΟ ΠΕΙΣ..Όταν πίνει φοβάμαι για μενα και τα παιδιά μου..Με ξευτελίζει μπροστά τους..ΑΛΛΆ ΜΗΝ ΤΟ ΠΕΙς ΠΟΥΘΕΝΑ-omerta-..Ναι θέλω να φύγω αλλά χωρίς εμένα θα ναι μισός και ας με κομματιάζει..Με αγαπάει..Αν τον αφήσουμε.. θα χαθεί..Μας αγαπάει το ξέρω.."

Και υπάρχουν και άλλες..

Δεν είναι ψεμματα..Ειναι κουβέντες γυναικών που ΣΥΝΆΝΤΗΣΑ..

Ποιά θα κάνει κάτι;Εγώ κάποτε τολμησα..Κάπου μια από αυτές τις ιστορίες ,είναι η δική μου ιστορία το δικό μου παρελθόν,ίσως είναι και όλες μαζί σε διαφορετικό περιβάλλον ,με διαφορετικούς πρωταγωνιστές..Γιατί όλες οι ιστορίες οικογενειακής βίας ειναι ίδιες.. ..ΑΛΛΑ μάζεψα τις δυνάμεις μου,τα παιδιά μου και έφυγα..Βήματα αργά στην αρχή αλλά σιγά σιγά πάτησα στα πόδια μου ξαναέφτιαξα τη ζωή μου ,τη ζωή μας και τώρα έχοντας πίσω μου αφήσει το παρελθόν αλλά με εφαλτήριο τις δικές μου στιγμές πολεμάω όπως μπορώ την γυναικεία κακοποίηση..Και κάτι που αφορά τους άντρες..Αν δεν σέβεστε τη γυναίκα που έχετε δίπλα σας αφήστε τη να φύγει..Γιατί πάνω από όλα όπως και σεις είναι και αυτή ΑΝΘΡΩΠΟΣ...

Όσο για τις γυναίκες..Για όλες εσάς που βιώνετε τον τρόμο και το φόβο ,που κλείνετε τα μάτια σας για να μη θυμάστε ,που στα μάτια των παιδιών σας και στη ζωή σας η σχεδόν καθημερινή οικογενειακή βία αντικατοπτρίζεται,τολμήστε να φύγετε..Ξέρω δεν είναι εύκολο..Το άλλοθι μας γιατί φοβόμαστε τη μοναξιά , είναι συνήθως τα παιδιά όταν υπάρχουν και το οικονομικό..Αλλά ακούστε με ..ΚΑΙ γω άνεργη ήμουν πριν 11 χρόνια όταν έφυγα..Πήρα τα παιδιά μου βάζοντας ελάχιστα ρούχα σε ένα σάκο και πήγα σε συγγενείς μου γιατί η μητέρα μου ήταν στο νοσοκομείο μετά από εγχειρηση καρκίνου και δεν ήθελα να μάθει τίποτα..Και τότε όταν είπα τι μου συνέβαινε γιατί κανένας δεν ήξερε όλοι οι συγγενείς μου με βοήθησαν και όχι μόνο.Και ο Θεός ας έχει καλά όλους όσους μου άνοιξαν την πόρτα και την αγκαλιά της ψυχής τους..
Και γω φοβόμουν τι θα πουν μετά..Ποιά θα είναι η αντίδραση του κόσμου που πολλές φορές με έβλεπε και έλεγε πίσω από την πλάτη μου λόγια άσχημα σχετικά με το χωρισμό μου..Αλλά πολέμησα και κέρδισα το θαυμασμό τους και το σεβασμό τους..Και τώρα είμαι εδώ,διδάσκω,σπουδάζω,μεγαλώνω τα παιδιά μου με έναν άνθρωπο που τα αγάπησε σαν δικά του τόσο που η μεγάλη μου κόρη λέει αυτόν πατέρα μετά την απόρριψη από τον ίδιο της τον πατέρα..
ΤΟΛΜΗΣΤΕ ΤΟ..Η ζωή δεν σταματά στο χτες..Βρέιτε τη δύναμη να φύγετε για να ξαναβρείτε την ίδια τη ζωή..

Δεν με ενοχλεί καθόλου που δημοσιεύω την ιστορία μου..Εξάλλου δεν την κράτησα ποτέ από εκεί και περα κρυφή..Ισως γιατί εγώ έσπασα τη σιωπή μου και βοήθησα με τον δικό μου τρόπο άλλες γυναίκες να τολμήσουν..

ΣΠΑΣΤΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ

Αλλού αντ' αλλού

2009-11-26T11:29:00.002+02:00

(Αυτή την ανάρτηση σήμερα ούτε και γω ξέρω πως την έκανα και γιατι..Την παράγραφο αυτή την έγραψα μετά που έγραψα την ανάρτηση να το ξέρετε..Είναι μια άνάρτηση έτσι..Που ξεκίνησε βλέποντας κάποιες διαφημίσεις γιατί πρέπει να κάνω μια εργασία και έφτασε από τον επικοινωνιακό στόχο των διαφημίσεων εκεί που θα διαβάσετε..θα καταλάβετε τι εννοώ διαβάζοντας..Είπα μια φορά να μην την αναρτήσω..Αλλά πάντα μιλάμε με συνειρμό;όχι βέβαια ..Ή ποτέ δεν σκεφτόμαστε κάπως;Έ και γω αυτό έκανα..Εγραψα μια ανάρτηση έτσι απλά επειδή κάτι σκεφτόμουν (με βοηθάει το γραψιμο πολλλλλλλλλλλές φορές)είπα να μην τη δημοσιέυσω αλλά γιατί όχι..

"Δεν ξέρω για σας αλλά τελικά η συγκεκριμένη εταιρεία έχει τον καλύτερο επικοινωνιακό τρόπο -αλλά και τα λεφτά βέβαια-να φτιάχνει και να δημιουργεί τις καλύτερες Χριστουγεννιατικες διαφημίσεις που σε παρασέρνουν..Ε δεν θέλω να βλέπω μουτρωμένα πρόσωπα..Ας προετοιμαστουμε για κάτι που έρχεται..Για την ελπίδα ότι κάτι θα πάει καλύτερα αυτά τα Χριστούγεννα και με την καινούργια χρονιά..Καλύτερα στα οικονομικά μας{Ε!!!! φάτε πιειτε κέρδισα το ΤΖΟΚΕΡ(σκέψη ανθρώπου που τα οικονομικά του βρίσκονται στην Black list της τσέπης του}στα προσωπικά μας{(πότε θα ρθει εκείνη η μέρα που θα τραγουδώ και γω το This year και θα χαίρομαι τη συντροφιά ενός ανθρώπου που μ αγαπάει δίπλα μου(σκέψη ανθρώπου που πόνεσε πολύ)}στα οικογενειάκά μας( όλα πάνε καλά με τα παιδιά που η εφηβεία τους κοντεύει να μας κάνει ροκάδες -ή να πω heavymetallades με το σκληρό ροκ που παίζουμε στο σπίτι;)Αυτό δεν χρειάζεται να το εξηγήσω..Οι γονείς των εφήβων το χουν καταννοήσει πλήρως..Αλήθεια είμασταν και μεις έτσι;

Ισως όμως όλα αυτά να μην αξίζουν τίποτα αν δεν έχουμε την υγεία μας ..Αυτή και μόνο αυτή έχει την μεγαλύτερη σημασία..Όλα τα άλλα φτιάχνονται..Την υγεια μας να χουμε ,ε,και ας υποφέρουμε λίγο..(Λίγο είπα..)

Να περνάτε καλά και να προσέχετε.."

δεν αντεξα και...στόλισα..ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

2009-11-20T14:07:00.002+02:00

και καθώς άκουγα το τραγούδι εγώ ..ΣΤΟΛΙΖΑ

2009-11-20T13:09:00.009+02:00

Έξω καίει ο ήλιος,εχει ανοιξιάτικο καιρό και γω,ένιωσα μια ακατανίκητη επιθυμία να κάνω το σπίτι πιο ζεστό,(Ανεμώνη εσύ φταις ,με ξεσήκωσες και ..καλα έκανες..την καλημέρα μου).Αποφασισα λοιπόν να στρώσω χαλιά και να στολίσω το σπίτι..Χριστουγεννιάτικα..Το ξερω θα σκεφτείται "Καλά είναι σοβαρή; Από τώρα;"Ναι έχετε δίκιο..Αλλά πάντα νωρίς στολίζω και στρώνω..Συνήθως στις 24 Νοέμβρη παραμονή της γιορτής της μεγάλης μου κόρης και αυτό γίνεται εδώ και 20 χρόνια όταν μου ζήτησε μωρό ακόμα να έχουμε το σπίτι στολισμένο πάντα στη γιορτή της.).Αλλά άλλο που δεν θελω και γω ..Ανέκαθεν το στολισμένο χριστουγεννιάτικα σπίτι μου φτιάχνει τη διάθεση και με κάνει να νιωθω πιο κοντά στα Χριστόυγεννα και μεταξύ μας "γλυκαίνω"λίγο..Ηρεμώ..Ειμαι πιο χαρούμενη και έχω όρεξη να κάνω πολλά πράγματα.

Εξάλλου μάλλον είμαστε μια παραδοσιακή"τρελλή"οικογένεια που λατρεύει το στολισμένο δέντρο ,τα φωτάκια ,τα αρωματικά κερία και τα ποτ πουρί που αναβουμε το βράδυ..Μάλιστα τόσο πολύ που κλείνουμε πολλές φορές τα φωτα και ζούμε στο ...ημιφως όλων όσων σας προανέφερα..Είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι κλείνουμε περισσότερες φορές την τηλεόραση και απολαμβάνουμε -εμείς με ένα ποτηράκι λευκό κρασί και τα παιδια με σοκολάτα και μπισκότα με άρωμα πορτοκάλι -μια οικογενειακή συζήτηση,που συνηθως κυλάει πιο χαλαρή και σε πιο ελαφρύ κλιμα..Δεν ξερω αν φταίει το πνέυμα των Χριστουγέννων μα σίγουρα κάτι αλλάζει τη διάθεσή μας..

και μάλιστα δεν την αλλάζει μόνο σε μας αλλά και..στο γάτο μας,ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να την πέφτει στο χαλί και να απολαμβάνει το χουζούρι του αλλά τον κάνει και να αποζηταει -κατά έναν περίεργο λόγο -περισσότερα χάδια ..

Λοιπον παρόλο που είναι πολύ πολύ πολύ νωρίς ,καλά Χριστούγεννα να έρθουν και να περάσουμε όλοι υπέροχα κοντά σε ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν..

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ!!!!!!!

2009-11-19T09:22:00.006+02:00

Και επειδή μεσα στα δύσκολα σαν χώρα έχουμε και καλές στιγμές ας μην ξεχνάμε και την Εθνική μας ..Ας θυμηθούμε λίγο σκηνές του 2004 και ας χαρούμε τη νικη μας που μας πάει στο MΟΥΝΤΙΑΛ του 2010 στην Ν.Αφρική..

Τουλάχιστον τα πάμε καλά έξω σε αθλητικό επίπεδο και δη σε ομαδικά παιχνίδια..(μην ξεχνάμε και τις εθνικές νεων σε μπασκετ και ποδόσφαιροκαι τις πρωτιές που μας δώσανε)και ας ευχηθούμε να πάνε όλα καλά με τα παιδιά του ΡΕΧΆΓΚΕΛ(ε οι άντρες μπορεί να τον κρίνετε αυστηρά - εσείς ξερετε περισσότερα περί ποδοσφαιρικών -αλλά αφήστε και μας τις γυναίκες να πούμε ότι "2 ομάδες έφτιαξε ,και τα κατάφερε να τις οργανώσει και να μαστε τώρα με το εισιτήριο στο χέρι,οπότε "κάτι ξέρει,κάτι ξέρει")..Μην ξεχνάμε ότι και χτες μας είχαν σαν αουτσαιντερ και να μαστε τώρα στην πόρτα του ΜΟΥΝΤΙΆΛ..Και στο ποδόσφαιρο ποτέ δεν ξέρεις..Μπάλα είναι και γυρίζει!!!!

και το γκολ του Σαλπιγγίδη!!!!

Καλη τύχη στους ποδοσφαιριστές μας ..Και ποιος ξέρει το μελλον τι θα φέρει;

Και άλλο σκάνδαλο;

2009-11-18T15:04:00.003+02:00

αναδημοσίευση από το http://www.alfavita.gr
(οι κρισεις δικές σας)

Υπουργείο Παιδείας..Αποστολή φακέλων εκλογής μελών ΔΕΠ, προκειμένου να ασκηθεί αυτεπάγγελτος έλεγχος νομιμότητας από την Υπουργό

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΕΝΙΑΙΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ
ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Να διατηρηθεί μέχρι :

Βαθμός Ασφαλείας :

ΤΜΗΜΑ Α΄ :
ΑΝΩΤΕΡΟΥ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Ταχ. Δ/νση: Αν. Παπανδρέου 37
Μαρούσι, 17-11-2009
Τ.Κ. – Πόλη: 15180 – Μαρούσι
Αρ. πρωτ. Βαθμ. Προτ.
Ιστοσελίδα: www.ypepth.gr
Φ.122.2/89/142698/Β2
Πληροφορίες: Ν. Ιντζόγλου
Τηλέφωνο: 2103442745

ΠΡΟΣ : Τον Πρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

Καθ. κ. Χρ. Κίττα

ΘΕΜΑ : Αποστολή φακέλων εκλογής μελών ΔΕΠ, προκειμένου να ασκηθεί αυτεπάγγελτος έλεγχος νομιμότητας από την Υπουργό (αρθ. 25 παρ. 1 Ν.3549/2007)

Σε εφαρμογή των άρθ. 25 παρ. 1 του Ν. 3549/2007 και των αρθ. 9 και 10 της αριθμ. Φ.122.1/171/89650/Β2/13-8-2007 Υπουργικής Απόφασης (ΦΕΚ 1466/13-8-2007, τ. Β΄) και κατόπιν σχετικών καταγγελιών και της αλληλογραφίας που προηγήθηκε, παρακαλούμε να μας αποστείλετε, το συντομότερο δυνατό, τον φάκελο εκλογής της Κας Ειρήνης Χριστινάκη - Γλάρου σε θέση μέλους ΔΕΠ της βαθμίδας του Καθηγητή του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Ιδρύματός σας, καθώς και τους φακέλους εκλογών όλων των μελών ΔΕΠ του ιδίου Τμήματος η πράξη διορισμού των οποίων εξεδόθη από τον Πρύτανη από 1-12-2008 και εξής, προκειμένου να ασκηθεί ο προβλεπόμενος από τις ως άνω διατάξεις αυτεπάγγελτος έλεγχος νομιμότητας.

Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Δυναστείες… των Πανεπιστημίων!
Του Χρήστου Κάτσικα

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Με επιστολή του προς τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών ο υφυπουργός Παιδείας κ. Γιάννης Πανάρετος ζητάει να ενημερωθεί για τις καταγγελίες που αφορούν στη λειτουργία του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας Αθήνας.

Η κατεπείγουσα παρέμβαση του Υφυπουργού Παιδείας συνδέεται με την γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους -το οποίο εκλήθη να εξετάσει το θέμα μετά σωρεία καταγγελιών-, που αποδεικνύει ότι η οικογένεια Ελένης και Παναγιώτη Χριστινάκη, της κοσμήτορος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και του συζύγου της Καθηγητή στην ίδια σχολή, γνωστή στους πανεπιστημιακούς κύκλους ως «Αγία Οικογένεια», κατόρθωνε να αποκαθιστά επαγγελματικά και ακαδημαϊκά τα μέλη της, παρακάμπτοντας -συχνά προκλητικά- τις νόμιμες διαδικασίες.

Γνωρίζαμε μέχρι τώρα αρκετές περιπτώσεις πανεπιστημιακών καθηγητών που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο προωθούσαν το παιδί τους στην «έδρα» που αυτοί κατείχαν και φρόντιζαν με εσωτερικούς «διακανονισμούς» για την γρήγορη εξέλιξη του από τη βαθμίδα του λέκτορα στη βαθμίδα του καθηγητή. Ιδιαίτερα στις Ιατρικές Σχολές τέτοια φαινόμενα «κληρονομικότητας» έχουν καταγγελθεί στο παρελθόν.

Ωστόσο, αυτό το οποίο καταγράφεται στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ξεπερνάει κάθε φαντασία. Ένα ολόκληρο τμήμα έχει σχεδόν «καταληφθεί» από την οικογένεια Χριστινάκη και τα στενά συγγενικά της μέλη, κόρες, γιους και γαμπρούς !

Αναφερόμαστε στην οικογένεια Ελένης Χριστινάκη, κοσμήτορος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, και του συζύγου της Παναγιώτη Χριστινάκη, καθηγητή και πρώην προέδρου του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας καθώς και πρώην συμβούλου του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, οι οποίοι έχουν «αποκαταστήσει» ακαδημαϊκά τα τρία τους παιδιά, το σύζυγο της κόρης τους και... τον αδερφό τού συζύγου της κόρης τους, τοποθετώντας τους σε διάφορες θέσεις της Σχολής!

Η αρχή έγινε με την κόρη Ειρήνη Χριστινάκη η οποία σήμερα, σε ηλικία 36 ετών, είναι τακτική καθηγήτρια αν και έλαβε το διδακτορικό της μόλις τον Αύγουστο του 2004 από το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας, όταν πρόεδρος του Τμήματος ήταν ο πατέρας της Παναγιώτης Χριστινάκης. Δηλαδή μέσα σε τέσσερα μόλις χρόνια «σκαρφάλωσε» σε βαθμίδες (λέκτωρ, επίκουρη, αναπληρώτρια, τακτική καθηγήτρια) που για όλους τους άλλους πανεπιστημιακούς απαιτούνται από δώδεκα έως και είκοσι χρόνια. Σε λίγους μήνες εκλέγεται... κατ΄ ευθείαν επίκουρη καθηγήτρια, παρακάμπτοντας το νόμο που απαιτεί κάποια χρόνια διδασκαλίας σε ΑΕΙ μετά την απόκτηση του διδακτορικού. Χαρακτηρίστηκε διεθνούς κύρους επιστήμων!!! και άκουσον άκουσον μέσα σε τρία χρόνια το 2008 σε ηλικία 35 ετών γίνεται τακτική ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ!!!

Στη συνέχεια ο γαμπρός του κ. Χριστινάκη, Αθανάσιος Γλάρος και σύζυγος της Ειρήνης Χριστινάκη εκλέγεται επίκουρος καθηγητής στο ίδιο Τμήμα. Παράλληλα ο αδελφός του γαμπρού του κ. Χριστινάκη, Γεώργιος Γλάρος ετοιμάζεται και αυτός για άλλη θέση στο ίδιο Τμήμα.

Η ιστορία έχει συνέχεια. Η άλλη κόρη Ολγα Χριστινάκη έλαβε θέμα διδακτορικού από τη Σχολή με επιβλέπουσα καθηγήτρια την αδερφή της Ειρήνη. Ο άλλος γιος Χριστινάκη, Επαμεινώνδας Χριστινάκης, πτυχιούχος Παιδαγωγικής Ακαδημίας, δάσκαλος στην Κύπρο, χωρίς πτυχίο Θεολογίας και χωρίς μάστερ που είναι απαραίτητο, γίνεται και αυτός υποψήφιος διδάκτωρ και στην επιβλέπουσα επιτροπή ορίζεται πάλι ο καθηγητής Χριστινάκης.

Μεταξύ άλλων, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (ΝΣΚ) αναφέρει:

- Για την Ειρήνη Χριστινάκη: Το 2004, επιβλέπων της διδακτορικής διατριβής της κ. Ειρήνης Χριστινάκη ορίστηκε ο πατέρας της καθ. Π. Χριστινάκης, παρά τη ρητή διάταξη του άρθρου 7 του ν. 2690/99 περί υποχρέωσης των μελών των συλλογικών οργάνων να απέχουν από κάθε ενέργεια ή διαδικασία που συνιστά συμμετοχή σε λήψη απόφασης ή διατύπωση γνώμης ή πρότασης εφόσον αφορά συγγενείς εξ αίματος.

Σχετικά με την εκλογή της στη θέση της καθηγήτριας, το ΝΣΚ θεωρεί ότι δεν ακολουθήθηκαν οι νόμιμες διαδικασίες στη σύνθεση του εκλεκτορικού σώματος, με αποτέλεσμα να είναι «μη νόμιμη» και η εκλογή της.

- Για την Ολγα Χριστινάκη: Στις 12/11/08 η διευθύντρια του τομέα Κοινωνικής Θεολογίας ζήτησε από τη γενική συνέλευση ειδικής σύνθεσης του τμήματος Θεολογίας να κάνει δεκτό το αίτημα να οριστούν ως μέλη της συμβουλευτικής επιτροπής για παρακολούθηση της διπλωματικής εργασίας της Ολγας Χριστινάκη, ο καθηγητής Παναγιώτης Χριστινάκης και η καθηγήτρια Ελένη Χριστινάκη.

- Για τον Επαμεινώνδα Χριστινάκη, μεταξύ άλλων: Με την από 15/12/2008 απόφαση του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και του Τομέα «Κανονικού Δικαίου» έγινε δεκτή η αίτηση του κ. Επαμεινώνδα Χριστινάκη για την εκπόνηση εκ μέρους του διδακτορικής διατριβής. Μέλος της τριμελούς συμβουλευτικής επιτροπής ορίστηκε και ο πατέρας του Παναγιώτης Χριστινάκης.

