Μια σχέση δεν καταστρέφεται μόνο από μεγάλες διαφορές αλλά και από μικρά και ασήμαντα γεγονότα που μπορεί να διαταράξουν την ισοροπία της επικοινωνίας ανάμεσα σε δύο ανθρώπους..
Μια αδικαιολόγητη καθυστέρηση σε κάποιο ραντεβού,το να μην δώσουμε σημασία στο σύντροφό μας την ώρα που ζητάει τη βοήθειά μας,το να μην παρατηρούμε την φροντίδα και το ενδιαφέρον που δείχνει ο σύντροφός μας για μας,το να αφήνουμε τη δουλειά να απορροφά την ενέργεια και το μυαλό μας..
Πολλά μικροπράγματα είναι πιο σημαντικά από ό,τι νομίζουμε.. Τα μικροπράγματα είναι εκείνα που έχουν σημασία.. όπως το να καλημερίζουμε τον άνθρωπό μας ζεστά κάθε πρωί Να βρίσκουμε λίγο χρόνο και να τον περνάμε αγκαλιασμένοι Να χαμογελάμε και να γελάμε μαζί Να φιλάμε τρυφερά τον σύντροφό μας κάθε βράδυ πριν κοιμηθούμε Να ρωτάμε πως πήγε σήμερα στη δουλειά και να τον ακούμε προσεκτικά Να τον ευχαριστούμε -κάθε φορά που μπορούμε,με όποιο τρόπο μπορούμε να το εκφράσουμε -για το ότι στέκεται δίπλα μας και είναι κοντά μας Να σεβόμαστε την ύπαρξή του κάθώς σκεφτόμαστε πόσο τυχεροί είμαστε που υπάρχει στη ζωή μας και μοιραζόμαστε τις καλές ή δυσάρεστες και δύσκολες στιγμές μας.. Και πάντα πάνω από όλα να χαιρόμαστε το γεγονός πως έχουμε ένα μέρος όπου είμαστε πάντα αποδεκτοί Και πως το μέρος αυτό είναι το σπίτι μας...
Τα μικροπράγματα λοιπόν είναι η ζάχαρη μιας σχέσης που δίνουν την ενέργεια για να γίνουμε καλύτεροι πιο ανθρώπινοι και πιο ανοικτοί στα σήματα που αυτή εκπέμπει..
"...Βαθιά επιθυμία ,η πιο πραγματική για όλους είναι να έρθεις κοντύτερα σε κάποιον..Από εκείνη τη στιγμή κάνουν την εμφάνισή τους οι αντιδράσεις ,ο άντρας και η γυναίκα αρχίζουν το παιχνίδι ,αλλά αυτό που συμβαίνει πρώτα, πριν από όλα ,είναι αδύνατο να εξηγηθεί..Αυτή η δύναμη που τραβάει κοντά τον ένα κοντά στον άλλο ,αυτή η έλξη που όνομα δεν μπορείς να της δώσεις,σε μαγεύει,σε μεθάει,σε τρελαίνει..
'Οταν βρίσκεσαι σε αυτό το σημείο νιώθεις μεθυσμένος,τίποτα δεν έχει σημασία,τίποτα δεν μετράει παρά μόνο η επιθυμία να ακουμπήσεις,να χαρείς το σώμα του ανθρώπου που έχει αγγίξει αυτό που ,εσύ ,εγώ ,λέμε "το είναι μας"και περιμένεις το πότε θα έρθει η στιγμή να γευτείς την υπέρτατη ώρα που όλα γύρω σου δεν θα χουν σημασία έστω και για λίγα λεπτά..
