για τη μαμά μου

Ξέρω πως είμαι και γω μαμά ,αρκετά μεγάλη σε ηλικία για να μιλάω για τη μαμά μου και πως θα πρεπε να μην είμαι τόσο μα τόσο συναισθηματική αλλά τι να κάνουμε;Δεν έπαψα ποτέ να είμαι και κόρη..
Η ΜΗΤΕΡΑ μου ζει σε μια πόλη της Β.Ελλάδας και είναι 70 ετών σχεδόν..Κατέβηκε για το καλοκαίρι και έμεινε εδώ στο νησί σχεδόν για τρεις μήνες..Σήμερα επέστρεψε στο σπίτι της και τολμώ να πω ότι μου λείπει πολύ ήδη..

Έχω χάσει τον πατέρα μου σε ηλικία 28 ετών (πολύ νωρίς θεωρώ παρόλο που ήμουν ήδη γονέας και γω )και μου έχει απομείνει μόνο αυτή και παρόλα τα πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε(μας χτύπησε και μας ο καρκίνος πριν 5 χρόνια και αμέσως μετά ακολούθησαν και άλλου είδους ασθένειες που απαίτησαν επεμβάσεις )είναι μια γυναίκα γεμάτη από δύναμη παρόλα τα χρόνια που κουβαλάει..
Ειλικρινά τη θαυμάζω αλλά δεν μπορώ να σας το κρύψω ,αγωνιώ μην πάθει κάτι..Την αγαπάω,τη λατρεύω και ειλικρινά φοβάμαι..Ελπίζω να ζήσει όσα χρόνια μπορεί χωρίς άλλα προβλήματα και γιατί όχι να ζήσει και να δει δισέγγονα από κάποια από τα εγγόνια της(6 είναι ,ζωή να έχουν ) ..Αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή είναι να της πω κάτι που λέω συχνά και θεωρώ ότι της αρέσει..
Της λέω "Σε αγαπώ μαμά..Καλό ταξίδι και θα τα πούμε τα Χριστούγεννα"

Ένα νέο blog που δημιούργησα

Δημιούργησα μετά από καιρό που τριβέλιζε στο μυαλό μου ένα νέο blog που αφορά τα παιδιά μας.."Τα παιδιά και 'μεις"είναι ο τίτλος του και όπως καταλαβαίνετε οι αναρτήσεις μου εκεί θα είναι σχετικά με το παιδί και την εκπαίδευση-αγωγή του μέσα από την εμπειρία και τις γνώσεις μου..Δεν ξέρω κατά πόσο θα πετύχω το στόχο που έβαλα και κατά πόσο θα είναι εφικτό να βοηθήσω, αλλά θα προσπαθήσω να κάνω το καλύτερο..

κακοποιημένα παιδιά..Και όμως υπάρχουν

(το βίντεο είναι από μια σειρα βίντεο που ετοιμάζει το "χαμομηλάκι"για την κακοποίηση των παιδιών και θα ταν ευχής έργο να το προωθήσουμε όλοι για την προστασία των μικρών αγγέλων)

( Το κέιμενο είναι αναδημοσίευση από το zougla.gr)
«Κακοποιημένο Παιδί - Η γυμνή αλήθεια»
Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009, 05:58


Tο Αγγέλων Βήμα από τη Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου έως και την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009 διοργανώνει αφιέρωμα με θέμα «ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ- Η ΓΥΜΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ»

Παρουσιάσεις, προσωπικές μαρτυρίες, εικόνες, μουσικές, ταινίες και θεατρικά αποσπάσματα από την παράσταση «Τα Ορφανά» του Λάϊλ Κέσλερ, σε ένα ενιαίο σύνολο, θα ευαισθητοποιήσουν και θα ενημερώσουν, γιατί η συνεχής επισήμανση και η καταγγελία «σκληρών συμπεριφορών» όπως και η συνεχής υπόμνηση της θέσης του παιδιού στον κόσμο μας, σημαίνει καταρχήν Πολιτισμός.

«ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ – Η ΓΥΜΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ»

...2 παιδιά πεθαίνουν κάθε βδομάδα σε Αγγλία και Γερμανία από κακοποίηση και παραμέληση. (Unicef)

…3 παιδιά πεθαίνουν κάθε βδομάδα στη Γαλλία από κακοποίηση και παραμέληση. (Unicef)

…4 παιδιά πεθαίνουν κάθε βδομάδα στην Ιαπωνία από κακοποίηση και παραμέληση. (Unicef)

…27 παιδιά πεθαίνουν κάθε βδομάδα στις ΗΠΑ από κακοποίηση και παραμέληση. (Unicef)

…57.000 θάνατοι παιδιών μόνο το 2000 οφείλονται διαπιστωμένα σε κακοποίηση και παραμέληση. Για το λόγο αυτό, ως αιτία θανάτου τους, έχει αναγραφεί η λέξη «Δολοφονία». (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας)

Αυτά είναι μόνο το ελάχιστο μιας εκατόμβης αθώων.

Πόσο καιρό μπορεί ακόμη ο κόσμος μας να κρατάει κλειστά μάτια και αυτιά;

Στο Ειδικό Αφιέρωμα «ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ – Η ΓΥΜΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ» στο Αγγέλων Βήμα, θα βοηθήσουν με την παρουσία τους, η Unicef, το Χαμόγελο του Παιδιού, ο Συνήγορος του Πολίτη και καταξιωμένοι άνθρωποι της Πνευματικής και Πολιτικής ζωής της χώρας μας όπως ο Ευγένιος Τριβιζάς, ο Κώστας Γεωργουσόπουλος και άλλοι.

Ο συνθέτης Χρίστος Θεοδώρου και η ερμηνεύτρια Βικτωρία Ταγκούλη θα συμμετέχουν με ξεχωριστά τραγούδια και νανουρίσματα.

Η κάθε βραδιά θα κλείνει με αποσπάσματα από την παράσταση της μαύρης κωμωδίας «Τα Ορφανά» του Λάϊλ Κέσλερ, σε προσαρμογή Κοραή Δαμάτη με τους Παναγιώτη Μπρατάκο, Στέλιο Καλαϊτζή, Κώστα Ανταλόπουλο.

Το Ειδικό Αφιέρωμα συνοδεύεται από Έκθεση Φωτογραφίας και προβολές.

Ώρα έναρξης : καθημερινά στις 21.00.
Είσοδος ελεύθερη για το κοινό, όμως συνιστάται τηλεφωνική κράτηση θέσεων στο 210-5242211 + 13.



ΤΟΠΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ – ΔΥΣΗΣ Α.Μ.Κ.Ε
Αγγέλλει το νέο σε θέατρο, μουσική, εικαστικά


Σχόλιό μου..Τα παιδιά είναι αδύναμα μπροστά στη δική μας δύναμη και στη θηριωδία κάποιων που θέλουν να λεγονται άνθρωποι.Ας προσπαθήσουμε να τα προστατέψουμε..Και θα πρέπει να σας πω από πείρα ότι πολλές φορές είναι παιδιά της διπλανής πόρτας...

Ένα Βραβείο καρδιάς που ισοδυναμεί με ένα χαμόγελο μέσα από την ψυχή

πριν λίγο πήρα ακόμα ένα βραβείο..Το βραβείο καρδιάς από την ανεμωνη..ένα βραβείο που δίνει δύναμη στη δική μου καρδιά να χαμογελάω,να ελπίζω και να συνεχίζω να προσπαθώ για να γίνω καλύτερη,για να συνεχίσω να υπάρχω...Είναι πολύ σημαντικό να νιώθεις ανθρώπους δίπλα σου ακόμα και αν δεν γνωρίζεις ,ακόμα και αν δεν βλέπεις τα πρόσωπα τους..το ότι κάποιοι άνθρωποι σε δέχονται γίνεται ενέργεια,δύναμη΄,γίνεται χαμόγελο και ένα θράσος πίστης ότι αφού σε νιώθουν σημαίνει ότι πιστεύουν σε σένα ,ότι σε πιστεύουν για ό,τι δίνεις ή μπορείς ακόμα να δώσεις..