(Εδώ μάλλον κολλάει η αθανατη ατάκα του Βασίλη Αυλωνίτη"πού παμε βρε,πού πάμε")

Έρωτα μυστικό

2009-11-18T11:47:00.002+02:00

Κοιτάζω τον ήλιο κατάματα καθώς ξαπλώνω στην ψιλή άμμο..Ο ήχος των κυμάτων γεμίζει το χώρο γύρω μου,το είναι μου..Και ο ήλιος χαιδεύει το πρόσωπό μου..Και κλείνω τα ματια και παίρνεις μορφή,στις εικόνες που πλάθει η σιωπή..Και είσαι εδώ.Είσαι εδώ στην σιωπή του μυαλού μου,στην ανάσα του ανέμου,στα ακροδαχτυλά μου καθως η άμμος γλιστρά μέσα απο την παλάμη μου..Είσαι εδώ και γω δεν είμαι μόνη..Είσαι εδώ,εισαι εκεί ,είσαι παντού..Με γεμίζεις με το γέλιο σου,το παιχνιδιάρικο ύφος σου,τα λογια σου για όνειρα γεμάτα φως..Γίνεσαι σάρκα στη σάρκα μου..Καταλαμβάνεις χώρο στο αίμα μου,στα κύτταρα του κορμιού μου..Γινεσαι εγώ..Αλλάζεις ,γινεσαι εγώ,προσφέρεις τον εαυτό σου για μενα..Για να είμαι εγώ καλά,για να μπορώ να χαμογελάω..Για να νιωθω ζωντανη..Αχ ΕΡΩΤΑ τα κατάφερες..Το μυστικό σου μου το χάρισες χωρις δισταγμό ..Μου το ψιθύρισες χωρίς να φοβηθείς μήπως σε προδόσω..Είμαι ζωντανή πια και ερωτευμένη ..Μαζί σου..

Μια νέα μέρα ερχεται..

2009-11-17T21:11:00.002+02:00

Καλησπέρα..Οπως είδατε κατέβασα την προηγούμενη ανάρτηση σχετικά με το τι συνεβει εδώ χτες το βράδυ.Δεν θέλω άλλο να θυμάμαι..Μετά από επικοινωνία ξανα με την πρεσβεία μας μαθαμε ότι τίποτα δεν είχε συμβεί ,κανένα ατύχημα κανένα παιδί νεκρό..Απ τη μια χαρηκα γιατί καμια μανουλα κανένας γονιος δεν έχασε το παιδί του και από την άλλη ενώ στην αρχή θύμωσα με την ηλιθιότητα και την αναισθησία κάποιων που βρήκαν τρόπο να κάνουν μεταμεσονύχτια πλάκα σε μια μητέρα και δεν τους ένοιαζε τίποτα μα τίποτα, σιγά σιγά ο θυμός έγινε συγχώρεση..Μου είπαν να ζητήσουμε την άδεια από την εισαγγελεία να σπάσουμε το απόρρητο και να μαθουμε από που τηλεφώνησαν και ποιός ήταν αλλά δεν θέλησα..Δεν με ενδιαφέρει άλλο τι έγινε..Δεν ήθελα,δεν θέλω άλλο να το σκέφτομαι..Όλα πια θεωρώ ότι ήταν 'ενας κακός εφιάλτης και έτσι θέλω να το βλέπω..Κοιμήθηκα λοιπόν και ξύπνησα πριν λίγο..Είδα γαλήνια όνειρα,φωτεινά ,γεμάτα χρώματα..Η ψυχή μου αρχισε να γαληνεύει,να ηρεμεί..Αύριο ξημερώνει μια καινούργια μερα με νέες ελπίδες και νέα όνειρα..Όλη αυτή η ψυχική ταλαιπωρία έβγαλε από μέσα μου πράγματα που δεν περίμενα ότι θα βγάλει..Άνοιξε την ψυχή μου και αφεθηκα σε συναισθήματα ζωής πρωτόγνωρα.Θυμηθηκα πάλι ένα μαθημα που είχα ξεχάσει..Η ζωή μας είναι τόσο μα τόσο μικρή και εύκολα μπορέι να αλλάξει με παραγοντες που εμείς αδυνατούμε να ελέγξουμε..Όλα τα καθημερινα προβλήματα έγιναν τόσο μα τόσο ασήμαντα μπροστα στη ζωή μας..Σε μια νύχτα και σε μια μέρα ανέβηκα σκαλοπάτια γνώσης ,ωρίμασα ακόμα πιο πολύ ,αγάπησα ακόμα περισσότερο,αγκάλιασα πιο σφιχτα τον κοσμο που γεννήθηκε από μένα..

Μια νέα μερα έχει ερθει και πιστέψτε με όποιος μου έκανε αυτό το τραγικό αστείο,αυτή την πλάκα ειλικρινά τον έχω συγχωρέσει γιατί με έκανε να δω ξανά τη ζωή με άλλο πρίσμα και αν δακρύζω τώρα είναι δάκρυα χαράς και αληθινής ευδαιμονίας για ότι μου χαρίστηκε απλοχερα..Που είμαι καλά που εχουμε την ευκαιρία να κάνουμε τη ζωήμας πιο ποιοτική και πιο ουσιαστική ..Είμαι καλά λοιπόν και το φωνάζω..Εύχομαι όλοι σας,μέσα από τη δική μου μικρή αλλά σκληρή περιπέτεια, να πάρετε το μήνυμα ότι η ζωή μας απαιτεί να ζουμε την καθε μερα σαν να είναι η τελευταία μας και έτσι να δίνουμε στους ανθρώπους που αγαπάμε και στον εαυτό μας τον ίδιο ό,τι αξιζουν χωρίς εγωισμούς μοιραζοντας απλοχερα χαμόγελα και αγάπη που δεν αξιζουν σε χρήμα αλλά έχουν ανεκτίμητη αξία..

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΠΡΟΚΥΨΕΙ(αναρτηση 2η για σήμερα)

2009-11-13T12:29:00.006+02:00

Πολλά ακούγονται για τις αλλαγές στην εκπαίδευση και για το νεο σύστημα πρόσληψης εκπαιδευτικών..Πριν λίγα λεπτά η κυρία Χριστοφιλοπούλου στην ΝΕΤείπε πολλα με τα οποία συμφώνησα μαζί της όπως έξοδος των εκπαιδευτικών από τα γραφεία και επιστροφή στις τάξεις(στο κάτω κάτω η δουλειά μας είναι στα σχολεία και δεν μιλάω για εκπαιδευτικούς που είναι προισταμενοι εκπαίδευσης ή γραφείων και παραγουν εργο αλλά για εκπαιδευτικού ςπου εργάζονται πχ σαν βιβλιοθηκάριοι σε βιβλιοθήκες,ή γραμματείς σε γραφεία ) αλλά με πείραξε και κάτι που είπε και με έθιξε σαν εκπαιδευτικό.. Είπε λοιπόν σε μια τοποθέτησή της σχετικά με τις προσλήψεις των εκπαιδευτικών μέσω ΑΣΕΠ ότι "υπάρχουν εκπαιδευτικοί που θέλουν να κάνουν καριέρα στην εκπαίδευση και πρέπει να το δούμε"..Ανακοινώθηκαν όπως ξέρετε οι αλλαγές που προετοιμάζει το Υπουργείο σχετικα με το πως θα προσλαμβάνονται οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία και πως θα πρέπει να λειτουργούν..Μιλησαν για προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ που ειδικά για κάποιες ειδικότητες είναι ο μόνος τρόπος πρόσληψης {καθηγητές όλων των βαθμίδων}και κατάργηση των ωρομισθίων εκπαιδευτικών και την μείωση των αποσπάσεων..Είμαι υπέρ -με όρους βέβαια -γιατί πλέον είναι απαραίτητο να μπαίνεις στην διαδικασία γι αυτό(αν κι έχεις αποδείξει ήδη την αξία σου ,όταν βγήκες από τις καθηγητικές σχολές ή τα παιδαγωγικά τμήματα έχοντας ένα ΚΡΑΤΙΚΟ πτυχίο) αφού ο αριθμός των αδιορίστων εκπαιδευτικών είναι πολύ μεγάλος και οι μόνοι που δεν φτάινε είναι οι εκπαιδευτικοί αλλά το εκπαιδευτικό σύστημα που δεν συνδέεται καθόλου μα καθόλου- σε κάποιες ειδικότητες -με την αγορά εργασίας.. Δεν θα μιλήσω σχετικάμε αυτό,δεν θα κάνω πολιτική ανάλυση ,αλλά θα μιλήσω σαν εκπαιδευτικός που αγαπάει τη δουλεια του και προσπαθεί να είναι όσο πιο καλύτερος γίνεται..

Όταν πρωτοδιορίστηκα εργάστηκα σε διάφορα σχολεία..Κάποια στιγμή και εδώ και αρκετά χρόνια, αφήνοντας πίσω μου την μεγαλούπολη που ζούσα και τις ευκολίες της σε όλα τα επίπεδα,τόλμησα την αποκέντρωση και ζήτησα απόσπαση στη νησιωτική Ελλάδα χωρίς να έχω απολύτως καμία σχεση με αυτή..Με τα μόρια που είχα και εξαιτίας της οικογενειακής μου κατάστασης μπορούσα να παω στην πρωτεύουσα αλλά επέλεξα ένα μικρότερο νησί με λίγα σχολεία..Είμαι απο τους εκπαιδευτικούς που πήγαν σε άλλα μέρη ,μακριά από το σπίτι τους έχοντας όπως έλεγα χαριτολογώντας και τις μικρές μου βαλιτσούλες μαζί μου εννοώντας τα τρια παιδιά μου τα οποία είχα μαζί μου όπου πήγαινα και ήταν,ειδικά τα 2 ,πολύ μικρά ,θέλοντας να προσφέρω..Δεν με σταμάτησε ούτε η οικογενειακή μου κατάσταση,ούτε η απόσταση λοιπόν και στο μέρος που είμαι εδώ και 6 χρόνια με συνεχιζόμενες αποσπάσεις βρήκα και άλλους συναδέλφους που εργάζονται στο νησί έχοντας φερει τις οικογένειές τους και δεν το έκαναν για τα μόρια -είναι διορισμένοι και αυτοί δίπλα από το σπίτι τους,αλλά γιατί ενιωσαν την αναγκη να κάνουν αυτό που έκανα και εγώ(ναι υπάρχουν ακόμα ρομαντικοί άνθρωποι και ιδεαλιστες) ..Ηθελαν να προσφέρουν σε τόπους όπου τα παιδια και οι κάτοικοι έιναι για κάποιους παιδιά ενός κατώτερου Θεού

Με λίγα λόγια εκείνο που θελω να πω είναι ότι όταν επιλέγεις να κάνεις τη συγκεκριμένη δουλειά πας όπου σε χρειάζονται τα παιδιά..Για αυτό το επέλεξες..Αντιδρώ λοιπόν στη δήλωση της Υφιπουργού περί καρίερας γιατί μόνο αυτό δεν είναι..Είναι προσφορά ζωής σε παιδιά..Δεν ειναι καριέρα το να δίνεις την ψυχή σου ,να μεταλαμπαδεύεις τη γνώση,να δημιουργείς ελπίδες..

Πολλοι, από εμας ακόμα και αυτοί που αναλαμβάνουν θέσεις ανωτερες -και μην φανταστείτε με παχυλούς μισθούς -έναν σκοπό έχουν ..Να δουλεψουμε για το καλό των παιδιών κάτω από σοβαρές συνθήκες εργασίας και με μέσα που προάγουν την Παιδεία και δεν την καταστρατηγούν..Δεν κάνουμε λοιπόν" καρριερα" αλλά είμαστε εργαζόμενοι όλοι μας όχι για μας αλλά για να μπορέσουμε να στηρίξουμε αυτό τον ευαίσθητο τομέα που λέγεται "ΠΑΙΔΕΙΑ" προσφέροντας συνεχώς (-ακόμα και κάτω από αντίξοες συνθήκες τις γνώσεις μας και την πείρα μας κάνοντ;ας αυτό που ξέρουμε καλύτερα) και δυστυχώς μόνο στην Ελλαδα η ΠΑΙΔΕΙΑ δεν έχει τη θέση που της αρμόζει στις συνειδήσεις όλων μας..

Όσον αφορά τις αλλαγές που έρχονται καλώς να έρθουν αν είναι για το καλό των παιδιών..Αλλά επιτρέψτε μου να έχω τις επιφυλάξεις μου..Όταν δεν υπάρχουν σχολεία,όταν η προχειρότητα σχεδιασμού κινήσεων εχει επιπτώσεις σε εκπαιδευτικούς και παιδιά ,όταν δεν υπάρχουν υποδομές και χρήματα,όταν τα προγραμματα σπουδων παραμένουν στάσιμα και όταν το κέντρο αποφάσεων λειτουργεί με γνώμονα πάντα την πρωτεύουσα και δεν λαμβάνει υπόψιν της τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής όπου υπάρχει οποιουδήποτε τύπου σχολείο(Δημοτικο,Γυμνάσιο και Λύκειο)(πχ πολλά κείμενα βιβλιων περιγράφουν καταστάσεις που ένα παιδί που ζει στην επαρχία -νησιώτικη και ηπειρωτική ορεινή δεν έχει δει και μπορέι να μην γνωρίσει και ποτέ)τότε οι αλλαγές βλέπω για άλλη μια φορά να είναι "τυποις"αλλαγές και πιστέψτε με αρκετοί απο μας έχουμε κουραστεί αφάνταστα όχι μόνο γιατί ακούμε θεωρίες ΓΙΑ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΌ της ΠΑΙΔΕΙΑΣ εδώ και χρόνια αλλά και γιατί νιώθουμε στο πετσί μας κάθε φορά τις διαφορες "αλλαγές"που κάνει η εκάστοτε κυβερνητική παράταξη που παίρνει την εξουσία και που πολλές φορές ουδεμια σχεση έχει με την εκπαιδευτικη κοινωνια και κοινότητα στο σύνολό της..Είναι σαν τα μαθήματα που κάνουν πολλοί καθηγητές στα Πανεπιστήμια διδασκοντάς πως να διδάξουν οι δάσκαλοι πχ.μαθηματικά στα παιδιά χωρίς ποτέ οι ίδιοι να έχουν μπει σε σχολική τάξη (π.χ της πρωτοβάθμιας βαθμίδας )και να ζήσουν από κοντάόχι μόνο την τάξη και τα ίδια τα παιδιά αλλά και την ίδια την διδακτική του μαθήματος..

Ας διαβάσουμε και αυτό(εμβολιασμοί γενικά)

2009-11-13T09:06:00.002+02:00

Αφορμή για αυτή την ανάρτηση στάθηκε η "ερευνα"της αχτίδας σχετικά με τον εμβολιασμό ή όχι κατά της γρίπης..Αν και κινδυνεύω γιατί πέρασα μέσα σε 3 χρόνια 2 βαριές πνευμονίες που ΄δεν ήταν επιπλοκή κατόπιν ίωσης ή γρίπης ,το εμβόλιο δεν θα το κάνω..Για πολλους και διάφορους λόγους..Εκείνο που με ανησύχησε ιδιαίτερα είναι ότι μου ζητάνε μετά τον εμβολιασμό να πω τι έπαθα αν έπαθα κάτι ,να το αναφέρω στο γιατρό μου και εκείνος να το αναφέρει στους ανωτερους τους

και εκείνοι όπου αλλού τους το ζήτησαν..Αρνούμαι να γίνω πειραματόζωο..Παίρνω τις προφυλάξεις που χρειάζεται ,ο άντρας μου προσπαθεί να μην με φιλάει όταν επιστρέφει από το σχολείο όταν μεσα στο τμήμα του κάποιο παιδί παρουσιαζει κάποια ίωση _ευτυχώς μέχρι τώρα δεν αρρώστησε κανένα παιδί-,τα παιδιά μου αποφεύγουν τις αγκαλιές και τα φιλιά γενικά,εγώ δεν συχνάζω σε μέρη με πολύ κόσμο και γενικά περνάω αρκετό χρόνο στο σπίτι παρά έξω..Γενικά όλοι εδώ είναι αντίθετοι στον εμβολιασμό αλλά κάνουν τα αδύνατα δυνατά να προστατευτουν από τη γρίπη στα πλαίσια του εφικτού..Π.χ κάτιι που αγκαλιάστηκε από τους γονείς των παιδιών, είναι να μην γίνει φέτος ΄"ανοιχτή"γιορτή των Χριστουγέννων όπου 210 μαθητες και 400 γονείς,παππούδες κλπ συνωστίζονται σε ένα μικρό χώρο για να παρακολουθήσουν τα παιδιά τους,καθώς και να μην παρακολουθήσουν κάποιες θεατρικές ή κινηματογραφικές παραστάσεις ..

Όμως η ανάρτηση δεν έγινε για να σας πω αυτά ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΤΗΚΑ αν έπρεπε να το κάνω αλλά πιστευω ότι η γνώση και οι απόψεις ειδικών ,πρέπει να διαδίδονται και από εκεί και πέρα ο καθένας μας έχει την κριτική ικανότητα να τις απορρίψει ή να τις ενστερνιστεί.Εδώ και πολύ καίρό ψάχνοντας απαντήσεις σχετικά με τις παρενέργειες ενός συγκεκριμένου εμβολίου(δεν είχε σχέση με το εμβόλιο της γρίπης) ένας φίλος μας βιολόγος προχτες που συναντηθήκαμε ,σε μια φιλική κουβέντα μας , μάς είπε να μπούμε σε μια ιστοσελίδα (ειναι στα αγγλικά )στο :internet που γράφει πολλά σχετικά με τους εμβολιασμούς..'Ετσι και έκανα..Η ιστοσελίδα http://www.whale.to/vaccines.html αναφέρετε σε πολλά ιατρικά θέματα και κυριώς θέματα σχετικά με τους υπερβολικούς εμβολιασμούς..ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ Δεν θέλω να τρομάξω,ούτε να δημιουργήσω κάποιο πανικό,αλλά να σταθούμε με προβληματισμό πάνω σε οσα αναφερονται ..
Εκείνο βέβαια που έμαθα ακομα είναι -όσο τρομακτικό κ αι να φαίνεται-είναι να κόψω τη φθοριουχο οδοντόκρεμα..Παρόλο που η φθοριούχος ουσία κάνει καλό στα δόντια είναι όμως φθόριο και το φθόριο δυστυχώς είναι δηλητήριο ΠΟΥ ΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΟΣΕΙΣ μπορεί να φέρει πολλά..Ναι όπως είπα σε μεγάλες αλλά και η μικρή ποσότητα είναι δηλητήριο..Ποιός ο λόγος να δίνω στα παιδιά μου δηλητήριο όταν μπορώ να το αποφύγω;
Πλεον προσπαθούμε να προστατευτούμε από πολλά ..Τουλάχιστον όσο μπορούμε εμείς να ελέγχουμε κάποια πραγματα του περιβαλλοντος μας ας το κάνουμε..Προέχει η υγέια μας και ας φροντίζουμε να την έχουμε ..

Παραιτούμαι..

2009-11-12T01:23:00.005+02:00

"...Κοιταξε για τελευταια φορά πίσω πριν τα βήματα αργά οδηγήσουν σε άλλο δρόμο ..Κοντοστάθηκε ..Κατι κρατούσε πίσω την καρδια..Αλλα η λογική δεν αφηνε περιθώρια επιστροφής..Και να το πάλευε τι θα άλλαζε;Όλα πια είχαν τελειώσει ..Εδώ και πολύ καιρό.Δεν το έβλεπε, δεν το παραδεχόταν..Δεν είχε σημασία.Είχε τυφλωθεί από την αγάπη που ένιωθε και ήξερε καλά ότι ήταν μονόπλευρη αλλά επέμενε και έδινε την ψευδάισθηση στους άλλους ότι όλα είναι καλά..Πόσο θα κρυβόταν ακόμα;Δεν αντεχε αλλο ,δεν μπορούσε αλλο να συγχωρεί..Με τι όπλα πια να πολεμούσε;Αλλη μια φορά θα πληγωνόταν..
-Παραιτούμαι ξεστομισε αλλα είχε παραιτηθεί εδω και καιρό ..Δεν αντεχε άλλο την υποκρισία..Και τωρα ήταν έξω από την πόρτα πια..'Εφευγε..Εδώ και καιρό είχε φύγει από την ελπίδα να τα βρούνε..Δεν υπήρχε τίποτε άλλο πια να πουνε..
Πόσο ακόμα θα αφηνόταν σε έναν ερωτα ,μια αγάπη που μόνο δάκρυα έδινε και πόνο..Αλλά και τι περίμενε να βρει κλείνοντας πίσω την πόρτα;
-Που να σε πάρει μυαλό.καρδια και αγάπη..Που παω;,τι κανω..Με χρειαζεται.."
"Πισωγύρισμα χωρίς νόημα..Κοιταξε το άδειο σπίτι.Γυμνόαπό άλλη ανθρώπινη παρουσία.Αν είχε ανάγκη θα ήταν εκεί..Και όμως δεν ήταν πουθενα.ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ..ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ και η μοναξιά έκλινε όλο και περισσότερο στην εγκαταλειψη..
Πήρε τη βαλίτσα,έσφιξε τα δάχτυλα ,'εκλεισε την καρδια και 'ανοιξε την πόρτα..Ο θορυβος της κλείνοντας αραγε να ανοιγε έναν νέο κύκλο ζωής;Ποιος ήξερε..