Και είναι μια στιγμή μοναδική,μαγική, που δεν την βιάζεις,γιατί ξέρεις ότι η αναμονή,εκείνη η γλυκιά προσμονή και η φλόγα που σιγά σιγά γίνεται φωτιά, θα φέρουν και θα αποκαλύψουν το αναπόφευκτο και το αληθινό.Ξέρεις πως όταν αποκαλυφθεί ,το σώμα σου ,η υπαρξή σου δεν θα διστάσει ,δεν θα δειλιάσει.. Και τότε θα το ζήσεις σε όλη την έντασή του ,σε όλη την δύναμή του..΄
Μέχρι τότε ,το κάθε δευτερόλεπτο το ρουφάς σαν αναζωογόνητική αύρα,σαν πολύτιμο νερό που αναγεννά την ύπαρξή σου,σαν κρασί που σε μεθά με το κόκκινο χρώμα του πάθους και σου δίνει έτσι φτερά να ονειρευτείς ξανά τον ίδιο τον έρωτα..Δεν αφήνεις κανένα δευτερόλεπτο να προσπεράσει γιατί κάθε ένα είναι πολύτιμο .... "
Το διάβασα στο zougla.gr και σοκαρίστηκα..Θα μπορούσε κανείς να πει ότι αυτό μπορεί να το δει μόνο σε ταινία φαντασίας ή θρίλερ και όμως είναι αληθινό..
Πολλοί γονείς οι οποίοι έχουν περισσότερο άγχος από τα παιδιά τους ,κατά το διάστημα των εξετάσεων φτάνουν σε ακραία μέτρα προκειμένου τα βλαστάρια τους να διαβάσουν..
Αγόράζουν μια "μπάλα μελέτης"η οποία θυμίζει τη μπάλα που φορά ο κατάδικος στο πόδι και την περνάνε στο χέρι των παιδιών τους..Η μπάλα αυτή έχει βάρος 9,5 κιλά ώστε να εμποδίζει τη μετακίνηση των παιδιών και διαθέτει χρονοδιακόπτη που φτάνει τις 4 ώρες και ανοίγει μόνο με το κλειδί που κρατάνε οι γονείς..
Κόστος;85 ευρώ
Το μόνο που έρχεται στο μυαλό μου είναι η αθάνατη ατάκα του Βασίλη Αυλωνίτη:
Χτες επέστρεψα πίσω ανανεωμένη και με γεμάτες τις... "μπαταρίες" μου..Τούτη η χώρα είναι γεμάτη κρυμμένες ομορφιές..Ειλικρινά αξίζει να σχεδιάσετε ένα ταξίδι και να τη γνωρίσετε σε όλο της το μεγαλείο..Ειδικά στα πανέμορφα χωριουδάκια που κρύβονται στα βουνά γύρω από το Χελμο ξαναβρήκα τη χαμένη αθωότητα και τη φιλοξενία των ανθρώπων της υπαίθρου..Εκεί,παρόλο που υπάρχει τουριστική κίνηση ακόμα δεν εχει φτάσει η καχυποψία και η εκμετάλευση των ανθρώπων..
Τους ευχαριστώ για όλα και ελπίζω να μην αλλοιωθει η ομορφιά της καρδιάς τους και του τόπου τους..
"..........κοίταξε το ρολόι..έδειχνε τρεις το πρωί και όμως ο ύπνος δεν ερχόταν..Δεν ερχόταν για να λυτρώσει την ψυχή από τις αναμνήσεις ,τον πόνο που τόσο καλά κρυβόταν πίσω από χαμόγελα ,ή πίσω από το άναμμα ενός τσιγάρου όταν οι αναμνήσεις πισωγύριζαν μα έπρεπε να μείνουν φυλακισμένες πίσω από τα σκοτεινιασμένα,φουρτουνιασμένα γεμάτα απελπισία μάτια.. Πόσο καιρό ακόμα θα έπρεπε να ζει σε 2 διαφορετικούς κόσμους..Σε εκείνον που η ζωή έφερε και σε εκείνον τον κόσμο που μόνο στις αναμνήσεις ζούσε πια;
Άναψε ένα τσιγάρο και βγήκε στο μπαλκόνι.. -Ατιμη νύχτα που αυτές τις ώρες κάνεις τις στιγμές πιο δύσκολες μέσα από τους απολογισμούς ,που μας φέρνεις μπροστά στον καθρέφτη του εαυτού μας ,που μας μουτζώνεις γιατί σου ξεδιπλώνουμε τα μυστικά μας και συ μας κοροιδεύεις για τις αδυναμίες μας.... "ψιθύρισε ,και τράβηξε μανιασμένα μια γερή δόση νικοτίνης λες και το δηλητήριο θα σκότωνε ακαριαία τη γνώση και την παραδοχή της αδυναμίας..
