Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Σάββατο μεσα στον κόσμο των βιβλίων



Για το θέμα δεν υπήρχε αντίστοιχο βίντεο έτσι επέλεξα από το Ζορμπά ένα μικρό τμήμα του"

Δεν ξέρω πως περάσατε το Σαββατοκύριακό σας -ελπίζω να ήταν χαλαρό και ευχαριστο-αλλά το δικό μου ήταν γεμάτο..βιβλία..Αποφάσισα βλέπετε να βάλω μια τάξη στα βιβλία που έχω και να τα αρχειοθετήσω-και είναι ουκ ολίγα- αλλά δεν τα κατάφερα..όχι γιατί δεν είχα χρόνο αλλά γιατί χάθηκα μέσα στις σελίδες τους..
Σάββατο πρωί λοιπόν αποφάσισα να τακτοποιήσω τα βιβλία μου.. Έβγαλα από την ντουλάπα μερικές κούτες -μερικές γιατί πολλές τις έχω ακόμα άθικτες ,κάποιες είναι κλειστές στο πατρικό μου σπίτι και αρκετά τα χουν φίλοι που τους τα έχω δανείσει - και τις μετέφερα στο σαλόνι ενώ μια μεγαλύτερη κούτα τηλεόρασης ,επίσης γεμάτη βιβλία, θα ήταν η τελευτάια που ΘΑ άνοιγα..'Εκανα ένα καφέ, στρογγυλοκάθισα στο πάτωμα και άρχισα την αρχειοθέτηση βάση είδους..Έτσι νόμιζα..Κούνια που με κούναγε που θα έκανα δουλειά εγώ με τα βιβλία που έπεφταν στα χέρια μου..