Και στον ουρανό η ανατολή χαμογελούσε..

Γιατί υπάρχει ο έρωτας;

2009-11-11T00:01:00.003+02:00

Τελικά γιατί υπάρχει ο έρωτας;Τι ειναι αυτό που μας κάνει όταν τον συναντάμε να αποσυντονιζόμαστε ,να χάνουμε το μυαλό μας ,τον εαυτό μας;Γιατί δεν μπορούμε να τον πετάξουμε μια και εξω απο τη ζωή μας;Έχουμε καταλάβει τι μας κάνει;Χανόμαστε σε δρόμους,το μυαλό μας δεν συγκεντρώνεται,περιμένουμε πότε θα έρθει η ώρα να δούμε αυτόν που μας έχει φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή μας,δραπετεύουμε από την πραγματικότητα και ονειρευόμαστε άλλα μέρη΄-συνήθως τζάκια αναμμένα,κεριά,κρασάκι και έξω να χιονίζει και μεις να παραδινόμαστε στο αχαλίνωτο παθος και σε τρυφερές αγκαλιές..

Αντιδράμε λες και μας έχουν κάνει λοβοτομή..Είμαστε σαν ζόμπι και το μόνο που κάνουμε είναι να συμπεριφερόμαστε έτσι..Όχι δές τε το..Δες τε το στα ερωτευμένα ζευγαράκια που συναντάτε..Δεν έχουν μάτια παρά ο ένας για τον άλλο και το πιο περίεργο; βρε και κόσμος να είναι κοντά τους, σε πλήθοςμέσα να είναι, αυτά είναι στο δικό τους κόσμο και πιστέυουν ότι όλα τους ανήκουν..Υπάρχει ,όχι πες τε μου υπάρχει πιο εγωιστικό από αυτό;από το να θεωρείς όλο τον κόσμο δικό σου;

Στου "ερωτα την τρέλα "λέμε όλοι αλλά εκεί εμείς ,την ακολουθούμε και συνεχίζουμε να μαστε τρελοί λέγοντας ότι είμαστε λογικοί επειδή αγαπάμε..Πες τε μου πως γίνεται να λες ότι είσαι λογικός όταν ζεις στην τρέλα;Αλλα θα μου πείτε ποιός τρελός παραδέχεται την τρέλα του..Ελα ντε;Όμως παραδεχόμαστε ότι είμαστε ερωτευμένοι που σημαίνει τρελοί..

΄Πόσο μαζόχες είμαστε που κλαίμε πάντα τόσο πολύ για τον έρωτα;Αν κάποιος μας πλήγωνε και μας έκανε να κλάψουμε χωρίς να είμαστε ερωτευμενοι μαζί του ,θα μασταν θυμωμένοι,σκληροί..Με τον έρωτα τι γίνεται ε;Μας πληγώνουν και μεις κάνουμε τα αδύνατα δυνατά για να μην πληγώσουμε αυτόν -ήν που μας πλήγωσε.Απ του έρωτα το κλάμα τελικά κανείς δεν γλιτώνει..Το θέμα είναι γιατί επιτρέπουμε να κλάιμε όταν στην καθημερινότητά μας είμαστε πολύ εγωιστες για να το κάνουμε

Αλλά δεν είναι μόνο ΑΥΤΆ..Ο έρωτας μας κάνει΄απρόσεκτους ,ονειροβατούμε,άφηνόμαστε στον αλλο ,συμπεριφερόμαστε αλλοπρόσαλλα και προσέξτε με ..ΚΑΝΟΥΜΕ ότι δεν θα επιτρέπαμε ποτέ στον εαυτό μας να κάνει..αραγε για αυτό υπάρχει;Για να έχουμε μια δικαιολογία να φερόμαστε έτσι και να βγάλουμε όλα όσα επιμελώς κρύβουμε από τους άλλους;Αν μπορεί κάποιος ας απαντήσει..Μπορεί;

κλείσε τα μάτια

2009-11-07T21:07:00.003+02:00

"Κλείσε τα μάτια και θα μαι εκεί..Δίπλα σου..Να σου κρατάω το χέρι..Ασε με να έρθω να διώξω τις σκιές που βαραίνουν την ψυχή σου..
Κλεισε τα ματια σου και άσε με να σε ταξιδεψω πίσω ,εκεί που η αγάπη μάς τύλιγε
Κλεισε τα μάτια και άσε με να έρθω δίπλα σου και να πάρω τα δικά σου χέρια μέσα στα δικά μου,να πάρω τη θλίψη που σκοτεινιάζει το πρόσωπό σου
Κλείσε τα μάτια σου και άσε με να έρθω και να σου δώσω την ελπίδα που έχασες

Κλείσε τα μάτια και άσε με αν σου δείξω τον Παράδεισο που χάνεις κάθε φορά που αφήνεσαι και ταξιδεύεις και αφήνεσαι στην κόλαση..

Κλείσε τα μάτια και αφέσου στην αγάπη που υπάρχει δίπλα σου..Νιώσε την στο χαμόγελο των μικρών παιδιών΄,στον αέρα,στο χαμόγελο των ανθρώπων που σε νοιάζονται..

Τίποτα δεν τελειώνει αν δεν τελειώσει πρώτα το φως της ελπίδας μέσα μας..Αν δεν θέλουμε εμείς να τελειώσει..

Κλείσε τα μάτια και θυμίσου..

Μακάρι να θυμάσαι..

Χρόνια σου πολλά..Κάνε μια ευχή

2009-11-06T11:21:00.000+02:00

Με τούτα και με΄κεινα ξέχασα κάποια γενέθλια..΄
Ελπίζω να μην μου κρατήσεις κακία..Αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ..Να χαμογελάς..Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα..

Αντεξε,με ακούς;Άντεξε,σε παρακαλώ..

2009-11-05T11:15:00.004+02:00

Η ανάρτησή μου σήμερα είναι ένα γράμμα..Δεν ήξερα τι άλλο να κάνω,δεν ξερω τι άλλο να κάνω..Ηθελα απλά να μοιραστώ την αγωνία μου..Είναι γράμμα σε έναν ανθρωπο που λατρεύω..Ενα γράμμα με όσα θα ήθελα να του έλεγα τώρα ΤΩΡΑ κοιτώντας τον στα μάτια και ίσως ουρλιάζοντας από πόνο..

"Σε ακούω στο τηλέφωνο και η φωνή σου είναι βαριά,χωρίς ζωή..Έχεις χάσει την ελπίδα,την όρεξη να ζήσεις..Πέρασες τόσα σε ένα χρόνο που η ψυχή σου νέκρωσε..Η προδοσία του ανθρώπου που αγαπούσες,ο χωρισμός,το διαζύγιο,δικηγόροι,δικαστήρια,ψεύτικες κατηγορίες,αλλαζονεία,αγωνία,και από την άλλη η προσπάθεια να αγοράσεις ένα σπίτι για να στεγάσεις τα παιδιά σου,οι υπερβολικές οικονομικές απαιτήσεις των άλλων,τα χρέη που ξεπληρώνεις ,οι θεραπείες που κοστίζουν όλα αυτά σε τσάκισαν..Σε τρελαναν.Είσαι σε έναν δρόμο χωρίς γυρισμό..Ετσι μου είπες ξεπνοα.."Ο,ΤΙ ΕΊΝΑΙ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΘΑ ΓΊΝΕΙ"και γω τα χασα..Τρόμαξα..Γιατί με τρομάζεις;

.Κάποτε με άφηνες να είμαι κοντά σου..Μοιραζόσουν τις αγωνίες, και έτσι το βάρος ελαττωνόταν στις πλάτες σου..Με αφηνες να είμαι δίπλα σου σε ό,τι και αν προέκυπτε..Τώρα απλά μιλάς και δεν λες τίποτα..Δεν ξέρω πια τι να κάνω..Φοβάμαι για σένα..Φοβάμαι για το που θα φτάσεις..Και εγώ είμαι αδύναμη να σε βοηθήσω..Ανίκανη να κάνω κάτι..Θυμάμαι την κουβέντα σου το καλοκαίρι.όταν με πήρες να πάμε μια βόλτα και εκεί με αγκάλιασες και τα δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια σου..Με έβαλες να υποσχεθώ κάτι που μέχρι πριν λίγες μέρες θεωρούσα λόγια της φόρτισης,της στιγμής..Όμως πια φοβάμαι..Δεν ξέρω σε ποιον να μιλήσω,σε ποιον να πω τι σου συμβαίνει γιατί με έβαλες να ορκιστώ να μην πω τίποτα σε κανένα..Αλλά δεν αντέχω..Βαραίνει η ψυχή μου..Φοβάμαι πια να μην κάνεις κακό στον εαυτό σου..Δεν ξέρω αν θα με διαβάσεις..Αν θα με βρίσεις για αυτό που κάνω,αλλά δεν με νοιάζει..Επρεπε κατι να κάνω..ΣΥΓΧΏΡΕΣΕ ΜΕ..Αλλά είναι ο μόνος τρόπος να σου δείξω ότι σε σκέφτομαι,ότι υπάρχω..Πολλές φορές γράφοντας βρίσκεις λύσειςκαι γω έτσι θα βρω τη λύση που χρειάζεσαι....Σε λίγες μέρες θα έρθω εκεί ,έκλεισα τα εισητήρια και δεν το ξέρεις ..Μου είπες να μην ανέβω αλλά δεν μπορώ..Είμαι δίπλα σου..Με χρειάζεσαι όσο και να μην το παραδέχεσαι...

Σε παρακαλώ,μην το βάλεις κάτω..Δεν χάνεται η ελπίδα..Εχεις υποχρέωση στον εαυτό σου ναπατήσεις στα πόδια σου και αν δεν θες για σένα κάν΄το για τα παιδιάσου..Είναι ο λόγος που πρέπει να πολεμήσεις το αδιέξοδο που νομίζεις ότι έφτασες..Σε παρακαλώ..ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ..Μην αφεθείς..Με ακούς;Μην παραδοθείς.."

Καλημέρα!!! η΄ Καλημέρα;;;;;Πες τε μου

2009-11-03T13:09:00.001+02:00

Από το πρωί σήμερα όλα εναλλάσσονται..Από τις 7 που ξυπνησα το ένα λαθος να το πω,γκαντεμια να το πω ,όπως και να το πω γίνονται..δες τε τι εννοώ και πες τε μου και σεις ..

Βάζω το πρωί το σίδερο στην πρίζα να σιδερωσω ένα πουκάμισο στον άντρα μου και περιμένω..Αυτό τίποτα..Δεν λέει να κάψει ..
"πάει το σίδερο "λέω "καινούργιο θέλουμε"
Ναι "μου λέει εκείνος.."Θα πάρουμε ,αλλά πρώτα βρε αγάπη μου βάλε την μπαλαντέζα στην πρίζα"
Το καταπίνω..Τι να έκανα..Βέβαια είπα ότι δεν ήπια καφέ η γυναίκα για αυτό το ξέχασα..Εκεί μην αφήσω να με θίξει κανένας..Μια αξιοπρέπεια 'εχουμε..Μην αρχίσουν να λένε και για αλτσχαιμερ..

Βάζω να κάνω καφέ..ανάβω και ένα τσιγαρο και πάω να κάτσω..Αμ δε..Την ίδια ιδέα είχε και ο γάτος μας που ταυτόχρονα με μένα κάθισε Στη ΔΙΚΗ μου θέση οπότε ακούγεται ένα "γκρρ..νιαου"καθως εγώ κάθισα επάνω του και έτσι πάρε κάτω τον καφε..ΚΑΙ να ταν κάτω, αντε χαλάλι..Ο μισός έπεσε κάτω και ο υπόλοιπος στα ρούχα..Γελούσαν όλοι με το πάθημα ΜΟΥ εκτός από μένα που έβραζα ,γιατί πως να το κάνουμε,να σου χύνεται ο πρώτος καφες που τον απολαμβάνεις ε σου ρχεται κάπως..Σαν να χάνεις την ευχαρίστηση..Τέλος πάντων έκανα τον ρημαδι τον καφε ξανά,πρόσεξα μην έχει κάτσει η γάτα και κάθισα επιτέλους να τον πιω απολαμβάνοντας τoν..E κάποια στιγμή αποφασισα να σηκωθώ να κάνω δουλειές..Ετσι νόμιζα η γυναίκα..Πάλι,Αμ δε!!!!Βάζω να σφουγγαρίσω κάνω ΄δωματια,κουζίνα ,έρχομαι και στο σαλόνι ,χτυπάει το τηλέφωνο ,πάω να το σηκώσω ,ρίχνω τον κουβά,πάρε κάτω τα νερά ,πάρε κάτω και μένα που γλίστρησα..Αλλά το τηλέφωνο το σήκωσα..Τι νομίζετε ότι θα καθόμουν κάτω και θα βριζα σαν μούτσος σε καράβι;Όχι ποτέ..Τουλάχιστον φανερά..Γιατί αν οι τοίχοι μας ειχαν τη δυνατότητα να ακούσουν τις σκέψεις μου και το μονόλογό μέσα μου ,θα άλλαζαν χρώμα και από άσπροι θα ήταν κόκκινοι ..Πάντως το σήκωσα και η μαμά μου μου ανέλυε τα περι καιρού στη Μακεδονία(αν δεν με πάρει 4 φορές τηλέφωνο τη μέρα θα πάθει κάτι."Βρε μαμά" ,της λέω ,"στα 40 είμαι ,ηρέμησε"..Μπα αυτή ..Παιδί με έχει ακόμα)..Τέλος πάντων-όχι δεν χτύπησα (σας προλαβαίνω)πολύ,αλλά δεν σταματησε εδώ..Αρχισε να φυσάει πριν λίγο και ένας αερας τρελλός που σήκωσε τη μπουγάδα μου..Αυτή κυνηγούσα αλλά μου φαίνεται ότι κάτι έχασα..Το τι δεν ξέρω..Αλλά δεν ανησυχώ ,Θα μου το πουν τα παιδιά όταν ψάξουν να το φορέσουν.(Το θέμα είναι τις φωνές τους πως θα τις αντιμετωπίσω.).Τέλος πάντων μέχρι στιγμής αυτά..Αποφάσισα πως η μέρα είναΙ στραβή για μένα και έτσι θα κάνω pause σε κάθε δραστηριότητα..Ευτυχώς έχω φαγητό από χτες οπότε δεν χρειάζεται να αναψω κουζίνα γιατί μόνο φαγητό δεν θα υπήρχε περίπτωση να φάνε σήμερα..Κάρβουνο κάτι ναι,φαγητό.όχι..
Πάντως εγώ λέω καλημέρα και όπως λέει η Αλέξια "χαμογελα ,βαλε χρώμα στη ζωή "και μέρα είναι θα περάσει
Καλη μέρα σε όλους..

όπου και να πάω η Ελλάδα με πληγώνει

2009-10-27T22:51:00.002+02:00

Όπου και να πάω η Ελλάδα με πληγώνει..Αυτή η Ελλάδα που κοιτάει μόνο τον εαυτό της ,αυτή η Ελλάδα που προτιμάει τους έχοντες από τους μη εχοντες,αυτή η Ελλάδα που με ξεχωρίζει και με χωρίζει ,που με κάνει να σκύβω το κεφάλι γιατί δεν έχω μπάρμπα στην Κορώνη,στην Μεθώνη ή Βουλευτή και πάνω..Αυτή η ΕΛΛΑΔΑ που μόνο ζητάει από μένα αλλά δεν μου δίνει ..Η Ελλάδα που αν δεν είσαι κάποιος ,δεν είσαι τίποτα,η Ελλάδα που δίνει το δικαίωμα ο καθένας να σε προσβάλλει και συ να λες ευχαριστώ σκύβοντας από ντροπή κατακοκκινος το κεφάλι ,επειδή νιώθεις ευγνωμοσύνη για τα ψίχουλα που σου δίνει για να τραφείς αλλα΄και να θρέψεις τις αυταπάτες σου ..Με πληγώνει η Ελλάδα που κοιτάει το πως θα τα αρπάξει και πως θα κερδίσει και ποτέ δεν κοιτάει πως θα δώσει και όταν αποφασίσει κάποια στιγμή να δώσει , με πληγώνει που κωφεύει και κλείνει τα μάτια της στο ποιος παίρνει και τι παίρνει..Με πληγώνει η Ελλάδα που δεν καταλαβαίνει ότι το σώμα της είμαι "εγώ" και όταν το σώμα της σαπίζει ,όταν το σώμα της πεθαίνει από την κακομεταχείριση ,πεθαίνει η ίδια..Με πληγώνει που πιστή στη δύναμη της Δημοκρατίας η Ελλάδα δίνει εξουσίες που οι έχοντες την κάνουν δύναμη κυριαρχική και απόλυτη με δικαίωμα να αποφασίζουν για μένα κάποιοι που δεν μπορούν ούτε να με φτάσουν..Με πληγώνει η Ελλάδα που δεν καταλαβαίνει ότι αν δεν με προσέξει θα καταρεύσει και που δεν καταλαβαίνει ότι τα εσωτερικά της όργανα για να είναι υγιή και να λειτουργούν σωστά χρειάζονται τα κύτταρα..Δεν ξέρω πόσο ακόμα θα συνεχίσω να λειτουργώ για ένα σώμα που δεν με προσεχει εκείνο που ξέρω είναι οτι αρχίζω και υπολειτουργώ..

Σήμερα το κείμενό μου βγαίνει μέσα από απογοήτευση για την αποτυχία μιας επιτυχίας και από απογοήτευση γιατί κάτι που είχε φως ,αίγλη και δύναμη μου αποκαλύφθηκε στη γύμνια του και στο κούφιο του υπόβαθρο..Τίποτα μα τίποτα δεν είχε.
Κάποτε λοιπόν ας γίνουμε υπεύθυνοι σε αυτή τη χώρα και ας πάψουμε να βαφτίζουμε το κάθε τι διεκδικώντας αξιώματα,επιχορηγήσεις κλπ και αν συμβεί, ας του δώσουμε το υπόβαθρο,την ουσία και την αξία που πρέπει..

Ζητάω συγγνώμη αν πρόσβαλλα κάποιον αλλά μέσα σε όλα τα συναισθήματα υπάρχει και ο θυμός..

Μια νέα περιπέτεια ζωής

2009-10-23T22:18:00.002+03:00

Αυτές τις μέρες και για 2 χρόνια από σήμερα αυτό το νησί θα είναι ένα κομμάτι από τον εαυτό μου καθώς θα περνάω αρκετό από το χρόνο μου πια εδώ..
Μια νέα περιπέτεια αρχίζει που είμαι σίγουρη ότι θα έχει στιγμές χαλάρωσης ,άγχους,ηρεμίας και ότι συνάδει με αυτά..
Φτάνοντας εδώ πριν κάποιες μέρες τολμώ να σας πω πως κάπου ένιωσα να δειλιάζω να προχωρήσω στην πραγματοποίηση ενός ονείρου που εχει αρχίσει να υλοποιείται και να παίρνει μορφή σιγά σιγά εδώ και κάποιους μήνες..Κάποια στιγμή ένιωσα τα βήματα μου να με οδηγούν πίσω..Στην ασφάλεια της καθημερινότητάς μου.."Πόσο θα μπορούσα εγώ να ανταπεξέλθω στις απαιτήσεις μιας διετούς "μεταπτυχιακής" επιμόρφωσης που θα με κρατάει κάποιες φορές μακριά από την οικογένειά μου και η οικογένειά μου κάποιες φορές μακριά από το Πανεπιστήμιο;Μήπως με το να κάνω αυτό το βήμα εγκαταλείπω τα παιδιά μου; Μήπως φανώ ανεπαρκής όσον αφορά τις ικανότητες που χρειάζονται αλλά και για τις δικές μου προσδοκίες:" Όλα αυτά τα ερωτήματα με βασάνιζαν μέχρι τη στιγμή που ξεκίνησε η πρώτη μέρα..,Τη στιγμή που μπήκε ο πρώτος καθηγητής μέσα πίστεψα ότι κάνω το σωστό..Ένιωσα σίγουρη για ό,τι κάνω και ακόμα πιο σίγουρη ότι θα τα καταφέρω να τα κρατήσω όλα σε ισορροπία.. Είμαι από τη φύση μου πάντα αισιόδοξος ανθρωπος..Πάντως ακόμα και αν δεν τα κάταφέρω ,τουλάχιστον θα πω ότι προσπάθησα..Και αυτό μετράει..

Λοιπόν ένα νέο κεφάλαιο ανοίγει στη ζωή μου και μια νέα περιπέτεια ξεκινάει..Από κει και πέρα τα λόγια είναι περιττά..Θα δω λοιπόν που με οδηγεί και πόσο ικανή είμαι να τα καταφέρω..Μια ακόμα μάχη με σύμμαχο τον εαυτό μου και την οικογένειά μου αρχίζει..Ελπίζω να βγω νικήτρια από αυτή και να γράψω έτσι μερικές ακόμα σημαντικές σελίδες στο βιβλίο της ζωής μου..

