Μια ιστορία -δώστε το τέλος (αν θέλετε και σεις)

"...Η πόρτα έκλεισε πίσω του με δύναμη και κείνη έμεινε σιωπηλή,χλωμή ανέκφραστη..Μάσκα παγωμένη που πάγωνε το μυαλό της ,την καρδιά της,τη σκέψη της..Για μερικά δευτερόλεπτα ,μόνο για μερικά δευτερόλεπτα..
Και αμέσως μετά θυμός..Πριν επεξεργαστούν οι πληροφορίες μέσα της ,ήρθε ο θυμός σαν κύμα λάβας να ξεσπάσει και την οδήγησε σε ένα ντελίριο πόνου χαρακώνοντας τα υγρά μάτια της..
" -Η εγώ ή αυτό που θες εσύ.."οι φωνές του αντηχούσαν στα αυτιά της ακόμα..
-΄Δεν με σκέφτηκες εμένα..Δεν σκέφτηκες εμένα..Μόνη το αποφάσισες..Μόνη."ήταν οι τελευταίες λέξεις πριν κλέισει την πορτα πίσω του..
Μα τι εννοούσε;Γιατί της έλεγε ότι δεν τον σκέφτηκε;Γιατί δεν την κοίταξε στα μάτια να δει τη χαρά της παρά μόνο πριν πει κουβέντα για την νέα αρχή στη ζωή τους- κάτι που το μισοπερίμεναν και οι δύο αφού είχε την κατανόησή του όταν τόλμησε να κάνει αίτηση για τη νέα δουλειά- εκείνος γέμισε οργή τη φωνή του και ξέσπασε πριν κάν του εξηγήσει..Πριν καν πει τι είχε συμβεί..Απλά έκλεισε την πόρτα πίσω του..Και την άφησε εκεί μόνη να επιλέξει..Έπρεπε να επιλέξει ανάμεσα στα όνειρα που έκανε ανέκαθεν και που εκείνος τα΄ηξερε-ποτέ δεν του είχε κρύψει τίποτα γι αυτά- που πραγματοποιούνταν πια με τους καλύτερους οιωνούς ή στη σχέση τους..
-Τελικά όταν δημιουργείς μια σχέση, φαντάζεσαι ότι η αλλαγή μπορεί να την επηρρεάσει, ειδικά όταν θεωρείς ότι είναι χτισμένη σε γερά θεμέλια; "σκέφτηκε καθώς προσπαθούσε να βάλει τα πάντα σε μια σειρά μέσα στο μυαλό και στην καρδιά της..
Δεν χρειάστηκε να σκεφτεί πολύ ακόμα..Σκούπισε τα μάτια της πήρε μια ανάσα και αποφάσισε να κάνει αυτό που έπρεπε και ήθελε να γίνει..."


(δώστε όποια συνέχεια θέλετε στην ιστορία η οποία συμβαίνει πολλές φορές στη διπλανή πόρτα..Σε ποιον μπορείς να ρίξεις την ευθύνη του τι μέλλει γενέσθαι μετά;)

ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ
Τέτοιες σχέσεις οδηγούν σε αδιέξοδο ή τέλμα..Σχεσεις που σε βάζουν να επιλέξεις και που απαιτούν ο ένας από τους δυο να παραιτηθεί από την προσπάθεια του να αναπτυχθεί μέσα και έξω από αυτή,συνήθως τελειώνουν άδοξα..Δεν υπάρχει συνταγή για τέτοιες καταστάσεις..Υπάρχει όμως ένα δρόμος..Νά συζητήσεις το θέμα ήρεμα,όσο μπορείς και να τεθούν τα υπέρ και τα κατά..Δεν είναι εύκολο να βγάλεις αποτέλεσμα σε μια τέτοια συγκρουση γιατί από την αρχή είναι καταδικασμένη επειδή συνήθως σημαίνει ότι ο σύντροφος ή η σύντροφος ποτέ δεν γνώρισε το άτομο δίπλα του αληθινά,αλλά-κατά τη γνώμη μου- αξίζει τον κόπο να γίνει μια αληθινή και ειλικρινής συζήτηση από την οποία θα λείπει το "εγώ" και θα κυριαρχεί μόνο το "εμείς"..Στο κάτω κάτω αν δεν το κάνεις -μετά από χρόνια ίσως-γυρίσει το μυαλό πίσω και σκεφτείς:Γιατί δεν τόλμησα να το κάνω τότε;
Αν το ζευγάρι της ιστορίας το κάνει ίσως ξαναγνωριστεί από την αρχή και μέσα από τη σύγκρουση βγούνε πιο δυνατοί..Στο κάτω κάτω το έχουμε δει να συμβαίνει και αυτό γύρω μας..

Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ...Ας το προσέξουμε για να έχουν την ευκαιρία να ζήσουν και οι επόμενες γενιές..Ας μην καταδικάσουμε εμείς το μέλλον της ανθρωπότητας και όλων των έμβιων οργανισμών πάνω σε αυτό τον γαλάζιο πλανήτη στην εξαθλίωση και την αφάνιση....Σε τελική ποιοι είμαστε εμείς που έχουμε το δικάιωμα να το κάνουμε;Ποιος μας έδωσε το δικάιωμα να γίνουμε θεοί και να ορίζουμε τη μοίρα των μετέπειτα γενεών κάθε είδους ζωντανού που υπάρχει στη γη;
Επιτέλους ας γίνουμε λίγο πιο υπέυθυνοι για το σπίτι μας..Γιατί το περιβάλλον είναι το σπίτι μας!

Συγκρούσεις

Την Δευτέρα το βράδυ μάθαμε για ένα χωρισμό που επίκειται-γι αυτό δεν εμφανίστηκα 2 μέρες τώρα- και στεναχωρεθήκαμε πολύ..Προσπαθήσαμε και προσπαθούμε να βοηθήσουμε το ζευγάρι να βάλει κάτω τα δεδομένα του και να δει τι του γίνεται γιατί θεωρούμε ότι δεν μπορούν αυτή τη στιγμή να διαχειριστούν την κρίση..'Οχι δεν είμαστε θεοί αλλά πολλές φορές ένα τρίτο μάτι- που αγαπάει και τους δύο εξίσου και που θέλει αυτός ο γάμος να πετύχει -σε μια τέτοια κατάσταση μπορεί να δει διαφορετικά το θέμα.. Και είδαμε κάτι ..Ότι εκείνο που δεν μπορούνε να διαχειριστούν είναι οι συγκρούσεις τους και η σύγκρουση είναι η γλώσσα του θυμού..

Οι περισσότεροι τσακωμοί πηγάζουν από θυμό που ξέφυγε από τον έλεγχο και μέσα από τη σύγκρουση βγαίνει ένας άκρατος εγωισμός του ποιος θα νικήσει..

Το να ζεις με έναν άλλον άνθρωπο σημαίνει ότι εκφράζεις μέσα στη σχέση σου και όλα τα συναισθήματά σου όποια και αν είναι αυτά και ο θυμός είναι και αυτό ένα συναίσθημα που πρέπει να εκφράζεται τη στιγμή που γεννήθηκε..Αν τον καταπιέσεις,αν μαζεύεις μέσα σου ό,τι σε πειράζει τότε γινεται κάποια στιγμή ηφαίστειο και όταν ξεσπάς -πάντα σχεδόν με μια ασήμαντη αφορμή-τότε γίνεται καταστροφή και σκορπά θύελλες..