Πέρασε τόσος καιρός ,τόσα χρονια και ακόμα δεν ξέχασε..Δεν μπορούσε να ξεχάσει ..όσα η αγάπη είχε αγγίξει, μέσα στην βασανισμένη ψυχή τα είχε αφήσει ακόμα απείραχτα,ανέγγιχτα ο χρόνος..Αγαπούσε ,ακόμα αγαπούσε εκείνον τον ανθρωπο που άγγιξαν μαζί το όνειρο και ας χάθηκαν κάποια στιγμή γιατί η μοίρα είχε επιλέξει για αυτούς άλλους δρόμους που δεν ήταν ούτε καν παράλληλοι..είχαν χαθεί μα δεν θα ξεχνούσαν,κανένας από τους δυο δεν θα ξεχνούσε ακόμα και αν πια τη ζωή τους τη μοιράζονται με άλλους ανθρώπους που συνάντησαν πιο κάτω στην πορεία τους και που τους αγάπησαν αλλά ποτέ μα ποτέ όπως αγάπησαν ο ένας τον άλλο..Οι θρόνοι της αγάπης τους δεν καταλήφθηκαν και ακόμα και αν τώρα πια η αγάπη τους είχε πάει στον Παράδεισο ,εκεί αυτή η αγάπη θα ήταν ένα δέντρο με τους πιο ευγευστους ,ερωτικούς,αρωματικούς καρπούς που θα χάριζαν ακόμα πιο μεγάλη ευδαιμονία σε όποιον άγγελο τους γευόταν... -Ναι ετσι θά ναι ,έτσι είναι" είπε και το χαμόγελο φώτισε τα μελαγχολικά μάτια που κανένας ποτέ δεν μπόρεσε να προσδιορίσει το λόγο της σκοτεινότητας τους.. Γυρισε στη Θάλασσα που γαλήνια απλωνόταν κάτω από το σπίτι και ψιθύρισε σχεδόν ξέπνοα 2 φράσεις κάνοντας ταυτόχρονα μια ευχή..Να φτάσουν σαν τον άνεμο ,με τα κύματα που ταξιδεύουν απ΄ακρη σε άκρη ,εκεί που η ζωή και το χαμόγελο της ψυχής βρισκόταν και να γίνει μια ζεστή φλόγα στην καρδιά του ανθρώπου που είχε πια χάσει..2 φράσεις μόνο -Σ Αγαπάω..Να χαμογελάς καρδιά μου.."
Η Αλήθεια του καθένα είναι η δική του πορεία..Είναι η κρυφή του διαδρομή ,αυτή που ποτέ κανείς δεν θα καταλάβει ακόμα και αν τη φανερώσει γιατί ο καθένας είναι διαφορετικός από τον άλλο,γιατί η ψυχή του είναι μοναδική.. Αυτή είναι η αλήθεια του καθένα..Η ίδια του η ψυχή που τον κάνει τόσο μοναδικό στην Αγάπη,στα Όνειρα,στον Πόνο,στη Χαρά ,στην ίδια του την ΖΩΗ
Για όλες τις μητέρες του κόσμου ,για όλη τη ζωή τους που μας δώσανε μα πάνω από όλα
Για τη μητέρα μου που τη λατρεύω και που ακόμα με τόσα σοβαρά προβλήματα υγείας στέκει βράχος,δίπλα μου,αγγελος φύλακας,κυματοθραύστης των συναισθημάτων μου,θάλασσα αγκαλιάς..
στόχος
εμπόδια
αμφιταλάντευση
πίστη
εαυτό σου