Καλό βράδυ και καλά να περνάτε

Σάββατο μεσα στον κόσμο των βιβλίων

2009-10-19T11:24:00.001+03:00

Για το θέμα δεν υπήρχε αντίστοιχο βίντεο έτσι επέλεξα από το Ζορμπά ένα μικρό τμήμα του"

Δεν ξέρω πως περάσατε το Σαββατοκύριακό σας -ελπίζω να ήταν χαλαρό και ευχαριστο-αλλά το δικό μου ήταν γεμάτο..βιβλία..Αποφάσισα βλέπετε να βάλω μια τάξη στα βιβλία που έχω και να τα αρχειοθετήσω-και είναι ουκ ολίγα- αλλά δεν τα κατάφερα..όχι γιατί δεν είχα χρόνο αλλά γιατί χάθηκα μέσα στις σελίδες τους..
Σάββατο πρωί λοιπόν αποφάσισα να τακτοποιήσω τα βιβλία μου.. Έβγαλα από την ντουλάπα μερικές κούτες -μερικές γιατί πολλές τις έχω ακόμα άθικτες ,κάποιες είναι κλειστές στο πατρικό μου σπίτι και αρκετά τα χουν φίλοι που τους τα έχω δανείσει - και τις μετέφερα στο σαλόνι ενώ μια μεγαλύτερη κούτα τηλεόρασης ,επίσης γεμάτη βιβλία, θα ήταν η τελευτάια που ΘΑ άνοιγα..'Εκανα ένα καφέ, στρογγυλοκάθισα στο πάτωμα και άρχισα την αρχειοθέτηση βάση είδους..Έτσι νόμιζα..Κούνια που με κούναγε που θα έκανα δουλειά εγώ με τα βιβλία που έπεφταν στα χέρια μου..

Η πρώτη κούτα ήταν βιβλία αγορασμένα από το 1978 και μετά..Ήθελα να ξεκινήσω από τα εύκολα τρομάρα μου..
Καθώς έψαχνα λοιπόν η ματιά μου έπεσε στο πρώτο βιβλίο που διάβασα..Παιδικό ..Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χολγκερσον..Ένα βιβλίο με 400 σελίδες..Άρχισαν οι πρώτες αναμνήσεις..Με αυτό είχα ταξιδέψει πρώτη φορά στο μαγικό κόσμο της Λαπωνίας ,στη χαμένη πόλη,είχα μπει σε περιπέτειες παρέα με την΄Ακα την αγριόχηνα..Θυμήθηκα που το διάβαζα,πότε..Βλέπεις οι αναμνήσεις δένονται η μία με την άλλη..Το άφησα στην άκρη..Μετα η ματιά μου πέφτει σε κάποια βιβλία που ίσως ήταν η πρώτη μου επαφή με την επανάσταση της εφηβικής ηλικίας..Ένα ζευγάρι φιλικό μου είχε φέρει δώρο στα δεκατατρίτα γενέθλιά μου το¨"Ακου Ανθρωπάκο"του Βιλχελμ Ραιχ..Ένα βιβλίο που ίσως μέ έβαλε για πρώτη φορά να σκεφτώ τον ανθρωπάκο που κουβαλάμε όλοι..(Ημουν σε μια ηλικία που ξεκινούσε η εφηβεία και κάθε τι "ψαγμένο"με έκανε να ψάχνομαι και γω..Και ο Βιλχελμ Ραιχ δεν είναι ευκολος για ένα παιδί πιστέψτε με αλλά έλα που μου άρεσε) και το "ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβιγκστον"ένα βιβλίο που μου είχε ταιριάξει κουτί καθώς από παιδί λάτρευα την ελευθερία αλλά δεν ήξερα πως να τη διεκδικήσω σωστά και μέσα από τις σελίδες του ταυτίστηκα με τον γλάρο που αψηφούσε νόμους και νόρμες της δικής του κοινωνίας μαθαίνοντας από τα λάθη του και τις επιτυχίες του..Καθώς τα έβαζα πάλι στη θέση τους σκέφτηκα ότι ήταν βιβλία που πραγματικά επηρέασαν στην προσωπικότητά μου και τη διαμόρφωσαν σε εκείνη την ηλικία καθώς μου άνοιγαν τους δρόμους της σκέψης..
Το σπίτι γέμιζε βιβλία και ειλικρινά δεν με ένοιαζε..Φώναξα τα παιδιά και καθίσαμε μαζί κάτω ανακαλύπτοντας χαμένους θησαυρούς που δεν γίναν στάχτη και δεν έχασαν την αξία τους στο χρόνο..
Στην επόμενη κούτα που ανοίχτηκε χαμογέλασα..Πρώτο πρώτο "Ο βίος και η Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά" του Καζαντζάκη που μου θύμισε τόσα πολλά.Εξαιτίας της ανεξάρτητης φύσης του που διαμορφώθηκε μέσα στις χειρότερες ίσως καταστάσεις πολιτικές και κοινωνικές ο Καζαντζάκης κατάφερε να γίνει εκφραστής πολλών και ότι και να λέγεται γι αυτόν κανένας δεν μπορεί να του αφαιρέσει ή να του προσάψει τίποτα για τον λογοτεχνικό του λόγο..Λατρεύω τον Καζαντζάκη και οι φίλοι μου το ξέρουν καλά αυτό και πάντα σε κάθε -υποτίθεται -αρχειοθέτηση το βάζω πάνω πάνω για να μην πάθει κάτι..Εκεί μέσα ήταν όλα τα βιβλία των νεανικών μου χρόνων..Τα ξεφύλλιζα λες και κρατούσα θησαυρό στα χέρια μου και έψαχνα σημάδια από εκείνη την εποχή..Το "σήμα κινδύνου" Του Σαμαράκη μου το έδωσε ο γιός μου στα χέρια ψάχνοντας μετά μανίας και εκείνος να βρει κάτι που θα με κάνε να θυμηθώ κάτι από το παρελθόν μου..Καθώς το πήρα στα χέρια θυμήθηκα το θέμα των εξετασεων του 1984- αν θυμάμαι καλά- που ήταν παρμένο από αυτό το βιβλίο.."Όσο οι στέγες των ανθρώπων είναι κοντά τόσο οι ψυχές τους είναι μακρυά και απομακρύνονται"..Και δεν έχει αδικο ο Σαμαράκης..Του το έδωσα να το διαβάσει αν και μεταξύμας δεν νομίζω γιατι δεν τα πάει και τόσο καλά με τα βιβλία ο μικρός..Δείγμα των καιρών λένε οι φίλοι μας αλλά ειλικρινά το απεύχομαι....
Ψάχναμε συνεχώς..Βιβλία μικρά και μεγάλα,παλιά και νεότερα..Πιντέρης (Συντροφικότητα αλα Ελληνικά ,Μανούβρες ,Συντροφικοτητα και αυτονομία)Μπουσκάλια(Να ζεις ,να αγαπάς και να μαθαίνεις,Αγάπη)-Αυτά τα συγκεκριμένα του Μπουσκάλια ούτε προλαβα να τα δω..Τα εξαφάνισε η μικρή στο δωμάτιό της για να τα διαβάσει..Αχ τι σου κάνει η εφηβεία-,Ζολά (ΝΑνά),Coello (O Αλχημιστής,Έντεκα λεπτά),Κάφκα (ο Πύργος)και άλλα λογοτεχνικά ,κοινωνικά ,ιστορικά..Χανόμασταν συνεχώς όλο και περισσότερο μέσα στον κόσμο τους και ούτε που πρόσεξα ότι τα βιβλία είχαν κάνει κατάληψη όχι μόνο στο πάτωμα αλλά και στους καναπέδες του σαλονιού και τα τραπεζάκια..Αν ερχόταν κανένας εκείνη την ώρα ,στην κουζίνα θα πηγάιναμε και εκεί θα πίναμε καφέ αφού δεν υπήρχε χώρος να να καθίσεις πουθενά..
Κάποτε μετά απο αρκετές ώρες η περιήγησή μας τελείωσε και μας άφησε γεμάτους από αναμνήσεις δικές μου αλλά έδωσε και το ερέθισμα στα παιδιά να μπουν σε σε αυτόν τον μαγικό κόσμο που ανοίγει το βιβλίο ..Μαζέψαμε ότι δεν θα διαβάζαμε και τα ξαναέβαλα στη θέση τους χωρίς αρχειοθέτηση δίνοντας υπόσχεση στον εαυτό μου ότι την επόμενη φορά θα το κάνω..Τώρα αν εσείς το πιστεύετε επιτρέψτε μου να σας πω πως εγώ το θεωρώ αδύνατο να τα καταφέρω..Αλλά που θα πάει..Κάποτε θα γίνει..

ΑΛΛΑΞΑ....

2009-10-16T10:30:00.001+03:00

Αφορμή γι αυτή την ανάρτηση στάθηκε μια άλλη ανάρτηση..Μιας φίλης blogger..Η Υάδα έκανε μια ανάρτηση σχετικά με τα "πρέπει"..
Και πήρα την αφορμή να πω κάποια πράγματα και γω..Και την ευχαριστώ γιατί μου δίνει την ευκαιρία να ξεσπάσω λίγο(το λίγο μου άρεσε)..
Από μικρή μου έλεγαν:
(δεκαετία 80)΄(και φυσικά τα πρέπει τα επέβαλλαν άλλοι ,όχι η οικογένειά μου,αυτό είναι το παράδοξο)
"πρέπει να είσαι καλό κορίτσι και να μην κάνεις πράγματα που θα κάνουν τους γονείς σου να στεναχωρεθούν
-Πρέπει να είσαι καλή μαθήτρια
-Πρέπει να σέβεσαι του άλλους και να μην αντιμιλάς ευκολα
-πρέπει να ακολουθείς ότι η κοινωνία επιτάσσει
-Πρέπει να πατήσεις στα πόδια σου να γίνεις ανεξάρτητη..(οι γονείς μου)
(πολύ συμφωνούσαν όλες αυτές οι απόψεις με την τελευταία ,τι λέτε;)
Δεκαετία 90
Πρέπει να φροντίζεις την οικογένεια και το παιδί σου (αργότερα τα παιδιά σου)
Δεν πρέπει να κάνεις πράγματα που σε ευχαριστούν (π.χ να απολαμβάνεις τη δική σου μουσική,ή να διαβάζεις για το Πανεπιστήμιο,ή να δουλεύεις σε μια δουλειά που σε ευχαριστεί επειδή δεν αρέσει σε κάποιους)
-Πρέπει να ακούς τον άντρα σου
-Δεν πρέπει να αποφασίζεις μόνη
-Δεν πρέπει να κοιτάς ψηλά
-Πρέπει να είσαι χαμηλών τόνων
-Πρέπει να λειτουργείς σύμφωνα με ό,τι λέει ο διευθυντής ,οι συνάδελφοι σου ,
η επαγγελματική ευσυνειδησία (όπως θέλει την παίρνει ο καθένας)πρέπει ,πρέπει ,πρέπει..΄Τόσα πρέπει για όλα που αν τα βάλω κάτω όλη η ενήλικη ζωή μου κάποτε ήταν μόνο πρέπει.. Ήταν πρέπει και φόβος να μην κάνω κάτι που θα στενοχωρέσει τους άλλους..Έφτασα κάποια στιγμή στο σημείο της κατάθλιψης αλλά δεν το είχα κατάλάβει..Είχα φτάσει στο σημείο να πιστεύω ότι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να είμαι καλά εγώ..Μέχρι που ένα γεγονός,ένα μοιραίο γεγονός άλλαξε τη ζωή μου..Ο άνθρωπος που λάτρευα από μικρό παιδί,ο άνθρωπος που μου είχε δώσει τα φτερά να πετάξω και να μην ακούω κανέναν-ποτέ δεν μου επέβαλε τα πρέπει απλά με έβαζε να σκεφτώ τι θέλω εγώ και ποια είναι τα δικά μου όρια-ο πατέρας μου,αυτός ο υπέροχος άνθρωπος ,πέθανε από ανακοπή καρδιάς τόσο ξαφνικά..Εκεί ήρθε το πρώτο ξύπνημα του "δεν πρέπει"..Εκείνη η στιγμή ήταν και η πιο καθοριστική στη ζωή μου..Εκεί άλλαξαν όλα..Τα πρέπει των άλλων έπαψαν να είναι και πρέπει για μένα σιγά σιγά..Τότε εκείνη την περίοδο μπήκε στη ζωή μου ο άνθρωπος που ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτησή μου και με βοήθησε να θέσω προτεραιότητες και να πατήσω καλά στα πόδια μου ,που με βοήθησε να βρω καιρό για μένα..Κράτησα όσα "πρέπει" και"μη" ήθελα εγώ και έφτιαξα και δικά μου για τον εαυτό μου που έγιναν ΣΤΟΧΟΙ φροντίζοντας να μην κάνω στους άλλους ότι δεν θα ήθελα να κάνουν οι άλλοι σε μένα..
Σιγά σιγά όλα δρομολογήθηκαν..Πάλεψα με τα δικά μου θέλω και όχι τα πρέπει που μου επέβαλλαν ..Συνεχίζω να παλεύω με βάση τα θέλω μου και ειλικρινά παρόλα τα λάθη που έκανα αυτά τα δεκα και βάλε χρόνια από τότε, είμαι ευχαριστημένη από τη ζωή ..Καταφέρνω να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα και τα "πρέπει" έγιναν κινητήρια δύναμη στα θέλω μου..Ό,τι ονειρευόμουν ότι μπορώ να έχω,ότι ονειρευόμουν ότι θα κάνω ,τα χω πραγματοποιήσει μέχρι τώρα..Αν ακουγα τα "πρέπει" των άλλων,τώρα δεν θα ήμουν αυτή που είμαι και προπάντων δεν θα μουν ήρεμη και ικανοποιημένη από τη ζωή και τον εαυτό μου..

Μπορεί να έφαγα πολλές φορές τα μούτρα μου αλλά σηκώθηκα και συνέχισα να πολεμάω..Μπορεί να έκανα λάθος επιλογές αλλά μέσα από αυτές έθεσα τα δικά μου θέλω στον εαυτό μου ..Έθεσα εγώ τους κανόνες της δικής μου ζωής και το ίδιο μαθαίνω και τα παιδιά μου να κάνουν..
Να κρατούν όσα "πρέπει" χρειάζονται για να λειτουργεί σωστά η ζωή τους σε όλα τα επίπεδα..
Πολλά πρέπει υπάρχουν για να τα αμφισβητούμε..Εμείς επιλέγουμε -βάση της προσωπικότητας που ο καθένας μας αναπτύσσει- ποια θα ακολουθήσουμε από αυτά και ποια θα απορρίψουμε..

Δεν χρειάζεται λοιπόν να κάνουμε όλα όσα μας έχουν επιβάλλει..Ας δώσουμε την ευκαιρία στον εαυτό μας να κάνει τα δικά του λάθη και να αναιρέσει -αν χρειαστεί- τα πρέπει που ο ίδιος έχει θέσει..Αυτός εξάλλου είναι και ο δρομος της αυτογνωσίας..Αυτή είναι μέρος της δικής μας πορείας για τη δική μας Ιθάκη..

Για κάποιον ...

2009-10-15T11:55:00.007+03:00

Στη ζωή μας συναντάμε πολλούς ανθρώπους καθημερινά και με αρκετούς από αυτούς κάνουμε παρέα ,περνάμε χρόνο μαζί τους ..Ελάχιστοι από αυτούς είναι ικανοί όμως να μας κάνουν να γίνουμε καλύτεροι..Ισως μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού μας..Είναι οι μέντορές ,οι πυγμαλίωνες,το κάρμα μας ..Για τον καθένα από μας έχει και διαφορετική ονομασία αλλά η αξία των ανθρώπων αυτών είναι ίδια για όλους..
Σήμερα ένιωσα την ανάγκη να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε έναν ανθρωπο που δεν ζει κοντά μου,που δεν τον βλέπω πια,που έχουμε χαθεί εδώ και χρόνια αλλά που χωρίς αυτόν δεν θα μουν αυτή που είμαι,χωρίς αυτόν δεν θα προσπαθούσα να ανοίξω κάποτε τα φτερά μου και να τολμήσω να διεκδικήσω τη ζωή μου ,χωρίς τη δική του στήριξη δεν θα συνέχιζα να προσπαθώ..Χωρίς τη δική του πίστη στη δύναμή μου -που δεν ήξερα καν εγώ ότι έχω-, χωρίς την προσπάθειά του τότε να με βοηθήσει ακόμα μέσα και από τον πόνο δεν θα έφτανα εδώ που είμαι..
Ελπίζω να νιώθει πόσα του χρωστάω,να χει νιώσει ότι είχε γίνει η δική μου δύναμη που μου έδινε θάρρος και ελπίδα να ξεπεράσω τα εμπόδια της περιόδου εκείνης πριν από μια δεκαετία και βάλε,τότε που έπρεπε να ξαναχτίσω μια ζωή από την αρχή και όλα ήταν τόσο μα τόσο δύσκολα..Πίστεψε σε μένα όταν ο κόσμος μου γκρεμιζόταν και γω παραπατούσα μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας έχοντας να αντιμετωπίσω έναν εφιάλτη..
Στάθηκε δίπλα μου ακόμα και όταν συμπεριφερόμουν αλλοπρόσαλα,τότε που δεν ήμουν ο εαυτός μου,τότε που του συμπεριφέρθηκα άσχημα ..Δεν με εγκατέλειψε,δεν με άφησε,παρά μόνο συνέχισε να είναι εκεί και να με προτρέπει να κάνω βήματα ζωής,συνέχισε να με αγκαλιάζει όταν έσκυβα το κεφάλι και να με φροντίζει..
Ο χρόνος πέρασε ,εγώ πάτησα στα πόδια μου,και συνέχισα να ανεβαίνω σκαλοπάτια,συνέχιζω να ζω όπως με έμαθε και να προσπαθώ να γίνομαι όλο και καλύτερη..Μα ποτέ δεν τον ξέχασα ..Ποτέ δεν ξέχασα τον άνθρωπο αυτόν γιατί ήταν αυτός που ξεδίπλωσε τα φύλλα της ψυχής μου χωρίς να εκμεταλευτεί τίποτα και με βοήθησε να βρω την προσωπικότητά μου ,τα θέλω μου,τον εαυτό μου..
'Οσο βαριά και αν ακούγεται αυτή η φράση και βαρύγδουπη είναι πέρα για πέρα αληθινή και βγαίνει μέσα από την ψυχή μου..Είμαι αυτή που είμαι γιατί με έπλασες στα χέρια σου..

Σε ευχαριστώ μέσα από την ψυχή μου..Δεν θα ξεχάσω ποτέ..

Ταξίδι στη βροχή

2009-10-13T10:56:00.010+03:00

Η μέρα ξημέρωσε βροχερή ,μουντή ,σκοτεινιασμένη ..Παρέσυρε μαζί της και την διάθεσή μoυ..Εδώ ,σε τούτο το μικρό ασπρονήσι,βρέχει τόσο σπάνια που όταν έρχεται η βροχή ξεπλένει πέρα από τους δρόμους και την ίδια την ψυχή σου..Σε κάνει και ανοίγεσαι ξανά όπως ανοίγουν τα σύννεφα και να χάνεσαι μέσα της..
Έχω ανοίξει το παράθυρο χαζεύω τη θάλασσα ,τον ορίζοντα και ακούω τη βροχή να μαίνεται και κάπου κάπου αντιλαμβάνομαι τη λάμψη μιας αστραπής και μετράω μέχρι το πέντε για να αφουγκραστώ τον ήχο της σύγκρουσης και να νιώσω ότι έχει πλησιάσει..Όπως τώρα..ένα δύο τρία τέσσερα,πέντε..Δεν άκουσα τίποτα ακόμα..Έχουμε ώρα μέχρι να μας φτάσει η καταιγίδα....Φυσάει πολύ και πλοίο δεν φαίνεται στον ορίζοντα και μάλλον δεν θα έρθει..Οι δυνάμεις της φύσης εξαπολύθηκαν όλες μαζί αυτό το πρωινό και επικρατεί αντάρα..Ο΄Άνεμος μαίνεται και μαστιγώνει μαζί με τη βροχή τη θάλασσα τόσο δυνατά που εκείνη από τον πόνο σηκώνει κύματα που ξεσπάνε με μανία στα βράχια που διακρίνονται αχνά καθώς η βιαιότητα της βροχής είναι τέτοια που μοιάζει με ομίχλη που απλώνεται ολοένα και περισσότερο..

Η πόλη κινείται αποκομμένη αυτό το πρωινό από τον υπόλοιπο κόσμο και υπάρχουμε μόνο εμείς και κανείς άλλος..Τίποτα δεν μπορει να μας φτάσει σήμερα..Τίποτα δεν μπορεί να μας πλησιάσει..Αλλά εξακολουθούμε και υπάρχουμε..Είμαστε εμείς πάνω σε ένα ένα νησί που ταξιδεύει στο χρόνο και γλιστράει αργά μέσα στο τρικυμισμένο πέλαγος αλλά συνεχίζουμε να υπάρχουμε..Τέτοιες ώρες εδώ ξυπνάει το παρελθόν του τόπου και η φαντασία το φτάνει,ακουμπάει τα δικά του όρια..Σε πάει πίσω..Τότε που οι άντρες ήταν στα καράβια και οι γυναίκες όταν έβλεπαν τον καιρό να χαλάει ζύμωναν άρτο και πήγαιναν στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου κάνοντας δεηση στο όνομα Του να προστατέψει τους άντρες τους ,τα αδέρφια τους,τους πατεράδες του..Τώρα κανείς δεν φαίνεται να ανεβαίνει το μονοπάτι Του..Εκείνο μένει όρθιο όμως πάνω στον ξερό βράχο και καθώς το ιερό Του κοιτάει τη θάλασσα είναι σαν να προστατεύει ακόμα όσους χάθηκαν ή υπάρχουν εκεί μεσα στην αγκαλιά της και προσπαθούν να παλέψουν με τον καιρό..Δύσκολος τόπος..