Όταν φτάσεις στο σημείο της έκρηξης τότε ο εγωισμός έρχεται σαν φυσικό επακόλουθο..Όταν δεν έχεις άλλη εναλλακτική λύση θα πολεμήσεις μέχρι την τελευταία στιγμή υιοθετώντας μια διαφορετική στάση και υποστηρίζοντας ιδέες που μπορεί να μην πιστεύεις απλά και μόνο γιατί αρνείσαι να δεχτείς ότι φταις και συ κάπου και θεωρείς ότι το να παραδεχτείς το λάθος σου θίγεται η τιμή και η υπόληψή σου..
Και φτάνεις στο σημείο να δεις τον άλλον σαν εχθρό σου και ζητάς εκδίκηση..Αν αναζητήσεις όμως εκδίκηση είναι κάτι που πρέπει να το αναγνωρίσεις προτού σε καταστρέψει..Η εκδίκηση έχει τον τρόπο να γίνει πολύ πιο κακιά από τις αιτίες που οδήγησαν σε αυτή..


Σε μια σχέση λοιπόν όλα πρέπει να λέγονται ακόμα και η παραδοχή του λάθους όταν το αναγνωρίζεις..Κάτω από τον αρνητικό εγωισμό παίρνεις πάντα λάθος αποφάσεις για τις οποίες πολλές φορές είναι αδύνατο να τις παραδεχτείς..Μα τότε δεν έχεις και δεν είχες ποτέ καλή σχέση με τον ίδιο σου τον εαυτό..Αν δεν κρίνεις τον εαυτό σου τότε δεν μπορείς να ωριμάσεις..Και η παραδοχή του λάθους,η συγγνώμη σου,σημαίνει ότι συνειδητοποίησες που φέρθηκες άσχημα και τι είναι αυτό που πρέπει να αφήσεις στην άκρη για να μην γκρεμίσει ό,τι έχεις φτιάξει..

Αν μάθουμε να λέμε " πληγώθηκα","πονάω","αισθάνομαι άσχημα με αυτό που γίνεται" και σταματήσουμε να λέμε" εσύ με πλήγωσες","εσύ με πόνεσες"τότε και ο άλλος θα μας ακούσει πιο ήρεμα γιατί απλά δεν κατηγορούμε αυτόν αλλά εκφράζουμε την απογοήτευση μας..Στο κάτω κάτω δεν φταίει ο άλλος για τα συναισθήματα που μας γεννιούνται αλλά εμείς τα ελέγχουμε,εμείς τα δημιουργούμε και εμείς τα εκφράζουμέ.Άρα στο χέρι μας είναι με ποιο τρόπο θα χειριστούμε μια κατάσταση όσο δύσκολη και αν είναι αυτή..

Και κάπου θα μάθουμε έτσι και να ακούμε..Και τότε η υποχώρηση θα είναι αυθόρμητη επιλογή γιατί απλά μάθαμε τι είναι αυτό που ενοχλεί το σύντροφό μας ..Και αν ειμαστε υγιή ατομα με ολοκληρωμένη προσωπικότητα και ενσυναίσθηση των συναισθημάτων του συντρόφου μας,τότε αυτή η στροφή σε μια άλλη στάση απέναντι σε κάποια ζητήματα θα είναι αμοιβαία..Αλλά απαιτεί να γνωρίζεις κάτι..Ότι ο εγωισμός δεν έχει θέση ανάμεσα σε 2 ανθρώπους που θέλουν να πετύχει η αισθηματική τους ζωή και θα πρέπει να θυμόμαστε ότι μια σχέση ζωής και αγάπης για να πετύχει δεν θα πρέπει να είναι ανταγωνιστική η βάση πάνω στην οποία δημιουργείς γιατί εδώ δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι....Ο εγωισμός καταστρέφει,δεν χτίζεις πάνω σε αυτόν..


Και θα τελειώσω με κάτι που διάβασα σε ένα βιβλίο..

"Λιγα πράγματα μπορώ να πω ακόμα
Σου μίλησα για το πως ένοιωθα
Πως δεν εννοούσα αυτό που έλεγα
Πως με παρεξήγησες
Εκείνο που είμαστε είμαστε

Ας μη μισούμε όμως ο ένας τον άλλο για εκείνο που δεν είμαστε..
Οι μέρες είναι τόσο όμορφες κι εμείς μπορούμε να ξαναγαπηθούμε.."