Στην ΑΝΕΜΩΝΗ - παρατυπωντας ίσως -θα της το δώσω και γω αλλά να ξέρει ότι ψάχνω και το βραβείο ενθάρρυνσης που θα της το δώσω με ένα μεγάλο ευχαριστώ μεσα από την καρδιά μου..
Θα θελα να το χαρίσω όμως και σε κάποιους άλλους ανθρώπους..


Πρώτα από όλους στην Τwetty που θα πρέπει να ξέρει ότι η καρδιά της είναι μεγάλη και μέσα από τη δική της μαχη παίρνουμε και μεις θάρρος..

Στους"έγινα 50 ..Ε,και;" και"Οι δυο μας στην κουζίνα" για όλη την αγάπη και το ανθρώπινο πρόσωπό τους που κάνει τα blog τους από τα πιο επικοινωνιακά που ξέρω γεμάτα ενθουσιασμό και αισιοδοξία

Στην YAΔΑ που πιάνω πολλές φορές τον εαυτό μου να χάνεται σε αναρτήσεις της και να νιώθω ό,τι νιώθει μέσα από τη γλαφυρότητα των κειμένων της

Στην Εvellinasym και ειλικρινά έχει δύναμη μέσα της κάτι που την κανει να ξεχωρίζει

Στον Μolemou που έχει το δικό του τρόπο να με κάνει να ξεχνιέμαι με όσα γράφει(παρεπιπτόντως την καλημέρα μου σε όλους τους Ελληνες της Γερμανίας και του εξωτερικού)

Στο "Αν αγαπάς αληθινά"που μέσα από τα κείμενά του,τους στίχους του βιώνεις τη δύναμη του έρωτακαι της καρδιάς

ΣΤΗΝ Ελένη "πολύχρωμα όνειρα"για την ευαισθησία της


Και σε όλους που η καρδιά τους και η συμπεριφορά τους μπορεί να ζεστάνει τις καρδιές των ανθρώπων..

Με ανοιχτά φτερά...

΄

Πολλές φορές δακρύζουμε στο χαμόγελο ,στο νεύμα ενός παιδιού ειδικά όταν βλέπουμε ότι προέρχεται άπό ένα μικρό παιδί που δεν μας κοιτά στα μάτια,που ο κόσμος του είναι διαφορετικός από το δικό μας και ζει στο δικό του Παράδεισο..όταν προέρχεται από ένα παιδί που ο αυτισμός είναι για κείνο η δική του ζωή..Μας πονάει να το βλέπουμε και να μην μπορούμε να το πλησιάσουμε..Είναι παιδί του αδερφού μου ,δικό μας παιδί,δικός μας αγγελος,δική μας λατρεία..Είναι ώρες που κάθομαι και το κοιτάω και σκέφτομαι τι μπορώ να κάνω να μπω στον κόσμο που ζει..Τι σκέφτεται όταν παίζει με το νερό στο μπάνιο ,τι ονειρεύεται όταν χορεύει στους ρυθμούς ενός τραγουδιού,τι περνάει όταν οι εξάρσεις και τα ξεσπάσματά είναι τόσο δυνατά και επικίνδυνα..

Πριν λίγες μέρες,αυτός ο μικρός άγγελος με τα καστανά σγουρά μαλλιά και τα μεγάλα ματια πήγε για πρώτη φορά σε ειδικό σχολείο..Εκεί που η ζωή του ανοίγει νέες πόρτες και μαζί τους ανοίγει και σε μας άλλες αγωνίες"Θα προσαρμοστεί;θα τα καταφέρει;θα μπορέσει να έρθει σε επαφή με άλλα παιδιά;θα το αποδεχτούν;" και ταυτόχρονα νέες ελπίδες "ισως μιλήσει"ίσως σπάσει τη σιωπή και μπορέσει έστω να μας αφήσει να ζήσουμε στο δικό του κόσμο"..

Να σαι καλά καρδούλα μου και να ξέρεις σε λατρεύουμε και πιστεύω ότι το νιώθεις παρόλο που το αγνοείς..