Ανάβω ένα τσιγάρο,πίνω μια γουλιά από τον καφέ μου και κοιτάω τα σύννεφα ενώ συνεχίζω να γράφω..Δεν ανάβω το φως..Η μυσταγωγία του ημίφωτος από τα μαύρα σύννεφα που σκέπασαν τον ήλιο με κάνουν να ταξιδεύω και δεν θέλω να τη χαλάσω με τεχνητό φως ..Είναι ιεροσυλία..

Σήμερα απολαμβάνω την ηρεμία μου καθώς όλοι έχουν φύγει από το πρωί..Απολαμβάνω τη σιωπή,την αρμονία και τη μουσική της βροχής,ακούω τους ήχους της φύσης και παίρνω βαθιές αναπνοές να κρατήσω όσο μπορώ μεσα μου το άρωμα της βρεγμένης γης,ταξιδεύω στο παρελθόν μου,θυμάμαι ανθρώπους που έχασα,φίλους που είναι μακριά και χαμογελάω καθώς η βροχή που τη λατρεύω με προκαλεί, με ξεσηκώνει για να ντυθώ, να βγω, να περπατήσω μέσα της όπως κάθε φορά που βρέχει και ξέρω πως θα το κάνω σε λίγο..Ξέρω καλά πως τα βήματά μου θα με φέρουν στην προβλήτα του λιμανιού και θα περπατήσω για άλλη μια φορά δίπλα στη θάλασσσα που λατρεύω έχοντας τον άνεμο κόντρα στο πρόσωπό μου να μου φέρνει την αλμύρα της στα χείλη..

Αν αυτό που ζω,αν αυτό που η ψυχή μου βιώνει σήμερα με γαλήνη δεν είναι μια μικρή στιγμή ευτυχίας,τότε τι άλλο μπορεί να είναι;

Τελικά ο άνθρωπος δεν θέλει πολλά για να νιώσει ευτυχισμένος..Αρκεί μια στιγμή ..Αρκεί μ ι α βροχερή μελαγχολική μέρα για να γαληνέψει..

Συγκρούσεις..

2009-10-12T12:30:00.001+03:00

Πολλές φορές όταν βρίσκεσαι μεσα σε μια μεγάλη καταιγίδα φοβάσαι ότι θα διαλυθουν τα πάντα, φοβάσαι ότι θα καταστραφούν όλα σαν πύργοι στην άμμο που τους ρίχνουν τα κύματα..
Όταν δεν υπάρχει άλλη οδός πια πέρα από τη σύγκρουση,όταν πρέπει να βοηθήσεις και να βοηθηθείς μέσα από μια διαμάχη για να ξαναβρείς την ισορροπία στη ζωή και όλα για όλα ρίχνονται στη μάχη πια,προχωράς με βήματα τόσο φοβισμένα που ένα βήμα μπροστά σε πάει δύο πίσω..Ο φόβος μήπως χάσεις ή βρεθείς ξαφνικά μετέωρος είναι σύντροφός σου..
Όμως η καταιγίδα αυτή τελικά αντί να καταστρέψει μπορεί να εξαγνίσει, να παρασύρει μακριά κάθε ασχήμια,κάθε τι που μπορεί να μολύνει..
Μπορεί κάθε συγκρουση να φέρει ένα αποτέλεσμα τόσο διαφορετικό και να διορθώσει τα πάντα..Όμως για να γίνει αυτό προυποθέτει αγάπη..Και η αγάπη δεν λέγεται με λόγια..Αν υπάρχει σε μια σχέση θα βγει την ώρα της σύγκρουσης και θα γίνει κινητήριος δύναμη που θα δώσει την αφορμή και τη βάση να λυθουν πολλά..

Τη σύγκρουση δεν πρέπει να τη φοβόμαστε..Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη αναμεσα σε δύο ανθρώπους για να γνωρίσει ο ένας τον άλλο.. Και πάντα θα υπάρχει όσο εξελισσόμαστε και αλλάζουμε..Μόνο να μην ξεχνάμε ότι μέσα στη διαμάχη δεν υπάρχει θέση προσβολής του άλλου ούτε θέση βίας..Αν υπάρχει κάτι τέτοιο η σχέση είναι καταδικασμένη και πρέπει να σταματήσει εκεί γιατί το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να καταστρέψει ότι καλό υπάρχει μέσα μας και να μας εκμηδενίσει..
Ναι στη σύγκρουση λοιπόν που θα οδηγήσει τη σχέση στο επόμενο σκαλοπάτι ,αλλά όχι στην σύγκρουση που θα μας ισοπεδώσει σαν ανθρώπους..

Για τις πρωταγωνίστριες στη σκηνή της ζωής..Τις γυναίκες..

2009-09-30T09:03:00.003+03:00

Χτες το βράδυ η καλύτερή μου φίλη που μεγαλώσαμε μαζί από παιδιά και μοιραστήκαμε ό,τι μοιράζονται δύο φίλες, μου τηλεφώνησε όπως πάντα για να μάθει τι κάνω αλλά ξαφνικά και μέσα σε δάκρυα μου είπε κάτι που δεν περίμενα να χτυπήσει ποτέ την πόρτα μας..Μέσα σε αναφιλητά μού είπε ότι προσβλήθηκε από καρκίνο του μαστού..Δεν μπόρεσα να πω πολλά ,μιλούσε μόνο εκείνη και μέσα στα δάκρυά της μου έλεγε συνεχώς .."Κάνε μαστογραφία..Πότε έκανες τελευταία φορά;Πότε ψηλάφισες το στήθος σου;Μην το αφήνεις σε παρακαλώ..Μην το αφήνεις..Έχει σημάδια.υπάρχουν σημάδια.Και συ με το ιστορικό της μητέρας σου δεν πρέπει να το αφήνεις..Πάνε.Πάνε για να είσαι σίγουρη,για να γλιτώσεις"..Παρόλο που κάποια στιγμή έκλεισε το τηλέφωνο έμεινα σοκαρισμένη για λίγο και μετά έτρεξα στο μπάνιο..Έκανα αυτοεξέταση ..Παλιά το έκανα συχνά ,μια φορά το μήνα..Τα 2 τελευταία χρόνια -δεν ξέρω αν υπάρχουν δικαιολογίες για αυτό- και παρόλο που πηγαίνω για τσεκ απ γυναικολογικό μια φορά το εξάμηνο,δεν ζήτησα από τη γιατρό να μου κάνει μια μαστογραφία ή να με εξετάσει..Αμέλεια..Και πλέον εγκληματική για τον ίδιο τον εαυτό μου..Σήμερα το πρωί περιμένω η γιατρός μου να πάει στο ιατρείο της και θα κλείσω ραντεβού ώστε όταν ανέβω στην πόλη μου να μπορέσω να κάνω το απαραίτητο τσεκ απ..
Βρήκα και αυτό το βίντεο στο you tube που το θεώρρησα απαραίτητο να το ανεβάσω..Ας μην το αφήσουμε..Ας προστατέψουμε τον εαυτό μας και ας τον προσέξουμε..Μας χρειάζονται τα παιδιά,οι άντρες μας,η οικογένειά μας..Ας μην τους χαρίσουμε πόνο και αγωνία..Αν τους αγαπάμε,ας προσέξουμε λίγο τον εαυτό μας..Γιατί η πρόληψη σώζει ζωές..Ας προφυλάξουμε και τη δική μας..

Θα παρακαλούσα αν είναι εύκολο να αντιγράψετε το βίντεάκι και να το στείλετε με e-mail ή να το βάλετε στο blog σας..Γιατί αν έστω μία από μας ευαισθητοποιηθεί από αυτό ή με την ανάρτησή σας την ευαισθητοποιήσετε και αποφασίσει να κάνει μια εξέταση,ίσως όλοι μας να έχουμε σώσει τη ζωή της..

Η βροχή

2009-09-25T10:31:00.007+03:00

Ήταν πολύ κουρασμένος απόψε αλλα ένιωθε ότι κάτι έπρεπε να κάνει..Κάτι που μέσα του τον έτρωγε και τον βασάνιζε..Αλλά δεν ήξερε τι..
Μια βόλτα ίσως τον βοηθούσε..Πήρε τα κλειδιά του αυτοκινήτου και κατέβηκε..Φυσούσε πολύ εκείνη την ώρα και έβρεχε..Σήκωσε το γιακά του σακακιού του και άρχισε να τρέχει γρήγορα για να μπει στο αμάξι..'Ανοιξε την πόρτα ,κάθισε στη θέση του και έβαλε ένα τυχαίο cd αλλά έμεινε εκεί..Στάσιμος..Ακούμπησε το κεφάλι του επάνω στο τιμόνι για μερικά δευτερόλεπτα και σηκώνοντας τα μάτια κοίταξε στον καθρέφτη του..Είχε αλλάξει όψη..Ήξερε τι ήθελε τώρα.Αυτά τα 5 δευτερόλεπτα σκέψης τον ξύπνησαν..Έβαλε μπροστά και ξεκίνησε..Η βροχή και ο αέρας δεν έλεγαν να σταματήσουν.Σαν τον λυμεώνα της δικής του καρδιάς που μαινόταν εκείνη την ώρα και η καταιγίδα έκανε το ίδιο.. Ήταν σαν να ανταγωνίζονται ποιος θα επικρατήσει..
Ο δρόμος μάκραινε και τα φώτα της πόλης του ήταν πια αρκετά πίσω του..Δεν τον ένοιαζε αυτό ..Τον ένοιαζε να φτάσει εκεί που η ζωή κάποτε τον είχε οδηγήσει στο όνειρο και κείνος δεν μπόρεσε να το πραγματοποιήσει..Δεν έφταιγε εκείνος..Δεν μπορούσε..Οι συνθήκες ήταν δύσκολες και όλα τότε φαινόταν τόσο απόμακρα και απραγματοποίητα..Ακόμα και η ζωή του εκείνη τη χρονική στιγμή τυλιγόταν με αλυσίδες και ήταν αδύνατο να προχωρήσει..
Η βροχή συνέχιζε να χτυπάει στο παμπρίζ του αυτοκινήτου και, αν και δυσκόλευαν αρκετά την οδήγηση ,εκείνος προσπερνούσε τη δύναμη της γιατί η δύναμη της ψυχής του ήταν πιο δυνατή από εκείνη και οι σκέψεις του πιο δυνατές από κάθε εμπόδιο..Έπρεπε να πάει εκεί ..Εκεί που έδιωξε την ευτυχία μέσα από τα χέρια του..Εκεί που άφησε την αγάπη να πετάξει μακριά με δυο λέξεις..Εκεί που πάντα γυρνούσε το μυαλό του ακόμα και αν η ζωή του συνέχισε..Έπρεπε να καταφέρει να ξορκίσει τα φαντάσματα που τον κυνηγούσαν όχι για να ξεχάσει αλλά για να μη είναι πια άδειος και κατα βάθος θυμωμένος ..Ήθελε να πάει εκεί να αφουγκραστεί τη στιγμή ,να γυρίσει πίσω και να δώσει στον εαυτό του την ευκαιρία να συγχωρέσει εκείνη την περίοδο της ζωή του,να δώσει την ευκαιρία να συγχωρέσει τον ίδιο το χρόνο..
Δεν ήξερε πόση ώρα είχε περάσει.Ο χρόνος είχε μείνει πίσω..Έπρεπε να μείνει πίσω και να τρέξει αυτός μπροστά..
Πήρε μια κλειστή στροφή σε μια παρακαμπτήριο της εθνικής ..Ο δρόμος ήταν καλός αν και η βροχή είχε κάνει ρυάκια στο δρόμο που ήταν παγίδες αλλά κατάφερε να συγκρατήσει το αυτοκίνητό του,όχι όμως και ένα δάκρυ που κύλησε από τα μάτια του..Είχε φτάσει εκεί στο τέρμα της πορείας του..Έκλεισε τα φώτα άφησε τη μουσική να παίζει και αφέθηκε να κοιτάξει γύρω του..Μισάνοιξε το παράθυρό του και απόλαυσε το άρωμα της βροχής..Κάπου εκεί η ματιά του έπεσε σε ένα άλλο αυτοκίνητο..
-Να πάρει δεν είμαι μόνος" είπε και άφησε τη ματιά του για λίγο επάνω στη σκιά που όλο και περισσότερο φωτιζόταν από τα φώτα της πόλης..Ένας άνθρωπος βρισκόταν κάτω από τη βροχή και δεν έδειχνε να νοιάζεται που έπεφτε καταρακτωδώς..Δεν νοιαζόταν για τίποτε..Απλά καθόταν..
Ανοιξε την πόρτα του και κατέβηκε κάτω..Αφού μπορούσε εκείνος, θα το 'κανε και αυτός και ας ήταν τρελό ..Τα πόδια του βούλιαξαν στη λάσπη αλλά συνέχισε να πλησιάζει τη σιωπηλή σκιά και κάθισε λίγο πιο μακρυά..Η σκιά κάτω από το φως είχε δυναμώσει..Ήταν γυναίκα και..Δεν ήταν δυνατόν..Ήταν εκείνη..Εκείνη που χρόνια πριν μια τέτοια βροχερή μέρα είχε χάσει..

Η γυναίκα γύρισε το κεφάλι της..Δεν μπορούσε να δει την έκφρασή της απλά κατάλαβε ότι τον αναγνώρισε..Δεν είπε λέξη και δεν είπε ούτε και αυτός..Τα λόγια εκείνη τη στιγμή ήταν μάταια..Τον είχε ήδη πλησιάσει και το πρόσωπό της ήταν τόσο κοντά του που ένιωθε την ήρεμη αναπνοή της..'Αγγιξε το πρόσωπό του και ακούμπησε τα χείλη της στα χείλη του και αγκαλιασμενοι ,χωρίς λέξη, προχώρησαν στο αυτοκίνητο του..Δεν μιλούσαν,δεν μίλησαν,μόνο άφηναν το χρόνο να οδηγήσει τα βήματά του δικού τους χορού και όταν ο χρόνος εξαγνίστηκε εκείνη άνοιξε σιωπηλή την πόρτα,την έκλεισε, πλησίασε στο παραθυρό του και κει ,κάτω από τη βροχή να τρέχει πάνω στο πρόσωπό της, του είπε ψιθυριστά..
_"Σε περίμενα..Κάθε χρόνο τέτοια μέρα εδώ και 10 χρόνια σε περίμενα..Μια μέρα κάθε χρόνο..σε ευχαριστώ που ήρθες..Σε Αγαπώ.."και απομακρύνθηκε αργά αλλά με βήματα που αποδείκνυαν πια ότι είχε και κείνη ξορκίσει το δικό της χρόνο.Μπήκε στο αυτοκίνητό της ,πέρασε από δίπλα του χωρίς να τον κοιτάξει καθόλου και χάθηκε μέσα στη βροχή πίσω από τη στροφή του δρόμου..
Έβαλε και κείνος μπροστά και ξεκίνησε χωρίς σκέψεις πια και χωρίς γιατί..
Σαν σήμερα μια βροχερή μέρα που η ζωή τού είχε στερήσει την ελπίδα ,έγινε το σήμερα που η ζωή τού χάρισε την γαλήνη της ψυχής του..Από σήμερα οι παλιές αναμνήσεις εκείνης της εποχής δεν θα ήταν γεμάτες από γιατί, από το αίσθημα κενού και σφιξίματος στο στομάχι κάθε φορά που η μνήμη του θα την έφερνε -εικόνα πικρής αναμνησης -στο μυαλό του αλλά ,από σήμερα και για πάντα ,θα ήταν πια γεμάτες από εκείνη και την αγάπη που ποτέ για αυτούς δεν θα έσβηνε...

Και η βροχή συνέχισε να πέφτει δυνατή..

για τη μαμά μου

2009-09-24T10:54:00.002+03:00

Ξέρω πως είμαι και γω μαμά ,αρκετά μεγάλη σε ηλικία για να μιλάω για τη μαμά μου και πως θα πρεπε να μην είμαι τόσο μα τόσο συναισθηματική αλλά τι να κάνουμε;Δεν έπαψα ποτέ να είμαι και κόρη..
Η ΜΗΤΕΡΑ μου ζει σε μια πόλη της Β.Ελλάδας και είναι 70 ετών σχεδόν..Κατέβηκε για το καλοκαίρι και έμεινε εδώ στο νησί σχεδόν για τρεις μήνες..Σήμερα επέστρεψε στο σπίτι της και τολμώ να πω ότι μου λείπει πολύ ήδη..

Έχω χάσει τον πατέρα μου σε ηλικία 28 ετών (πολύ νωρίς θεωρώ παρόλο που ήμουν ήδη γονέας και γω )και μου έχει απομείνει μόνο αυτή και παρόλα τα πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε(μας χτύπησε και μας ο καρκίνος πριν 5 χρόνια και αμέσως μετά ακολούθησαν και άλλου είδους ασθένειες που απαίτησαν επεμβάσεις )είναι μια γυναίκα γεμάτη από δύναμη παρόλα τα χρόνια που κουβαλάει..
Ειλικρινά τη θαυμάζω αλλά δεν μπορώ να σας το κρύψω ,αγωνιώ μην πάθει κάτι..Την αγαπάω,τη λατρεύω και ειλικρινά φοβάμαι..Ελπίζω να ζήσει όσα χρόνια μπορεί χωρίς άλλα προβλήματα και γιατί όχι να ζήσει και να δει δισέγγονα από κάποια από τα εγγόνια της(6 είναι ,ζωή να έχουν ) ..Αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή είναι να της πω κάτι που λέω συχνά και θεωρώ ότι της αρέσει..
Της λέω "Σε αγαπώ μαμά..Καλό ταξίδι και θα τα πούμε τα Χριστούγεννα"

Ένα νέο blog που δημιούργησα

2009-09-23T14:36:00.003+03:00

Δημιούργησα μετά από καιρό που τριβέλιζε στο μυαλό μου ένα νέο blog που αφορά τα παιδιά μας.."Τα παιδιά και 'μεις"είναι ο τίτλος του και όπως καταλαβαίνετε οι αναρτήσεις μου εκεί θα είναι σχετικά με το παιδί και την εκπαίδευση-αγωγή του μέσα από την εμπειρία και τις γνώσεις μου..Δεν ξέρω κατά πόσο θα πετύχω το στόχο που έβαλα και κατά πόσο θα είναι εφικτό να βοηθήσω, αλλά θα προσπαθήσω να κάνω το καλύτερο..

κακοποιημένα παιδιά..Και όμως υπάρχουν

2009-09-21T11:07:00.006+03:00

(το βίντεο είναι από μια σειρα βίντεο που ετοιμάζει το "χαμομηλάκι"για την κακοποίηση των παιδιών και θα ταν ευχής έργο να το προωθήσουμε όλοι για την προστασία των μικρών αγγέλων)

( Το κέιμενο είναι αναδημοσίευση από το zougla.gr)
«Κακοποιημένο Παιδί - Η γυμνή αλήθεια»
Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009, 05:58

Tο Αγγέλων Βήμα από τη Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου έως και την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009 διοργανώνει αφιέρωμα με θέμα «ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ- Η ΓΥΜΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ»

Παρουσιάσεις, προσωπικές μαρτυρίες, εικόνες, μουσικές, ταινίες και θεατρικά αποσπάσματα από την παράσταση «Τα Ορφανά» του Λάϊλ Κέσλερ, σε ένα ενιαίο σύνολο, θα ευαισθητοποιήσουν και θα ενημερώσουν, γιατί η συνεχής επισήμανση και η καταγγελία «σκληρών συμπεριφορών» όπως και η συνεχής υπόμνηση της θέσης του παιδιού στον κόσμο μας, σημαίνει καταρχήν Πολιτισμός.

«ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ – Η ΓΥΜΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ»

...2 παιδιά πεθαίνουν κάθε βδομάδα σε Αγγλία και Γερμανία από κακοποίηση και παραμέληση. (Unicef)

…3 παιδιά πεθαίνουν κάθε βδομάδα στη Γαλλία από κακοποίηση και παραμέληση. (Unicef)

…4 παιδιά πεθαίνουν κάθε βδομάδα στην Ιαπωνία από κακοποίηση και παραμέληση. (Unicef)

…27 παιδιά πεθαίνουν κάθε βδομάδα στις ΗΠΑ από κακοποίηση και παραμέληση. (Unicef)

…57.000 θάνατοι παιδιών μόνο το 2000 οφείλονται διαπιστωμένα σε κακοποίηση και παραμέληση. Για το λόγο αυτό, ως αιτία θανάτου τους, έχει αναγραφεί η λέξη «Δολοφονία». (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας)

Αυτά είναι μόνο το ελάχιστο μιας εκατόμβης αθώων.