Αφιέρωμένο -ας μου επιτρέψουν από το λίγο που τους "ανάγνωσα"-σε μια γυναίκα και στον άντρα της

Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στην "Αχτίδα"και στον Κύριο Δημήτρη με όλο το σεβασμό που μπορώ να έχω και αν τους ενοχλεί μπορούν να μου πουν να την κατεβάσω και θα το κάνω άμεσα..Δεν υπήρχε καμία πρόθεση να βλάψω ή να δημιουργήσω θέμα..
Απλά δεν υπήρχε άλλος τρόπος να τους πω πως είναι πραγματικά αχτίδες φωτός που πρέπει να ακολουθήσουμε..Και ήταν ο μόνος τρόπος να πω"Σας ευχαριστώ"...

Βασικά θα κάνω την αρχή από το σχόλιο που έκανε στο blog μου πριν λίγο..
"Στόχος..νίκη..ανάλογα τι βλέπεις στόχο και τι νίκη στη ζωή σου ...Για μένα είναι το να ζυγίζεις στη ψυχή σου μέσα τα αισθήματα που την γεμίζουν και να λες : είμαι καλά!..το να φθάνεις στο τέλος της πορείας σου , να κοιτάς πίσω και να λες..έζησα! ..να νοιώθεις την ηρεμία της ολοκλήρωσης, να κοιτάς πλάι σου τη νύχτα στο μαξιλάρι και να λες : Αυτός είναι..να πηγαίνεις στη δουλειά σου με χαρά και να λες: Αυτή είναι.."

Μέσα μας όλα τα ζευγάρια αυτό θέλουμε,μέσα μας όλοι αυτό ονειρευόμαστε,μέσα μας σε αυτό πιστεύουμε αλλά κάπου χανόμαστε..
Εσείς όμως κρατάτε κάτι από τη χαμένη νιότη τη δική μας..Ονειρεύεστε..Μπορείτε και ονειρεύεστε .Ζείτε..Προσπαθείτε και ελπίζετε και πιστεύω ότι και προβλήματα που παρουσιάστηκαν βρήκατε τον τρόπο να τα ξεπεράσετε,να τα υπερβείτε..Θα πρεπε εσείς και όλοι εσείς που μαθατε τον τρόπο να τα καταφέρνετε να γίνετε οδηγοί των νέων ζευγαριών αλλά και γιατί όχι και των παλιών που χάνουν σιγά σιγα την επικοινωνία τους..
Σας θαύμασα για την αισιοδοξία σας μέσα απο τα γραπτά σας και τώρα σας θαυμάζω για ότι μπορείτε να διδάξετε..

Εύχομαι να είστε πάντα αχτίδες φωτός για τα παιδιά σας και τα εγγόνια σας-αλλά και εμάς να γεμίζετε αισιοδοξία- και να συνεχίσετε να είστε τόσο ζωντανοί και γεμάτοι ενέργεια..

Ο δρόμος της επιτυχίας

όλα ξεκινάνε από ένα

όνειρο

που γίνεται



στόχος




και απαιτεί την



προσήλωσή μας




και τότε αρχίζει η προσπάθεια να ανέβεις και να περάσεις τα εμπόδια

και τότε αρχίζει η αμφιταλάντευση

και ο φόβος
μα αν έχεις πίστη

στον εαυτό σου


τότε τα ξεπερνάς όλα και φτάνεις στην επίτευξη του στόχου σου..ΤΗ ΝΙΚΗ

Μικροπράγματα

Μια σχέση δεν καταστρέφεται μόνο από μεγάλες διαφορές αλλά και από μικρά και ασήμαντα γεγονότα που μπορεί να διαταράξουν την ισοροπία της επικοινωνίας ανάμεσα σε δύο ανθρώπους..