Σε αυτόν το μικρό αγγελο και σε όλα τα αγγελούδια που ζουν τη δική τους πραγματικότητα εύχομαι μέσα από την ψυχή μου βάζοντας δύναμη στα δικά τους φτερά να τα ανοίξουν και να πετάξουν γυρνώντας πίσω σε μας αφήνοντας τον κόσμο της σιωπής πίσω τους..Ναι ξέρω ότι μιλάμε για θαύμα αλλά ποιος έχει το δικαίωμα να μας κρίνει για τις ελπίδες μας;

πρώτη μέρα στο σχολείο για τα πρωτάκια και τι πρέπει να κάνουν οι γονείς

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ




Ξεκίνησα με ένα τραγούδι αφιέρωμένο σε όλους όσους τέτοια μέρα νοσταλγούν τα δικά τους μαθητικά χρόνια και θυμούνται συμμαθητές ,καθηγητές ,σχολικές εκδρομές και φάρσες..όντως τα μαθητικά τα χρόνια δεν αλλάζονται με τίποτα.

Καλή σχολική χρονιά σε όλα τα παιδιά μας ,σε όποια σχολική βαθμίδα και αν βρίσκονται..Καλή δύναμη ,και ο χρόνος να είναι εποικοδομητικός..

θα μου επιτραπεί όμως να δώσω μερικές συμβουλές στους γονείς που τα παιδιά τους θα πάνε πρώτη μέρα στο σχολείο

1.Μην μεταδίδετε στα παιδιά σας το δικό σας άγχος ..Όλα θα πάνε καλά αρκεί να εμπιστευτείτε τους εκπαιδευτικούς που θα τα αναλάβουν και κάνουν καλή δουλειά οι δάσκαλοι και οι δασκάλες της Α΄τάξης..Μην φοβάστε λοιπόν..

2.Αφήστε τα μικρά σας να νιώσουν το χώρο χωρίς πίεση..Θα πρέπει να μάθουν να υπάρχουν και να συνυπάρχουν σε ένα διαφορετικό χώρο από το σπίτι και σε ένα διαφορετικό χώρο από του νηπιαγωγείου με άλλο πρόγραμμα και ταυτόχρονα να συνυπάρχουν και με μεγαλύτερα παιδιά..Δώστε τους το χρόνο τους λοιπόν..Δεν προσαρμόζονται όλα τα πρωτάκια μας αμέσως και με τον ίδιο ρυθμό..Θέλει τουλάχιστον ένα μήνα..Να το ξέρετε αυτό..


2.Μην βάζετε τα κλάματα μπροστά στα δάκρυα που θα κάνουν τα μικρά σας αγγελούδια και μην δείξετε ότι υποκύπτετε στη συναισθηματική πίεση..

3.Μήν είστε υπερβολικοί με το να τα περιμένετε μια ώρα νωρίτερα έξω από το σχολείο και μην κρέμεστε έξω από τα παράθυρα της τάξης τους..Τα αναστατώνετε και έτσι εμποδίζετε και το έργο του εκπαιδευτικού ..Θυμηθείτε ότι δεν αναστατώνετε μόνο το δικό σας παιδί αλλά και άλλα 20 πρωτάκια που είναι στην ίδια τάξη μαζί τους και τη ζωή των γονέων τους στο σπίτι καθώς τα 20 αυτά πιτσιρίκια με το που θα πάνε σπίτι θα λένε:"Η μαμά της Σοφίας ήταν έξω από το σχολείο..Εσύ γιατί δεν ηρθες.."




4.Συνεργαστείτε με τον εκπαιδευτικό και τονίστε του τα ιδιαίτερα σημεία του χαρακτήρα του παιδιού σας και αν υπάρχει κάτι στην οικογενειακή σας ζωή που πρέπει να ξέρΕΙ(χωρισμός ,θάνατος κλπ}..Είναι σημαντικό για το δάσκαλο να το γνωρίζει..