Πόσο καιρό μπορεί ακόμη ο κόσμος μας να κρατάει κλειστά μάτια και αυτιά;

Στο Ειδικό Αφιέρωμα «ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ – Η ΓΥΜΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ» στο Αγγέλων Βήμα, θα βοηθήσουν με την παρουσία τους, η Unicef, το Χαμόγελο του Παιδιού, ο Συνήγορος του Πολίτη και καταξιωμένοι άνθρωποι της Πνευματικής και Πολιτικής ζωής της χώρας μας όπως ο Ευγένιος Τριβιζάς, ο Κώστας Γεωργουσόπουλος και άλλοι.

Ο συνθέτης Χρίστος Θεοδώρου και η ερμηνεύτρια Βικτωρία Ταγκούλη θα συμμετέχουν με ξεχωριστά τραγούδια και νανουρίσματα.

Η κάθε βραδιά θα κλείνει με αποσπάσματα από την παράσταση της μαύρης κωμωδίας «Τα Ορφανά» του Λάϊλ Κέσλερ, σε προσαρμογή Κοραή Δαμάτη με τους Παναγιώτη Μπρατάκο, Στέλιο Καλαϊτζή, Κώστα Ανταλόπουλο.

Το Ειδικό Αφιέρωμα συνοδεύεται από Έκθεση Φωτογραφίας και προβολές.

Ώρα έναρξης : καθημερινά στις 21.00.
Είσοδος ελεύθερη για το κοινό, όμως συνιστάται τηλεφωνική κράτηση θέσεων στο 210-5242211 + 13.

ΤΟΠΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ – ΔΥΣΗΣ Α.Μ.Κ.Ε
Αγγέλλει το νέο σε θέατρο, μουσική, εικαστικά

Σχόλιό μου..Τα παιδιά είναι αδύναμα μπροστά στη δική μας δύναμη και στη θηριωδία κάποιων που θέλουν να λεγονται άνθρωποι.Ας προσπαθήσουμε να τα προστατέψουμε..Και θα πρέπει να σας πω από πείρα ότι πολλές φορές είναι παιδιά της διπλανής πόρτας...

Ένα Βραβείο καρδιάς που ισοδυναμεί με ένα χαμόγελο μέσα από την ψυχή

2009-09-21T08:27:00.010+03:00

πριν λίγο πήρα ακόμα ένα βραβείο..Το βραβείο καρδιάς από την ανεμωνη..ένα βραβείο που δίνει δύναμη στη δική μου καρδιά να χαμογελάω,να ελπίζω και να συνεχίζω να προσπαθώ για να γίνω καλύτερη,για να συνεχίσω να υπάρχω...Είναι πολύ σημαντικό να νιώθεις ανθρώπους δίπλα σου ακόμα και αν δεν γνωρίζεις ,ακόμα και αν δεν βλέπεις τα πρόσωπα τους..το ότι κάποιοι άνθρωποι σε δέχονται γίνεται ενέργεια,δύναμη΄,γίνεται χαμόγελο και ένα θράσος πίστης ότι αφού σε νιώθουν σημαίνει ότι πιστεύουν σε σένα ,ότι σε πιστεύουν για ό,τι δίνεις ή μπορείς ακόμα να δώσεις..

Στην ΑΝΕΜΩΝΗ - παρατυπωντας ίσως -θα της το δώσω και γω αλλά να ξέρει ότι ψάχνω και το βραβείο ενθάρρυνσης που θα της το δώσω με ένα μεγάλο ευχαριστώ μεσα από την καρδιά μου..
Θα θελα να το χαρίσω όμως και σε κάποιους άλλους ανθρώπους..

Πρώτα από όλους στην Τwetty που θα πρέπει να ξέρει ότι η καρδιά της είναι μεγάλη και μέσα από τη δική της μαχη παίρνουμε και μεις θάρρος..

Στους"έγινα 50 ..Ε,και;" και"Οι δυο μας στην κουζίνα" για όλη την αγάπη και το ανθρώπινο πρόσωπό τους που κάνει τα blog τους από τα πιο επικοινωνιακά που ξέρω γεμάτα ενθουσιασμό και αισιοδοξία

Στην YAΔΑ που πιάνω πολλές φορές τον εαυτό μου να χάνεται σε αναρτήσεις της και να νιώθω ό,τι νιώθει μέσα από τη γλαφυρότητα των κειμένων της

Στην Εvellinasym και ειλικρινά έχει δύναμη μέσα της κάτι που την κανει να ξεχωρίζει

Στον Μolemou που έχει το δικό του τρόπο να με κάνει να ξεχνιέμαι με όσα γράφει(παρεπιπτόντως την καλημέρα μου σε όλους τους Ελληνες της Γερμανίας και του εξωτερικού)

Στο "Αν αγαπάς αληθινά"που μέσα από τα κείμενά του,τους στίχους του βιώνεις τη δύναμη του έρωτακαι της καρδιάς

ΣΤΗΝ Ελένη "πολύχρωμα όνειρα"για την ευαισθησία της

Και σε όλους που η καρδιά τους και η συμπεριφορά τους μπορεί να ζεστάνει τις καρδιές των ανθρώπων..

Με ανοιχτά φτερά...

2009-09-18T10:08:00.005+03:00

΄

Πολλές φορές δακρύζουμε στο χαμόγελο ,στο νεύμα ενός παιδιού ειδικά όταν βλέπουμε ότι προέρχεται άπό ένα μικρό παιδί που δεν μας κοιτά στα μάτια,που ο κόσμος του είναι διαφορετικός από το δικό μας και ζει στο δικό του Παράδεισο..όταν προέρχεται από ένα παιδί που ο αυτισμός είναι για κείνο η δική του ζωή..Μας πονάει να το βλέπουμε και να μην μπορούμε να το πλησιάσουμε..Είναι παιδί του αδερφού μου ,δικό μας παιδί,δικός μας αγγελος,δική μας λατρεία..Είναι ώρες που κάθομαι και το κοιτάω και σκέφτομαι τι μπορώ να κάνω να μπω στον κόσμο που ζει..Τι σκέφτεται όταν παίζει με το νερό στο μπάνιο ,τι ονειρεύεται όταν χορεύει στους ρυθμούς ενός τραγουδιού,τι περνάει όταν οι εξάρσεις και τα ξεσπάσματά είναι τόσο δυνατά και επικίνδυνα..

Πριν λίγες μέρες,αυτός ο μικρός άγγελος με τα καστανά σγουρά μαλλιά και τα μεγάλα ματια πήγε για πρώτη φορά σε ειδικό σχολείο..Εκεί που η ζωή του ανοίγει νέες πόρτες και μαζί τους ανοίγει και σε μας άλλες αγωνίες"Θα προσαρμοστεί;θα τα καταφέρει;θα μπορέσει να έρθει σε επαφή με άλλα παιδιά;θα το αποδεχτούν;" και ταυτόχρονα νέες ελπίδες "ισως μιλήσει"ίσως σπάσει τη σιωπή και μπορέσει έστω να μας αφήσει να ζήσουμε στο δικό του κόσμο"..

Να σαι καλά καρδούλα μου και να ξέρεις σε λατρεύουμε και πιστεύω ότι το νιώθεις παρόλο που το αγνοείς..

Σε αυτόν το μικρό αγγελο και σε όλα τα αγγελούδια που ζουν τη δική τους πραγματικότητα εύχομαι μέσα από την ψυχή μου βάζοντας δύναμη στα δικά τους φτερά να τα ανοίξουν και να πετάξουν γυρνώντας πίσω σε μας αφήνοντας τον κόσμο της σιωπής πίσω τους..Ναι ξέρω ότι μιλάμε για θαύμα αλλά ποιος έχει το δικαίωμα να μας κρίνει για τις ελπίδες μας;

πρώτη μέρα στο σχολείο για τα πρωτάκια και τι πρέπει να κάνουν οι γονείς

2009-09-11T09:58:00.011+03:00

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

Ξεκίνησα με ένα τραγούδι αφιέρωμένο σε όλους όσους τέτοια μέρα νοσταλγούν τα δικά τους μαθητικά χρόνια και θυμούνται συμμαθητές ,καθηγητές ,σχολικές εκδρομές και φάρσες..όντως τα μαθητικά τα χρόνια δεν αλλάζονται με τίποτα.

Καλή σχολική χρονιά σε όλα τα παιδιά μας ,σε όποια σχολική βαθμίδα και αν βρίσκονται..Καλή δύναμη ,και ο χρόνος να είναι εποικοδομητικός..

θα μου επιτραπεί όμως να δώσω μερικές συμβουλές στους γονείς που τα παιδιά τους θα πάνε πρώτη μέρα στο σχολείο

1.Μην μεταδίδετε στα παιδιά σας το δικό σας άγχος ..Όλα θα πάνε καλά αρκεί να εμπιστευτείτε τους εκπαιδευτικούς που θα τα αναλάβουν και κάνουν καλή δουλειά οι δάσκαλοι και οι δασκάλες της Α΄τάξης..Μην φοβάστε λοιπόν..

2.Αφήστε τα μικρά σας να νιώσουν το χώρο χωρίς πίεση..Θα πρέπει να μάθουν να υπάρχουν και να συνυπάρχουν σε ένα διαφορετικό χώρο από το σπίτι και σε ένα διαφορετικό χώρο από του νηπιαγωγείου με άλλο πρόγραμμα και ταυτόχρονα να συνυπάρχουν και με μεγαλύτερα παιδιά..Δώστε τους το χρόνο τους λοιπόν..Δεν προσαρμόζονται όλα τα πρωτάκια μας αμέσως και με τον ίδιο ρυθμό..Θέλει τουλάχιστον ένα μήνα..Να το ξέρετε αυτό..

2.Μην βάζετε τα κλάματα μπροστά στα δάκρυα που θα κάνουν τα μικρά σας αγγελούδια και μην δείξετε ότι υποκύπτετε στη συναισθηματική πίεση..

3.Μήν είστε υπερβολικοί με το να τα περιμένετε μια ώρα νωρίτερα έξω από το σχολείο και μην κρέμεστε έξω από τα παράθυρα της τάξης τους..Τα αναστατώνετε και έτσι εμποδίζετε και το έργο του εκπαιδευτικού ..Θυμηθείτε ότι δεν αναστατώνετε μόνο το δικό σας παιδί αλλά και άλλα 20 πρωτάκια που είναι στην ίδια τάξη μαζί τους και τη ζωή των γονέων τους στο σπίτι καθώς τα 20 αυτά πιτσιρίκια με το που θα πάνε σπίτι θα λένε:"Η μαμά της Σοφίας ήταν έξω από το σχολείο..Εσύ γιατί δεν ηρθες.."

4.Συνεργαστείτε με τον εκπαιδευτικό και τονίστε του τα ιδιαίτερα σημεία του χαρακτήρα του παιδιού σας και αν υπάρχει κάτι στην οικογενειακή σας ζωή που πρέπει να ξέρΕΙ(χωρισμός ,θάνατος κλπ}..Είναι σημαντικό για το δάσκαλο να το γνωρίζει..

5..Μην τα πιέζετε να λειτουργήσουν με τους δικούς σας ρυθμούς πάνω στη μελέτη..Δεν γνωρίζετε τις αλλαγές που έχουν επέλθει στο σύστημα μαθησης και πολλές φορές μπορεί να δυσκολέψετε το παιδί σας ..Δεν νομίζω να θέλετε το παιδί σας να γίνει κάπως έτσι καθώς θα ακούει άλλα από εσάς και άλλα από τον δάσκαλο ή τη δασκάλα του..

Ακολουθήστε τις συμβουλές και να είστε σίγουροι ότι όλα θα πάνε καλά..

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

κυοφορεί το δίδυμο αδερφάκι της

2009-09-09T10:42:00.005+03:00

Η φύση μας ξαφνιάζει και μας κάνει να σκεφτόμαστες πως τίποτα δεν είναι δεδομένο..Aς ελπίσουμε ότι όλα θα πάνε καλά για αυτό το μικρό κοριτσάκι..Το παρακάτω αρθρο είναι από το Zougla.gr..

Κυοφορεί το δίδυμο αδερφάκι της
Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2009, 22:58

Είναι μόλις ενός έτους, αλλά κυοφορεί ένα μωρό. Ο λόγος για τη μικρή Kang Mengru από την Κίνα, η κοιλιά της οποίας άρχισε να μεγαλώνει λίγους μόλις μήνες από τη γέννησή της.

Οι γιατροί έκαναν στο βρέφος αξονική τομογραφία και ανακάλυψαν ότι το κοριτσάκι κυοφορούσε το δίδυμο αδερφάκι του.

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της μητέρας της, το ένα έμβρυο άρχισε να αναπτύσσεται μέσα στο άλλο. Το γεγονός έγινε γνωστό μόνο όταν η κοιλιά του κοριτσιού άρχισε να «φουσκώνει».

Σύντομα το ενός έτους κοριτσάκι θα υποβληθεί σε επέμβαση για να αφαιρεθεί το έμβρυο.

Το πρώτο μου βραβείο..

2009-09-08T12:37:00.003+03:00

Μετά από μέρες εξαιτίας όχι βέβαια διακοπών αλλά μπογιατίσματος του σπιτιού και φυσικά γενικής καθαριότητας εν'όψει του Χειμώνα που έρχεται(ευτυχώς τελειώσαμε) μπήκα στο blog μου και μια έκπληξη με περίμενε..Πέρα από το ότι θέλω να ευχαριστήσω την Υάδα ,την ανεμώνη και όσους έγραψαν για μένα ό,τι έγραψαν,θέλω να ευχαριστήσω και την Evelina για το πρώτο μου βραβείο και να της υποσχεθώ ότι δεν πρόκειται να αλλάξω ,γιατί απλά-και ελπίζω να μην το πάρει σαν κομπασμό- έτσι είμαι στην καθημερινή μου ζωή..

Σας ευχαριστώ πολύ..

Ευχαριστώ

2009-09-02T23:16:00.003+03:00

Πολλές φορές δεν αναρτώ κάποια σχόλια γιατί τα νιώθω πολύ προσωπικά και πολλές φορές μέ έχουν συγκινήσει,όπως σχόλια από την αχτίδα,την ανεμώνη ,την Υάδα ..Με αυτό τον τρόπο θέλω να τους πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για τα λόγια τους ,και πως χαίρομαι πάρα πολύ που μου δόθηκε η ευκαιρία να τις γνωρίζω σιγά σιγά..Να είστε καλά..

Από το ταξίδι το τελευταίο γι αυτό το καλοκαίρι

2009-08-31T11:23:00.004+03:00

Λίγο πριν φτάσω στη στεριά και αποχαιρετήσω το καλοκαίρι,μια τελευταία φωτογραφία από το καράβι καθώς με επιστρέφει πίσω στην καθημερινότητά μου..
Ας αρμενίζουμε με ούριο άνεμο στη θάλασσα της ζωής και ας γεμίζει το είναι μας με τόσο φως, όσο του ήλιου που αντανακλάται επάνω στα κύματα που μας περιβάλουν..Αλλά και αν κάτι ,κάπου πάει στραβά-που ειλικρινά απεύχομαι-ας θυμόμαστε την παροιμία που λέει:Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται..Γιατί η ίδια η ζωή μας είναι ένα ταξίδι και σκοπός της είναι να βρει ο καθένας μας τη δική του Ιθάκη..

Για την tweety..Συνέχισε να διεκδικείς την ελπίδα

2009-08-30T12:41:00.002+03:00

Πρίν λίγο καιρό σε μια ανάρτησή μου βρήκα σαν σχόλιο απλά μια διεύθυνση με την ονομασία tweety..Πήγα στην ιστοσελίδα και εκεί ανακάλυψα τη δύναμη μιας κοπέλας να πολεμάει το δικό της τέρας και να διεκδικεί ακόμα την ελπίδα και την ίδια τη ζωή..(όσοι θελήσετε να την επισκεφτείτε ,εχω το blog της tweety στα blog που επισκέπτομαι)..)

Tweety θέλω να σου πω ότι δεν είσαι μόνη και ότι γνωρίζω και γω τις προσπάθειες και τη δύναμη που χρειάζεται για να πολεμήσεις το τέρας που προσπαθεί να σε κάμψει..Μείνε αισιόδοξη κορίτσι μου,ονειρέψου,και δείξε του ότι δεν το φοβάσαι..Είναι ο μόνος τρόπος να το αντιμετωπίσεις..

Εύχομαι να πάνε όλα καλά ..Να χαμογελάς..

επιστροφή στην καθημερινότητα ή αρχή μιας νέας εποχής;

2009-08-28T21:00:00.004+03:00

Σήμερα περνάω την τελευταία μέρα των διακοπών μου κάπου στην πανέμορφη Βόρεια Ελλάδα,σε ένα μέρος που αγαπώ πολύ..Από αύριο θα 'μαι πίσω στο μέρος που ζω τα τελευταία χρόνια και εκεί με περιμένει μια νέα αρχή..Ο φετινός Σεπτέμβριος με βρίσκει ανανεωμένη να περιμένω την νέα εποχή που έρχεται.
Εκεί κάπου στα 40 σου χρόνια εν μέσω διακοπών και απόλυτης επαφής με τον ίδιο σου τον εαυτό ,αφού για λίγο αφήνεις πίσω την καθημερινότητα και ασχολείσαι με ό,τι αγαπάς,συνειδητοποιείς ότι ακόμα μπορείς να δώσεις πολλά ,ότι η ζωή συνεχίζει να σου δίνει νέες συγκινήσεις αρκεί να μην το βάλεις κάτω.Και είναι υπέροχο το συναίσθημα της ικανοποίησης ,της ευδαιμονίας και της δύναμης που νιώθεις να γεμίζει το είναι σου
όταν βλέπεις ότι αρχίζεις πάλι να κάνεις νέα όνειρα να ελπίζεις και να διεκδικείς..Και όλα αυτά ξεδιπλώνονται μέσα σε μια περίοδο ολιγοήμερων διακοπών που τελικά όλοι μας έχουμε ανάγκη..Και κάπου οι διακοπές τελειώνουν και γυρνάμε πίσω αλλά πολύ πιο δυναμικά και αποφασιστικά με στόχο το καλύτερο ..Έτσι επιστρέφω από τις διακοπές μου και εύχομαι όλοι να νιώσατε πάνω κάτω ότι νιώθω και γω όταν επιστρέψατε πίσω από τις δικές σας ..

Επειδή δεν θέλω ακόμα να ευχηθώ καλό χειμώνα λέω απλά καλή αρχή και κάθε επιτυχία σε ό,τι και όποιους στόχους έχει θέσει ο καθένας μέχρι το επόμενο καλοκαίρι..

Καλό Σαββατοκύριακο και καλά να περνάτε

2009-08-03T14:24:00.006+03:00

Μια δροσερή βουτιά και μετά καφεδάκι για να απολαύσεις το υπέροχο ηλιοβασίλεμα χαμένος σε σκέψεις και όνειρα που σου προκαλέι το θέαμα..Τι λέτε; αξίζει;

τι είναι τα blogs

2009-08-03T13:19:00.003+03:00

To διάβασα στην ανάρτηση μιας φίλης blogger της Ανεμώνης και θεωρώ ότι ήταν καλή ιδέα για να το αναπαράγω..Έτσι για να ξέρουμε που είμαστε και ποιοι είμαστε

"Οι παρακάτω 9 θέσεις είναι μια προσπάθεια να διαδοθεί η ιδέα του τι πραγματικά είναι ένα blog, με τελικούς αποδέκτες όχι μόνο τον κόσμο, αλλά και την Πολιτεία και τα Media. Ίσως θα ήταν χρήσιμο να το αναπαράγουν (με ένα απλό copy paste) όσοι μπλογκερς συμφωνούν με τις θέσεις του.

1. Τα blogs είναι διάλογος – ελεύθερος ανεμπόδιστος διάλογος ανάμεσα σε πολίτες.
2. Τα blogs είναι μια πρόσκληση σε διάλογο, σε διαφωνία, και επικοινωνία.
3. Τα blogs δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα ή συκοφαντούν. Το κέρδισαν επειδή η κοινωνία έχει ανάγκη από μια αυθεντική φωνή.
4. Τα blogs είναι το δικαίωμα του καθενός να εκφέρει την άποψή του. Δεν υπάρχουν “ενημερωτικά” και “μη ενημερωτικά” blogs. Μέσα από το διάλογο όλοι κάτι μαθαίνουμε.
5. Τα blogs δεν τα γράφουν επαγγελματίες – τα γράφουν πολίτες. Μπορεί να αξιοποιούν την όποια επαγγελματική τους εμπειρία, μπορεί και όχι.
6. Ο blogger δεν χρησιμοποιεί εθνικούς πόρους (όπως οι τηλεραδιοσυχνότητες), και συνεπώς δεν μπορεί να μπαίνει σε καλούπια ο τρόπος και το περιεχόμενο της έκφρασής του. O blogger αξιοποιεί το απεριόριστο μέγεθος του παγκόσμιου Δικτυακού ιστού για να εκφράσει και τη δική του άποψη.
7. Η Πολιτεία, τα Media, οι επιχειρήσεις, και όλοι οι θεσμοθετημένοι οργανισμοί της Ελληνικής κοινωνίας, αξίζει να παρακολουθούν τους bloggers και τον διάλογο τους. Ακόμα καλύτερο θα είναι να συμμετέχουν ισότιμα σε αυτόν το διάλογο. Θα μπορέσουν και οι ίδιοι να γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας την άποψη του απλού πολίτη, αντί να προσπαθούν να την περιορίσουν στα δικά τους καλούπια.
8. Το δικαίωμα του blogger να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι ιερό. Αν με αυτά που γράφει καταπατά συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν νόμιμες διαδικασίες για την δίωξή του.
9. Στο βαθμό που δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου, η ανωνυμία είναι δικαίωμα του blogger.
Πηγη :http://www.nylon.gr/social-media/greek-blogs-manifesto/"

ένα μουσικό αφιέρωμα στις μαγικές νύχτες του καλοκαιριου

2009-07-19T00:59:00.004+03:00

Για τις υπέροχες έναστρες νύχτες του καλοκαιριού που μας κάνουν να χανόμαστε μέσα τους ακολουθώντας σκέψεις και αναμνήσεις..