Η πρώτη κούτα ήταν βιβλία αγορασμένα από το 1978 και μετά..Ήθελα να ξεκινήσω από τα εύκολα τρομάρα μου..
Καθώς έψαχνα λοιπόν η ματιά μου έπεσε στο πρώτο βιβλίο που διάβασα..Παιδικό ..Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χολγκερσον..Ένα βιβλίο με 400 σελίδες..Άρχισαν οι πρώτες αναμνήσεις..Με αυτό είχα ταξιδέψει πρώτη φορά στο μαγικό κόσμο της Λαπωνίας ,στη χαμένη πόλη,είχα μπει σε περιπέτειες παρέα με την΄Ακα την αγριόχηνα..Θυμήθηκα που το διάβαζα,πότε..Βλέπεις οι αναμνήσεις δένονται η μία με την άλλη..Το άφησα στην άκρη..Μετα η ματιά μου πέφτει σε κάποια βιβλία που ίσως ήταν η πρώτη μου επαφή με την επανάσταση της εφηβικής ηλικίας..Ένα ζευγάρι φιλικό μου είχε φέρει δώρο στα δεκατατρίτα γενέθλιά μου το¨"Ακου Ανθρωπάκο"του Βιλχελμ Ραιχ..Ένα βιβλίο που ίσως μέ έβαλε για πρώτη φορά να σκεφτώ τον ανθρωπάκο που κουβαλάμε όλοι..(Ημουν σε μια ηλικία που ξεκινούσε η εφηβεία και κάθε τι "ψαγμένο"με έκανε να ψάχνομαι και γω..Και ο Βιλχελμ Ραιχ δεν είναι ευκολος για ένα παιδί πιστέψτε με αλλά έλα που μου άρεσε) και το "ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβιγκστον"ένα βιβλίο που μου είχε ταιριάξει κουτί καθώς από παιδί λάτρευα την ελευθερία αλλά δεν ήξερα πως να τη διεκδικήσω σωστά και μέσα από τις σελίδες του ταυτίστηκα με τον γλάρο που αψηφούσε νόμους και νόρμες της δικής του κοινωνίας μαθαίνοντας από τα λάθη του και τις επιτυχίες του..Καθώς τα έβαζα πάλι στη θέση τους σκέφτηκα ότι ήταν βιβλία που πραγματικά επηρέασαν στην προσωπικότητά μου και τη διαμόρφωσαν σε εκείνη την ηλικία καθώς μου άνοιγαν τους δρόμους της σκέψης..
Το σπίτι γέμιζε βιβλία και ειλικρινά δεν με ένοιαζε..Φώναξα τα παιδιά και καθίσαμε μαζί κάτω ανακαλύπτοντας χαμένους θησαυρούς που δεν γίναν στάχτη και δεν έχασαν την αξία τους στο χρόνο..
Στην επόμενη κούτα που ανοίχτηκε χαμογέλασα..Πρώτο πρώτο "Ο βίος και η Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά" του Καζαντζάκη που μου θύμισε τόσα πολλά.Εξαιτίας της ανεξάρτητης φύσης του που διαμορφώθηκε μέσα στις χειρότερες ίσως καταστάσεις πολιτικές και κοινωνικές ο Καζαντζάκης κατάφερε να γίνει εκφραστής πολλών και ότι και να λέγεται γι αυτόν κανένας δεν μπορεί να του αφαιρέσει ή να του προσάψει τίποτα για τον λογοτεχνικό του λόγο..Λατρεύω τον Καζαντζάκη και οι φίλοι μου το ξέρουν καλά αυτό και πάντα σε κάθε -υποτίθεται -αρχειοθέτηση το βάζω πάνω πάνω για να μην πάθει κάτι..Εκεί μέσα ήταν όλα τα βιβλία των νεανικών μου χρόνων..Τα ξεφύλλιζα λες και κρατούσα θησαυρό στα χέρια μου και έψαχνα σημάδια από εκείνη την εποχή..Το "σήμα κινδύνου" Του Σαμαράκη μου το έδωσε ο γιός μου στα χέρια ψάχνοντας μετά μανίας και εκείνος να βρει κάτι που θα με κάνε να θυμηθώ κάτι από το παρελθόν μου..Καθώς το πήρα στα χέρια θυμήθηκα το θέμα των εξετασεων του 1984- αν θυμάμαι καλά- που ήταν παρμένο από αυτό το βιβλίο.."Όσο οι στέγες των ανθρώπων είναι κοντά τόσο οι ψυχές τους είναι μακρυά και απομακρύνονται"..Και δεν έχει αδικο ο Σαμαράκης..Του το έδωσα να το διαβάσει αν και μεταξύμας δεν νομίζω γιατι δεν τα πάει και τόσο καλά με τα βιβλία ο μικρός..Δείγμα των καιρών λένε οι φίλοι μας αλλά ειλικρινά το απεύχομαι....
Ψάχναμε συνεχώς..Βιβλία μικρά και μεγάλα,παλιά και νεότερα..Πιντέρης (Συντροφικότητα αλα Ελληνικά ,Μανούβρες ,Συντροφικοτητα και αυτονομία)Μπουσκάλια(Να ζεις ,να αγαπάς και να μαθαίνεις,Αγάπη)-Αυτά τα συγκεκριμένα του Μπουσκάλια ούτε προλαβα να τα δω..Τα εξαφάνισε η μικρή στο δωμάτιό της για να τα διαβάσει..Αχ τι σου κάνει η εφηβεία-,Ζολά (ΝΑνά),Coello (O Αλχημιστής,Έντεκα λεπτά),Κάφκα (ο Πύργος)και άλλα λογοτεχνικά ,κοινωνικά ,ιστορικά..Χανόμασταν συνεχώς όλο και περισσότερο μέσα στον κόσμο τους και ούτε που πρόσεξα ότι τα βιβλία είχαν κάνει κατάληψη όχι μόνο στο πάτωμα αλλά και στους καναπέδες του σαλονιού και τα τραπεζάκια..Αν ερχόταν κανένας εκείνη την ώρα ,στην κουζίνα θα πηγάιναμε και εκεί θα πίναμε καφέ αφού δεν υπήρχε χώρος να να καθίσεις πουθενά..
Κάποτε μετά απο αρκετές ώρες η περιήγησή μας τελείωσε και μας άφησε γεμάτους από αναμνήσεις δικές μου αλλά έδωσε και το ερέθισμα στα παιδιά να μπουν σε σε αυτόν τον μαγικό κόσμο που ανοίγει το βιβλίο ..Μαζέψαμε ότι δεν θα διαβάζαμε και τα ξαναέβαλα στη θέση τους χωρίς αρχειοθέτηση δίνοντας υπόσχεση στον εαυτό μου ότι την επόμενη φορά θα το κάνω..Τώρα αν εσείς το πιστεύετε επιτρέψτε μου να σας πω πως εγώ το θεωρώ αδύνατο να τα καταφέρω..Αλλά που θα πάει..Κάποτε θα γίνει..