5..Μην τα πιέζετε να λειτουργήσουν με τους δικούς σας ρυθμούς πάνω στη μελέτη..Δεν γνωρίζετε τις αλλαγές που έχουν επέλθει στο σύστημα μαθησης και πολλές φορές μπορεί να δυσκολέψετε το παιδί σας ..Δεν νομίζω να θέλετε το παιδί σας να γίνει κάπως έτσι καθώς θα ακούει άλλα από εσάς και άλλα από τον δάσκαλο ή τη δασκάλα του..

Ακολουθήστε τις συμβουλές και να είστε σίγουροι ότι όλα θα πάνε καλά..

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

κυοφορεί το δίδυμο αδερφάκι της

Η φύση μας ξαφνιάζει και μας κάνει να σκεφτόμαστες πως τίποτα δεν είναι δεδομένο..Aς ελπίσουμε ότι όλα θα πάνε καλά για αυτό το μικρό κοριτσάκι..Το παρακάτω αρθρο είναι από το Zougla.gr..

Κυοφορεί το δίδυμο αδερφάκι της
Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2009, 22:58





Είναι μόλις ενός έτους, αλλά κυοφορεί ένα μωρό. Ο λόγος για τη μικρή Kang Mengru από την Κίνα, η κοιλιά της οποίας άρχισε να μεγαλώνει λίγους μόλις μήνες από τη γέννησή της.

Οι γιατροί έκαναν στο βρέφος αξονική τομογραφία και ανακάλυψαν ότι το κοριτσάκι κυοφορούσε το δίδυμο αδερφάκι του.







Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της μητέρας της, το ένα έμβρυο άρχισε να αναπτύσσεται μέσα στο άλλο. Το γεγονός έγινε γνωστό μόνο όταν η κοιλιά του κοριτσιού άρχισε να «φουσκώνει».

Σύντομα το ενός έτους κοριτσάκι θα υποβληθεί σε επέμβαση για να αφαιρεθεί το έμβρυο.

Το πρώτο μου βραβείο..

Μετά από μέρες εξαιτίας όχι βέβαια διακοπών αλλά μπογιατίσματος του σπιτιού και φυσικά γενικής καθαριότητας εν'όψει του Χειμώνα που έρχεται(ευτυχώς τελειώσαμε) μπήκα στο blog μου και μια έκπληξη με περίμενε..Πέρα από το ότι θέλω να ευχαριστήσω την Υάδα ,την ανεμώνη και όσους έγραψαν για μένα ό,τι έγραψαν,θέλω να ευχαριστήσω και την Evelina για το πρώτο μου βραβείο και να της υποσχεθώ ότι δεν πρόκειται να αλλάξω ,γιατί απλά-και ελπίζω να μην το πάρει σαν κομπασμό- έτσι είμαι στην καθημερινή μου ζωή..

Σας ευχαριστώ πολύ..

Ευχαριστώ

Πολλές φορές δεν αναρτώ κάποια σχόλια γιατί τα νιώθω πολύ προσωπικά και πολλές φορές μέ έχουν συγκινήσει,όπως σχόλια από την αχτίδα,την ανεμώνη ,την Υάδα ..Με αυτό τον τρόπο θέλω να τους πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για τα λόγια τους ,και πως χαίρομαι πάρα πολύ που μου δόθηκε η ευκαιρία να τις γνωρίζω σιγά σιγά..Να είστε καλά..

Από το ταξίδι το τελευταίο γι αυτό το καλοκαίρι

Λίγο πριν φτάσω στη στεριά και αποχαιρετήσω το καλοκαίρι,μια τελευταία φωτογραφία από το καράβι καθώς με επιστρέφει πίσω στην καθημερινότητά μου..
Ας αρμενίζουμε με ούριο άνεμο στη θάλασσα της ζωής και ας γεμίζει το είναι μας με τόσο φως, όσο του ήλιου που αντανακλάται επάνω στα κύματα που μας περιβάλουν..Αλλά και αν κάτι ,κάπου πάει στραβά-που ειλικρινά απεύχομαι-ας θυμόμαστε την παροιμία που λέει:Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται..Γιατί η ίδια η ζωή μας είναι ένα ταξίδι και σκοπός της είναι να βρει ο καθένας μας τη δική του Ιθάκη..