Για κείνες τις νύχτες που αγκαλιασμένοι θυμόμαστε το χτες και ονειρευόμαστε το αύριο

ή για εκείνες τις νύχτες που φέρνουν ένα δάκρυ στα μάτια για ό,τι χάσαμε,προσπεράσαμε.αρνηθήκαμε ,αγαπήσαμε,πονέσαμε..

Για όλες τις νύχτες του καλοκαιριου και για ό,τι φέρνουν στην καρδιά μας ένα μικρό μελωδικό αφιέρωμα΄..

για όσους γεννήθηκαν πριν το 1970

2009-07-13T11:45:00.007+03:00

Σήμερα με έπιασε μια μανία να καθαρίσω τη ντουλάπα και εκεί που καθάριζα στα χέρια μου έπεσε ένα κουτί με παιδικές αναμνήσεις και φωτογραφίες..Στην αρχή θυμήθηκα τα παιδικά μου χρόνια.Κάθε φωτό και μια ανάμνηση αγαπημένη ακόμα και απο δύσκολες στιγμες..Και κάποια στιγμή ήρθε η σύγκριση της δικής μου παιδικής ζωής με των σημερινών παιδιών..

Τότε είχαμε αλάνες και το καλοκαίρι φεύγαμε από το πρωί μετά που πίναμε το γάλα μας και δεν γυρνούσαμε σπίτι παρά μόνο αφού είχε πέσει η νύχτα..
Δενε είχαμε κινητά για να μας παιρνουν συνέχεια οι γονείς μας τηλέφωνο να δουν που είμαστε..
Αντι για σκευάσματα βιταμινών μας έδιναν μουρουνέλαιο σε κάψουλες..
Οι μαμάδες μας ακολουθούσαν την μεσογειακή διατροφή και το σουβλάκι ήταν το έδεσμα της Κυριακής..
Είχαμε αληθινές παρέες και παίζαμε αληθινά παιχνίδια και όχι παιχνίδια μέσα από το ίντερνετ..Βρισκόμασταν όλοι μαζί και κοιτούσαμε ο ένας τα μάτια του άλλου όταν παίζαμε και όχι την εικόνα του μέσω ενός υπολογιστή..
Στον κρύο καιρό ένα κασκόλ και ένα μπουφανάκι ήταν αρκετό και δεν μας έντυναν σαν κρεμύδια
Αν κάποιο παιδί είχε ανεμοβλογιά ή μαγουλάδες μας πήγαιναν για να κολλήσουμε -άλλο που δεν θέλαμε εμείς-και δεν τρελαινονταν αν τυχόν μάθαιναν για επιδημίες που είχαν σχέση με παιδικές ασθένειες..
Το τραπέζι της Κυριακής ήταν ιερό για όλους καθώς μαζευόταν η οικογένεια γύρω..
Κυνηγούσαμε πυγολαμπίδες και δεν φώναζαν οι μαμάδες μας όταν πίναμε το νέκταρ από το αγιόκλημα.
Δεν πάθαιναν υστερία όταν αρρωσταίναμε και δεν μας κρατούσαν μια βδομάδα στο σπίτι για αυτό και ούτε αμφισβητούσαν το γιατρό λέγοντας ΄"μήπως τα παυσίπονα δεν φτάνουν γιατρέ;"

Προτιμούσαμε το παιχνίδι από την τηλεόραση και υπήρχαν σωστές παιδικές σειρές και όχι αυτά τα νέα κινούμενα που η βία σε πολλά απο αυτά είναι δεδομένη
Δεν υποχωρούσαν οι γονείς μας σε παράλογες απαιτήσεις για αγορά όλων των ηλεκτρονικών παιχνιδιών και δεν ανησυχούσαν μήπως κλαίγοντας παθουμε κάτι..
Δεν ανησυχούσαν μήπως πάθουμε ψυχολογικά προβλήματα αν μας αρνιόντουσαν κάτι..
Έχω θυμηθεί και συγκρίνει πολλά σήμερα..Θα μου παιρνε αρκετές σειρές για να τα γράψω ..
Σε τελική όμως κατάλαβα ότι ενώ εμείς μεγαλώσαμε πιο ελεύθεροι τώρα πια έχουμε γίνει υπερβολικοί και έχουμε κάνει τα παιδιά μας μαμόθρεφτα..Διαφωνείτε;

για να δειτε πως περνάμε

2009-07-07T12:48:00.005+03:00

Αυτές τις μέρες χάθηκα,αλλά ζω κάπου στη νησιωτική Ελλάδα και καταλαβαίνετε..Κάθε μέρα για μπάνιο από το πρωί μέχρι το βράδυ,μετά ταβερνάκι για κανα ουζάκι ή μπυρίτσα με φίλους που έρχονται από μακριά για διακοπές και θέλουν να μας δουν-όχι σπίτι αλλά έξω "για να μην σας ταλαιπωρούμε,εξάλλου το καλοκαίρι έξω θελει"είναι η γνώριμη ατάκα πια-και τώρα τις τελευταίες μέρες φιλοξενούμε και κόσμο στο σπίτι(αυτοί είναι οι πρώτοι γιατί μέχρι το τέλος του καλοκαιριού,έπονται και άλλοι)..Μια χαρά περνάμε δεν παραπονιέμαι..
Βασικά πέρασα να πω μια καλημέρα αλλά σκέφτηκα γιατί όχι να μην σας ενημερώσω για το πως περνάμε..Και αυτό κάνω..Παράδειγμα το τραγούδι που αναρτησα το ακούσαμε χτες ίσαμε 20 φορές και άλλες τόσες το χορέψαμε..Βλέπετε είχαμε πάει για φαγητό σε μια ταβέρνα παραθαλάσσια και ήσυχη με τα ξαδερφια μας(που φιλοξενούμε όπως σας είπα παραπάνω )και μέ ένα ακόμα φιλικό ζευγάρι..Ησυχία ήθελαν..Που να ήξεραν(για μας συνηθισμένο εδώ )τι θα γινόταν και που τελικά έγινε υπέροχο έτσι όπως έγινε για όλους γιατί το διασκεδάσαμε και περάσαμε υπέροχα θα 'λεγα....
Λοιπόν στο ταβερνάκι που είμασταν,εκεί που είμασταν μετρημένοι στα δάχτυλα των χεριών η παρέα μας έγινε πολυπληθέστατη..Ξέρετε τώρα πως είναι αυτά..
_"΄Βρε εδώ είσαστε ακόμα;Και μεις νομίζαμε ότι την κάνατε για πάνω;"έλεγαν κάποιοι φίλοι νησιώτες που είχαν καιρό να μας δουν και μας έλεγαν αμέσως μετά την έκπληξη τους:
-"είμαστε εδώ με κάποιους φίλους"έκαναν τις συστάσεις ενώναμε τραπεζια και τσουπ,και μεγαλώναμε καθώς εδώ έτσι είναι..Βρήκες καλή παρέα κάθεσαι.. Με τα πολλά και με τα λίγα γίναμε τριάντα άτομα..
..Έ λίγο η παρέα,λίγο η ζέστη,λίγο οι μπυρίτσες οι παγωμένες ,λίγο η δροσιά της βουτιάς στη θάλασσα, και να μαστε στο κέφι..Και από το μεσημέρι κατά τις τρεις που πήγαμε , το διαλύσαμε στη μία τη νύχτα..

Τώρα οι υπόλοιποι πήγαν για καφέ εκαι γω περιμένω να ξυπνήσουν και τα παιδιά και να πάμε πάλι για μπάνιο και φυσικά ούτε ξέρω τι ώρα θα γυρίσουμε..

Καλές διακοπές σε όλους και πάντα χαμόγελα..Στο καλοκαίρι μόνο τέτοια αρμόζουν..

Για τους blogger που με κάνουν καλύτερη

2009-07-01T23:36:00.006+03:00

Όταν ξεκίνησα αυτό το blog δεν περίμενα να το επισκευτεί κανένας..Μετρημένοι στα δάχτυλα ήταν και είναι οι άνθρωποι-στη μια παλάμη -που ήξεραν και ξέρουν γι αυτό(ναι το κράτησα και κρυφό ,το κρατώ,για μένα )..Ένα κομμάτι μας πάντα μένει κρυφό,πάντα..).Ήθελα απλά να γράφω τα όνειρά μου,τα μυστικά μου ,τις ιστορίες μου(ανέκαθεν έγραφα και το λατρεύω)και να κρύβομαι πίσω από την γνώριμη ανωνυμία..Δεν περίμενα ποτέ να δω ότι είδα.. τη δύναμη που κρύβει ένα έστω κρυφο-φανερό blog

.Κάποια στιγμή ξεκίνησα τα σχόλια(ανθρώπινο είναι) σε κάπoια blog..Kαι από τότε όλο και περισσότεροι μπαίνουν στο δικό μου..Δεν το περίμενα αλλά πλέον και το ότι με διαβάζουν και με παρακολουθούν είναι τιμη για μένα....Δεν με διαβάζουν όλοι- αυτό είναι σίγουρο ,-μα για όσους το κάνουν κάθε φορά ,τους ευχαριστώ ....Δεν ξέρω αν με τρομάζει,αλλά ξέρω ότι με κάνει πιο υπεύθυνη κάθε φορά στο τι θα αναρτήσω,στο πως και στο γιατί..
Πάντα ήμουν αληθινή σε ό,τι ανάρτησα και θα είμαι..Και αυτό είναι υπόσχεση..Σας ευχαριστώ που με τιμάτε με την παρουσία σας..

ένα ταξίδι 20 χρόνια πίσω

2009-06-29T20:03:00.008+03:00

Ένα ταξίδι με αγαπημένα τραγούδια που ακόμα και τώρα οι απανταχού ερωτευμένοι ακούν..Διαχρονικά,τρυφερά,ερωτικά..

εκεί που για πρώτη φορά η καρδιά σκίρτησε

Εκεί που για πρώτη φορά ένιωσες τα πόδια σου να μην πατάνε στη γη

Εκεί που πρωτοένιωσες τον έρωτα να χορεύει

Ενα ταξίδι στο παρελθόν ,εκεί που πρωτοχόρεψες,πρωτοφίλησες..Ένα ταξίδι γεμάτο χρώματα,αρώματα ,ανεμελιά και πολλές φορές δάκρυα..

Ένα μελωδικό ταξίδι με επιστροφή αργά στο σήμερα μας που ζούμε πια σαν 40ρηδες ελπίζοντας -και το εύχομαι- ο έρωτας να μην λείπει από τη ζωή..Γιατί ζωή χωρίς έρωτα δεν υπάρχει

Ελέφαντες -Πάντα σημειώσατε ;

2009-06-29T18:45:00.003+03:00

Οι φωτό είναι από το "zougla.gr"..Αντε να δούμε ακόμα πόσο θα επέμβουμε στη φύση!!!!!!!!!!!!!

Ένα άσχημο περιστατικό

2009-06-28T13:21:00.003+03:00

Χτες το βράδυ είμασταν μάρτυρες μιας άσχημης κατάστασης..Είχαμε βγει με την παρέα μας για φαγητό σε μια παραλιακή ταβέρνα..Κανένας δεν περίμενε και δεν μπορούσε να φανταστεί αυτό που θα ακολουθούσε..Σε ένα τραπέζι λίγο πιο πίσω ήταν μια άλλη παρέα..Ξαφνικά εκεί που τρώγαμε και διασκεδάζαμε συζητώντας ,σιγή απλώθηκε σε όλο το μαγαζί..Ένας από τους άντρες εκείνης της παρέας επιτέθηκε λεκτικά με πολύ άσχημους χαρακτηρισμούς σε μια από τις γυναίκες και από ότι καταλάβαμε ήταν η γυναίκα του..Εκείνη προσπαθούσε να τον ηρεμήσει αγκαλιάζοντάς τον,παρακαλώντας τους να φύγουν,ισως γιατί ήξερε τι θα επακολουθούσε αλλά εκείνος δεν καταλάβαινε τίποτα..Της έλεγε λόγια απαράδεκτα..Δίπλα καθόταν το παιδί τους ένα κοριτσάκι ηλικίας μέχρι 12 ετών που σηκώθηκε και έφυγε με σκυμμένο το κεφάλι όσο εκείνος εβριζε τη μητέρα του..Κάποιοι από την παρέα απομάκρυναν τη γυναίκα και την έβαλαν να καθήσει σε μια άλλη καρέκλα μακριά για να τον ηρεμήσουν και κείνος άρχισε να φωνάζει"αφήστε την μόνη..Μην της μιλάει κανένας..Μην τολμησει κανένας σας να της μιλήσει..Δεν την βλέπετε πως υποκρίνεται την θλιμμένη;Που να την πάρει ο διάολος την ηλίθια,την βλαμμένη..Κοιτάξτε την ρε κοιτάξτε την κλάιει..Πόσο ηλίθια μπορέι να είναι;'Είπε και άλλα που δεν τολμάω να πω..Τα μάτια μου ήταν στραμμένα σε κείνη τη γυναίκα..Η ψυχή μου πόνεσε..Έκλαιγε και γυρνούσε γύρω της και ζητούσε συνεχώς συγγνώμη και όσο εκέινη το έκανε ο άντρας της την έβριζε και την ξεφτέλιζε..Δεν μπορώ να περιγράψω ούτε την αμηχανία ούτε την ντροπή..Μάταια προσπαθούσαν να τον ηρεμήσουν οι άντρες της παρέας και ταυτόχρονα να δώσουν με τα μάτια ΄δύναμη στη γυναίκα..Όταν σηκώθηκε κάποια από την παρέα να πλησιάσει την γυναίκα αυτή εκείνος άρχισε να φωνάζει "αφήστε την ,ακούσατε αφήστε την μόνη"και όταν το παιδί τους τόλμησε να πλησιάσει τη μητέρα του άρχισε να φωνάζει και σε εκείνο που ήταν φανερά τρομαγμένο και την απομάκρυνε μια ηλικιωμένη γυναίκα που καθόταν σε ένα τραπέζι δίπλα τους με πάρα πολύ ωραίο τρόπο ..Η σκηνή κράτησε πάνω από 15 λεπτά και δεν τολμούσε να επέμβει κανένας γιατί ο σύζυγος και πιωμένος ήταν και καθώς ήταν και εκτός εαυτού δεν ήξεραν που θα καταλήξει..Τελικά κατάφεραν κάποιοι να τον πάρουν από εκεί και να μείνουν κάποιοι στην παρέα να ηρεμήσουν την γυναίκα..Όλη την ώρα κοιτούσα εκείνη την γυναίκα -γύρω στα τριάντα πέντε ήταν δεν ήταν-που έτρεμε και έλεγε συνέχεια.."τι του κάνω.τι του έκανα..Δεν με αγαπάει ας με αφήσει ..Σας παρακαλώ πάμε να φύγουμε"και κοίταζε τον κόσμο που την κοιτούσαν άλλοι με λύπη.άλλοι με συγκαταβατικό βλέμμα και άλλοι περίεργα..Ήταν ίσως από τα χειρότερα συμβάντα που έζησα..Κατάλαβα ότι η βία δεν είναι μόνο με ξύλο αλλά και ψυχολογική..Ο ψυχολογικός πόλεμος σε συνδυασμό με το ποτό γίνεται ανελέητος,σκληρός και απάνθρωπος..Το μόνο που ευχόμουν καθώς φευγαμε αλλά και ευχομαι και σήμερα είνα να μην να μην την πήγαιναν σπίτι και αν το έκανε αν πήγε πόσο θα αντέξει ακόμα..Γιατί αυτό είναι μαρτυρική ζωή και κανένας μα κανένας για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορεί να ταπεινώνει και να προσβάλλει έτσι έναν άνθρωπο..ΠΟΤΕ

H Ελλάδα που γνώρισα

2009-06-25T21:27:00.005+03:00

Μ έχει πιάσει μια παιχνιδιάρικη διάθεση..Θέλω να μοιραστώ μαζί σας τις στιγμές που έζησα γυρίζοντας την Ελλάδα.Διαδρομές μέσα στο φως,στην ιστορία,στους τόπους..Η αλήθεια είναι πως από μικρή με τους γονείς μου ταξίδευα πολύ αλλά και αργότερα μόνη μου ,με τις φίλες μου,την οικογένειά μου και την δουλειά μου γύρισα σχεδόν όλη την Ελλάδα..Τι να πρωτοθυμηθώ;Εβρος,Αλεξανδρούπολη,Ξάνθη,Καβάλα,Σερρες,Δράμα,Κιλκις,,Πιερία(Όλυμπος,Παλιός Παντελεήμονας,Νέοι Πόροι,Πλαταμώνας,Λεπτοκαριά)Θεσσαλονίκη,Χαλκιδική (Βουρβουρού,Σκιώνη,Παλιούρι,Μαρμαράς)Βέροια,Εδεσσα,Φλώρινα,Καστοριά,Κόνιτσα,Ιωάννινα,Αρτα,Κερκυρα,Κεφαλλονιά(Αργοστόλι,Ληξούρι ,Φισκάρδο,και Ξι τα αγαπημένα μου μέρη ),Βοιωτία (Ασπρα Σπίτια,Λειβαδιά),Μετέωρα,Λάρισσα,Πελοπόννησος,Ολυμπία,Κατάκωλο,Ναύπλιο,Κλειτορία,Πάτρα,Ρόδος,Πάρος,Νάξος,Μύκονος,Τήνος,Χανιά,Αθήνα και άλλες τόσες πόλεις και μέρη που λάτρεψα..Σε κάποιες έζησα κιόλας όχι για διακοπές αλλά για πολλούς μήνες εξαιτίας οικογενειακών υποχρεώσεων..όπου και αν γύρισα όμως ,αυτή ή χώρα μ εκανε να την λατρέψω..Δεν ξέρω που κανονίζετε για διακοπές,αλλά αξίζει τον κόπο να γυρίσετε όσο πιο πολλά μέρη μπορείτε..Μια σκηνή,καλή παρέα,αντικουνουπικά και όρεξη για ταξίδια είναι τα απαραίτητα εφόδια..Βγείτε στο δρόμο,ξεχάστε τα ξενοδοχεία ,ζήστε τη φύση,κάντε μπάνιο στα ποτάμια,μαγειρέψτε πέστροφα ή χταπόδια σε αυτοσχέδιες ψησταριές και ζήστε..Κάντε κάτι ανάλογο ακόμα και το Χειμώνα..Ακόμα και τότε η Ελλάδα είναι πανέμορφη..Κάθε πόλη,κάθε νησί,κάθε χωριό έχει τη διαφορετικότητά του..Την ομορφιά του,τη ζωή του..
Αφεθείτε στις Στιγμές που δεν θα ξεχάσετε ποτέ και τις ομορφιές που αξίζει να τις ζήσετε και γεμίστε με φως, χρώματα και πάνω από όλα υπέροχες αναμνήσεις την ψυχή σας..

καλό καλοκαίρι σε όλους

2009-06-14T13:59:00.002+03:00

Από προχτές η τεχνολογία με εγκατέλειψε..Δηλαδή η οθόνη του υπολογιστή μου απεβίωσε..Οπότε τώρα χρησιμοποιώ το LAPTOP μιας φίλης για να ευχηθώ καλό καλοκαίρι σε όλους μας..(όχι ότι δεν θα μπαίνω να κάνω αναρτήσεις..Τόσο εύκολα νομίζετε ότι θα γλιτώσετε από την...πολυλογία μου;)..Απλά μέχρι να αντι κατασταθεί η οθόνη θα με βλέπεται αραιά και που..
Καλό καλοκαίρι σε όλους μας και καλή ξεκούραση

"Γίνε μαμά μου παιδί" ,και έγινα

2009-06-07T17:22:00.005+03:00

Σήμερα το πρωί τα παιδιά μου αποφάσισαν να μου προτείνουν να πάμε για μπάνιο.."Πως το έπαθαν" σκέφτηκα,γιατί πια έχουν ξεφύγει από την ηλικία που χρειαζονται τη μαμά δίπλα τους..Απάντησα φυσικά "ναι γιατί όχι"και τους έκανα το χατήρι σαν καλή μαμά ..Φτανοντας κατά τις 11:00 στην παραλία που θέλανε με περίμενε μια έκπληξη..Δεν είμασταν μόνοι αλλά και δεν ήμουν και η μόνη μαμά..Όλα τα παιδιά της παρέας των παιδιών μου είχαν αποφασίσει να φέρουν τις μαμάδες για να γνωριστούμε καλύτερα μεταξύ μας"και έτσι κάθε απόγευμα δεν θα γκρινιάζετε που είμαστε και που πάμε "είπαν τα παιδιά..Έτσι και έγινε..Εμείς βέβαια βάλαμε τις πίτσες τα αναψυκτικά-και τις μπυρίτσες μας - και τα παιδιά το κέφι τους..Μέχρι που είχαμε και κιθάρα(Ο Μανος είναι ένα παιδί της παρέας στα 14 )και όσα ήξεραν τραγούδησαν μαζί με μας..Ίσως η παρέα ,το ξάφνιασμα,το ότι τα παιδιά το απόλαυσαν μας έκανε να ξεφύγουμε και να περάσουμε ένα υπέροχο απόγευμα..Πριν φύγουμε μια άλλη έκπληξη μας περίμενε..τραγούδησαν το παρακάτω τραγούδι που ειλικρινά ευχόμουν να υπάρχει στο youtube γιατί στις περισσότερες μαμάδες-ως ευσυγκίνητες που είμαστε-έφερε λίγα δάκρυα και αγκαλιαζαμε τα παιδιά μας που από τη μια το ήθελαν αλλά και από την άλλη να βλέπουν στην παραλία οι τουρίστες 9 μαμάδες να αγκαλιάζουν σαν παλαβές τα βλαστάρια τους και να τα φιλάνε ε,είναι λίγο ..Τέλοσπάντων φανταστήκατε τη σκηνή απολαύστε τώρα και το τραγούδι..

Μια ιστορία -δώστε το τέλος (αν θέλετε και σεις)

2009-06-06T18:39:00.009+03:00

"...Η πόρτα έκλεισε πίσω του με δύναμη και κείνη έμεινε σιωπηλή,χλωμή ανέκφραστη..Μάσκα παγωμένη που πάγωνε το μυαλό της ,την καρδιά της,τη σκέψη της..Για μερικά δευτερόλεπτα ,μόνο για μερικά δευτερόλεπτα..
Και αμέσως μετά θυμός..Πριν επεξεργαστούν οι πληροφορίες μέσα της ,ήρθε ο θυμός σαν κύμα λάβας να ξεσπάσει και την οδήγησε σε ένα ντελίριο πόνου χαρακώνοντας τα υγρά μάτια της..
" -Η εγώ ή αυτό που θες εσύ.."οι φωνές του αντηχούσαν στα αυτιά της ακόμα..
-΄Δεν με σκέφτηκες εμένα..Δεν σκέφτηκες εμένα..Μόνη το αποφάσισες..Μόνη."ήταν οι τελευταίες λέξεις πριν κλέισει την πορτα πίσω του..
Μα τι εννοούσε;Γιατί της έλεγε ότι δεν τον σκέφτηκε;Γιατί δεν την κοίταξε στα μάτια να δει τη χαρά της παρά μόνο πριν πει κουβέντα για την νέα αρχή στη ζωή τους- κάτι που το μισοπερίμεναν και οι δύο αφού είχε την κατανόησή του όταν τόλμησε να κάνει αίτηση για τη νέα δουλειά- εκείνος γέμισε οργή τη φωνή του και ξέσπασε πριν κάν του εξηγήσει..Πριν καν πει τι είχε συμβεί..Απλά έκλεισε την πόρτα πίσω του..Και την άφησε εκεί μόνη να επιλέξει..Έπρεπε να επιλέξει ανάμεσα στα όνειρα που έκανε ανέκαθεν και που εκείνος τα΄ηξερε-ποτέ δεν του είχε κρύψει τίποτα γι αυτά- που πραγματοποιούνταν πια με τους καλύτερους οιωνούς ή στη σχέση τους..
-Τελικά όταν δημιουργείς μια σχέση, φαντάζεσαι ότι η αλλαγή μπορεί να την επηρρεάσει, ειδικά όταν θεωρείς ότι είναι χτισμένη σε γερά θεμέλια; "σκέφτηκε καθώς προσπαθούσε να βάλει τα πάντα σε μια σειρά μέσα στο μυαλό και στην καρδιά της..
Δεν χρειάστηκε να σκεφτεί πολύ ακόμα..Σκούπισε τα μάτια της πήρε μια ανάσα και αποφάσισε να κάνει αυτό που έπρεπε και ήθελε να γίνει..."

(δώστε όποια συνέχεια θέλετε στην ιστορία η οποία συμβαίνει πολλές φορές στη διπλανή πόρτα..Σε ποιον μπορείς να ρίξεις την ευθύνη του τι μέλλει γενέσθαι μετά;)

ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ
Τέτοιες σχέσεις οδηγούν σε αδιέξοδο ή τέλμα..Σχεσεις που σε βάζουν να επιλέξεις και που απαιτούν ο ένας από τους δυο να παραιτηθεί από την προσπάθεια του να αναπτυχθεί μέσα και έξω από αυτή,συνήθως τελειώνουν άδοξα..Δεν υπάρχει συνταγή για τέτοιες καταστάσεις..Υπάρχει όμως ένα δρόμος..Νά συζητήσεις το θέμα ήρεμα,όσο μπορείς και να τεθούν τα υπέρ και τα κατά..Δεν είναι εύκολο να βγάλεις αποτέλεσμα σε μια τέτοια συγκρουση γιατί από την αρχή είναι καταδικασμένη επειδή συνήθως σημαίνει ότι ο σύντροφος ή η σύντροφος ποτέ δεν γνώρισε το άτομο δίπλα του αληθινά,αλλά-κατά τη γνώμη μου- αξίζει τον κόπο να γίνει μια αληθινή και ειλικρινής συζήτηση από την οποία θα λείπει το "εγώ" και θα κυριαρχεί μόνο το "εμείς"..Στο κάτω κάτω αν δεν το κάνεις -μετά από χρόνια ίσως-γυρίσει το μυαλό πίσω και σκεφτείς:Γιατί δεν τόλμησα να το κάνω τότε;
Αν το ζευγάρι της ιστορίας το κάνει ίσως ξαναγνωριστεί από την αρχή και μέσα από τη σύγκρουση βγούνε πιο δυνατοί..Στο κάτω κάτω το έχουμε δει να συμβαίνει και αυτό γύρω μας..

Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος

2009-06-05T21:05:00.003+03:00

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ...Ας το προσέξουμε για να έχουν την ευκαιρία να ζήσουν και οι επόμενες γενιές..Ας μην καταδικάσουμε εμείς το μέλλον της ανθρωπότητας και όλων των έμβιων οργανισμών πάνω σε αυτό τον γαλάζιο πλανήτη στην εξαθλίωση και την αφάνιση....Σε τελική ποιοι είμαστε εμείς που έχουμε το δικάιωμα να το κάνουμε;Ποιος μας έδωσε το δικάιωμα να γίνουμε θεοί και να ορίζουμε τη μοίρα των μετέπειτα γενεών κάθε είδους ζωντανού που υπάρχει στη γη;
Επιτέλους ας γίνουμε λίγο πιο υπέυθυνοι για το σπίτι μας..Γιατί το περιβάλλον είναι το σπίτι μας!

Συγκρούσεις

2009-05-27T21:48:00.009+03:00

Την Δευτέρα το βράδυ μάθαμε για ένα χωρισμό που επίκειται-γι αυτό δεν εμφανίστηκα 2 μέρες τώρα- και στεναχωρεθήκαμε πολύ..Προσπαθήσαμε και προσπαθούμε να βοηθήσουμε το ζευγάρι να βάλει κάτω τα δεδομένα του και να δει τι του γίνεται γιατί θεωρούμε ότι δεν μπορούν αυτή τη στιγμή να διαχειριστούν την κρίση..'Οχι δεν είμαστε θεοί αλλά πολλές φορές ένα τρίτο μάτι- που αγαπάει και τους δύο εξίσου και που θέλει αυτός ο γάμος να πετύχει -σε μια τέτοια κατάσταση μπορεί να δει διαφορετικά το θέμα.. Και είδαμε κάτι ..Ότι εκείνο που δεν μπορούνε να διαχειριστούν είναι οι συγκρούσεις τους και η σύγκρουση είναι η γλώσσα του θυμού..

Οι περισσότεροι τσακωμοί πηγάζουν από θυμό που ξέφυγε από τον έλεγχο και μέσα από τη σύγκρουση βγαίνει ένας άκρατος εγωισμός του ποιος θα νικήσει..

Το να ζεις με έναν άλλον άνθρωπο σημαίνει ότι εκφράζεις μέσα στη σχέση σου και όλα τα συναισθήματά σου όποια και αν είναι αυτά και ο θυμός είναι και αυτό ένα συναίσθημα που πρέπει να εκφράζεται τη στιγμή που γεννήθηκε..Αν τον καταπιέσεις,αν μαζεύεις μέσα σου ό,τι σε πειράζει τότε γινεται κάποια στιγμή ηφαίστειο και όταν ξεσπάς -πάντα σχεδόν με μια ασήμαντη αφορμή-τότε γίνεται καταστροφή και σκορπά θύελλες..

Όταν φτάσεις στο σημείο της έκρηξης τότε ο εγωισμός έρχεται σαν φυσικό επακόλουθο..Όταν δεν έχεις άλλη εναλλακτική λύση θα πολεμήσεις μέχρι την τελευταία στιγμή υιοθετώντας μια διαφορετική στάση και υποστηρίζοντας ιδέες που μπορεί να μην πιστεύεις απλά και μόνο γιατί αρνείσαι να δεχτείς ότι φταις και συ κάπου και θεωρείς ότι το να παραδεχτείς το λάθος σου θίγεται η τιμή και η υπόληψή σου..
Και φτάνεις στο σημείο να δεις τον άλλον σαν εχθρό σου και ζητάς εκδίκηση..Αν αναζητήσεις όμως εκδίκηση είναι κάτι που πρέπει να το αναγνωρίσεις προτού σε καταστρέψει..Η εκδίκηση έχει τον τρόπο να γίνει πολύ πιο κακιά από τις αιτίες που οδήγησαν σε αυτή..

Σε μια σχέση λοιπόν όλα πρέπει να λέγονται ακόμα και η παραδοχή του λάθους όταν το αναγνωρίζεις..Κάτω από τον αρνητικό εγωισμό παίρνεις πάντα λάθος αποφάσεις για τις οποίες πολλές φορές είναι αδύνατο να τις παραδεχτείς..Μα τότε δεν έχεις και δεν είχες ποτέ καλή σχέση με τον ίδιο σου τον εαυτό..Αν δεν κρίνεις τον εαυτό σου τότε δεν μπορείς να ωριμάσεις..Και η παραδοχή του λάθους,η συγγνώμη σου,σημαίνει ότι συνειδητοποίησες που φέρθηκες άσχημα και τι είναι αυτό που πρέπει να αφήσεις στην άκρη για να μην γκρεμίσει ό,τι έχεις φτιάξει..

Αν μάθουμε να λέμε " πληγώθηκα","πονάω","αισθάνομαι άσχημα με αυτό που γίνεται" και σταματήσουμε να λέμε" εσύ με πλήγωσες","εσύ με πόνεσες"τότε και ο άλλος θα μας ακούσει πιο ήρεμα γιατί απλά δεν κατηγορούμε αυτόν αλλά εκφράζουμε την απογοήτευση μας..Στο κάτω κάτω δεν φταίει ο άλλος για τα συναισθήματα που μας γεννιούνται αλλά εμείς τα ελέγχουμε,εμείς τα δημιουργούμε και εμείς τα εκφράζουμέ.Άρα στο χέρι μας είναι με ποιο τρόπο θα χειριστούμε μια κατάσταση όσο δύσκολη και αν είναι αυτή..

Και κάπου θα μάθουμε έτσι και να ακούμε..Και τότε η υποχώρηση θα είναι αυθόρμητη επιλογή γιατί απλά μάθαμε τι είναι αυτό που ενοχλεί το σύντροφό μας ..Και αν ειμαστε υγιή ατομα με ολοκληρωμένη προσωπικότητα και ενσυναίσθηση των συναισθημάτων του συντρόφου μας,τότε αυτή η στροφή σε μια άλλη στάση απέναντι σε κάποια ζητήματα θα είναι αμοιβαία..Αλλά απαιτεί να γνωρίζεις κάτι..Ότι ο εγωισμός δεν έχει θέση ανάμεσα σε 2 ανθρώπους που θέλουν να πετύχει η αισθηματική τους ζωή και θα πρέπει να θυμόμαστε ότι μια σχέση ζωής και αγάπης για να πετύχει δεν θα πρέπει να είναι ανταγωνιστική η βάση πάνω στην οποία δημιουργείς γιατί εδώ δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι....Ο εγωισμός καταστρέφει,δεν χτίζεις πάνω σε αυτόν..

Και θα τελειώσω με κάτι που διάβασα σε ένα βιβλίο..

"Λιγα πράγματα μπορώ να πω ακόμα
Σου μίλησα για το πως ένοιωθα
Πως δεν εννοούσα αυτό που έλεγα
Πως με παρεξήγησες
Εκείνο που είμαστε είμαστε

Ας μη μισούμε όμως ο ένας τον άλλο για εκείνο που δεν είμαστε..
Οι μέρες είναι τόσο όμορφες κι εμείς μπορούμε να ξαναγαπηθούμε.."

Αφιέρωμένο -ας μου επιτρέψουν από το λίγο που τους "ανάγνωσα"-σε μια γυναίκα και στον άντρα της

2009-05-24T20:03:00.009+03:00

Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στην "Αχτίδα"και στον Κύριο Δημήτρη με όλο το σεβασμό που μπορώ να έχω και αν τους ενοχλεί μπορούν να μου πουν να την κατεβάσω και θα το κάνω άμεσα..Δεν υπήρχε καμία πρόθεση να βλάψω ή να δημιουργήσω θέμα..
Απλά δεν υπήρχε άλλος τρόπος να τους πω πως είναι πραγματικά αχτίδες φωτός που πρέπει να ακολουθήσουμε..Και ήταν ο μόνος τρόπος να πω"Σας ευχαριστώ"...

Βασικά θα κάνω την αρχή από το σχόλιο που έκανε στο blog μου πριν λίγο..
"Στόχος..νίκη..ανάλογα τι βλέπεις στόχο και τι νίκη στη ζωή σου ...Για μένα είναι το να ζυγίζεις στη ψυχή σου μέσα τα αισθήματα που την γεμίζουν και να λες : είμαι καλά!..το να φθάνεις στο τέλος της πορείας σου , να κοιτάς πίσω και να λες..έζησα! ..να νοιώθεις την ηρεμία της ολοκλήρωσης, να κοιτάς πλάι σου τη νύχτα στο μαξιλάρι και να λες : Αυτός είναι..να πηγαίνεις στη δουλειά σου με χαρά και να λες: Αυτή είναι.."

Μέσα μας όλα τα ζευγάρια αυτό θέλουμε,μέσα μας όλοι αυτό ονειρευόμαστε,μέσα μας σε αυτό πιστεύουμε αλλά κάπου χανόμαστε..
Εσείς όμως κρατάτε κάτι από τη χαμένη νιότη τη δική μας..Ονειρεύεστε..Μπορείτε και ονειρεύεστε .Ζείτε..Προσπαθείτε και ελπίζετε και πιστεύω ότι και προβλήματα που παρουσιάστηκαν βρήκατε τον τρόπο να τα ξεπεράσετε,να τα υπερβείτε..Θα πρεπε εσείς και όλοι εσείς που μαθατε τον τρόπο να τα καταφέρνετε να γίνετε οδηγοί των νέων ζευγαριών αλλά και γιατί όχι και των παλιών που χάνουν σιγά σιγα την επικοινωνία τους..
Σας θαύμασα για την αισιοδοξία σας μέσα απο τα γραπτά σας και τώρα σας θαυμάζω για ότι μπορείτε να διδάξετε..

Εύχομαι να είστε πάντα αχτίδες φωτός για τα παιδιά σας και τα εγγόνια σας-αλλά και εμάς να γεμίζετε αισιοδοξία- και να συνεχίσετε να είστε τόσο ζωντανοί και γεμάτοι ενέργεια..

Ο δρόμος της επιτυχίας

2009-05-24T17:32:00.013+03:00

όλα ξεκινάνε από ένα

όνειρο

που γίνεται

στόχος

και απαιτεί την

προσήλωσή μας

και τότε αρχίζει η προσπάθεια να ανέβεις και να περάσεις τα εμπόδια

και τότε αρχίζει η αμφιταλάντευση

και ο φόβος
μα αν έχεις πίστη

στον εαυτό σου

τότε τα ξεπερνάς όλα και φτάνεις στην επίτευξη του στόχου σου..ΤΗ ΝΙΚΗ

Μικροπράγματα

2009-05-24T15:54:00.011+03:00

Μια σχέση δεν καταστρέφεται μόνο από μεγάλες διαφορές αλλά και από μικρά και ασήμαντα γεγονότα που μπορεί να διαταράξουν την ισοροπία της επικοινωνίας ανάμεσα σε δύο ανθρώπους..

Μια αδικαιολόγητη καθυστέρηση σε κάποιο ραντεβού,το να μην δώσουμε σημασία στο σύντροφό μας την ώρα που ζητάει τη βοήθειά μας,το να μην παρατηρούμε την φροντίδα και το ενδιαφέρον που δείχνει ο σύντροφός μας για μας,το να αφήνουμε τη δουλειά να απορροφά την ενέργεια και το μυαλό μας..

Πολλά μικροπράγματα είναι πιο σημαντικά από ό,τι νομίζουμε..
Τα μικροπράγματα είναι εκείνα που έχουν σημασία..
όπως το να καλημερίζουμε τον άνθρωπό μας ζεστά κάθε πρωί
Να βρίσκουμε λίγο χρόνο και να τον περνάμε αγκαλιασμένοι
Να χαμογελάμε και να γελάμε μαζί
Να φιλάμε τρυφερά τον σύντροφό μας κάθε βράδυ πριν κοιμηθούμε
Να ρωτάμε πως πήγε σήμερα στη δουλειά και να τον ακούμε προσεκτικά
Να τον ευχαριστούμε -κάθε φορά που μπορούμε,με όποιο τρόπο μπορούμε να το εκφράσουμε -για το ότι στέκεται δίπλα μας και είναι κοντά μας
Να σεβόμαστε την ύπαρξή του κάθώς σκεφτόμαστε πόσο τυχεροί είμαστε που υπάρχει στη ζωή μας και μοιραζόμαστε τις καλές ή δυσάρεστες και δύσκολες στιγμές μας..
Και πάντα πάνω από όλα να χαιρόμαστε το γεγονός πως έχουμε ένα μέρος όπου είμαστε πάντα αποδεκτοί
Και πως το μέρος αυτό είναι το σπίτι μας...

Τα μικροπράγματα λοιπόν είναι η ζάχαρη μιας σχέσης που δίνουν την ενέργεια για να γίνουμε καλύτεροι πιο ανθρώπινοι και πιο ανοικτοί στα σήματα που αυτή εκπέμπει..

Η στιγμή

2009-05-20T16:43:00.009+03:00

"...Βαθιά επιθυμία ,η πιο πραγματική για όλους είναι να έρθεις κοντύτερα σε κάποιον..Από εκείνη τη στιγμή κάνουν την εμφάνισή τους οι αντιδράσεις ,ο άντρας και η γυναίκα αρχίζουν το παιχνίδι ,αλλά αυτό που συμβαίνει πρώτα, πριν από όλα ,είναι αδύνατο να εξηγηθεί..Αυτή η δύναμη που τραβάει κοντά τον ένα κοντά στον άλλο ,αυτή η έλξη που όνομα δεν μπορείς να της δώσεις,σε μαγεύει,σε μεθάει,σε τρελαίνει..

'Οταν βρίσκεσαι σε αυτό το σημείο νιώθεις μεθυσμένος,τίποτα δεν έχει σημασία,τίποτα δεν μετράει παρά μόνο η επιθυμία να ακουμπήσεις,να χαρείς το σώμα του ανθρώπου που έχει αγγίξει αυτό που ,εσύ ,εγώ ,λέμε "το είναι μας"και περιμένεις το πότε θα έρθει η στιγμή να γευτείς την υπέρτατη ώρα που όλα γύρω σου δεν θα χουν σημασία έστω και για λίγα λεπτά..

Και είναι μια στιγμή μοναδική,μαγική, που δεν την βιάζεις,γιατί ξέρεις ότι η αναμονή,εκείνη η γλυκιά προσμονή και η φλόγα που σιγά σιγά γίνεται φωτιά, θα φέρουν και θα αποκαλύψουν το αναπόφευκτο και το αληθινό.Ξέρεις πως όταν αποκαλυφθεί ,το σώμα σου ,η υπαρξή σου δεν θα διστάσει ,δεν θα δειλιάσει.. Και τότε θα το ζήσεις σε όλη την έντασή του ,σε όλη την δύναμή του..΄

Μέχρι τότε ,το κάθε δευτερόλεπτο το ρουφάς σαν αναζωογόνητική αύρα,σαν πολύτιμο νερό που αναγεννά την ύπαρξή σου,σαν κρασί που σε μεθά με το κόκκινο χρώμα του πάθους και σου δίνει έτσι φτερά να ονειρευτείς ξανά τον ίδιο τον έρωτα..Δεν αφήνεις κανένα δευτερόλεπτο να προσπεράσει γιατί κάθε ένα είναι πολύτιμο .... "

Αυτό λέγεται ΕΡΩΤΑΣ