Μια αδικαιολόγητη καθυστέρηση σε κάποιο ραντεβού,το να μην δώσουμε σημασία στο σύντροφό μας την ώρα που ζητάει τη βοήθειά μας,το να μην παρατηρούμε την φροντίδα και το ενδιαφέρον που δείχνει ο σύντροφός μας για μας,το να αφήνουμε τη δουλειά να απορροφά την ενέργεια και το μυαλό μας..

Πολλά μικροπράγματα είναι πιο σημαντικά από ό,τι νομίζουμε..
Τα μικροπράγματα είναι εκείνα που έχουν σημασία..
όπως το να καλημερίζουμε τον άνθρωπό μας ζεστά κάθε πρωί
Να βρίσκουμε λίγο χρόνο και να τον περνάμε αγκαλιασμένοι
Να χαμογελάμε και να γελάμε μαζί
Να φιλάμε τρυφερά τον σύντροφό μας κάθε βράδυ πριν κοιμηθούμε
Να ρωτάμε πως πήγε σήμερα στη δουλειά και να τον ακούμε προσεκτικά
Να τον ευχαριστούμε -κάθε φορά που μπορούμε,με όποιο τρόπο μπορούμε να το εκφράσουμε -για το ότι στέκεται δίπλα μας και είναι κοντά μας
Να σεβόμαστε την ύπαρξή του κάθώς σκεφτόμαστε πόσο τυχεροί είμαστε που υπάρχει στη ζωή μας και μοιραζόμαστε τις καλές ή δυσάρεστες και δύσκολες στιγμές μας..
Και πάντα πάνω από όλα να χαιρόμαστε το γεγονός πως έχουμε ένα μέρος όπου είμαστε πάντα αποδεκτοί
Και πως το μέρος αυτό είναι το σπίτι μας...

Τα μικροπράγματα λοιπόν είναι η ζάχαρη μιας σχέσης που δίνουν την ενέργεια για να γίνουμε καλύτεροι πιο ανθρώπινοι και πιο ανοικτοί στα σήματα που αυτή εκπέμπει..

Η στιγμή

"...Βαθιά επιθυμία ,η πιο πραγματική για όλους είναι να έρθεις κοντύτερα σε κάποιον..Από εκείνη τη στιγμή κάνουν την εμφάνισή τους οι αντιδράσεις ,ο άντρας και η γυναίκα αρχίζουν το παιχνίδι ,αλλά αυτό που συμβαίνει πρώτα, πριν από όλα ,είναι αδύνατο να εξηγηθεί..Αυτή η δύναμη που τραβάει κοντά τον ένα κοντά στον άλλο ,αυτή η έλξη που όνομα δεν μπορείς να της δώσεις,σε μαγεύει,σε μεθάει,σε τρελαίνει..

'Οταν βρίσκεσαι σε αυτό το σημείο νιώθεις μεθυσμένος,τίποτα δεν έχει σημασία,τίποτα δεν μετράει παρά μόνο η επιθυμία να ακουμπήσεις,να χαρείς το σώμα του ανθρώπου που έχει αγγίξει αυτό που ,εσύ ,εγώ ,λέμε "το είναι μας"και περιμένεις το πότε θα έρθει η στιγμή να γευτείς την υπέρτατη ώρα που όλα γύρω σου δεν θα χουν σημασία έστω και για λίγα λεπτά..

Και είναι μια στιγμή μοναδική,μαγική, που δεν την βιάζεις,γιατί ξέρεις ότι η αναμονή,εκείνη η γλυκιά προσμονή και η φλόγα που σιγά σιγά γίνεται φωτιά, θα φέρουν και θα αποκαλύψουν το αναπόφευκτο και το αληθινό.Ξέρεις πως όταν αποκαλυφθεί ,το σώμα σου ,η υπαρξή σου δεν θα διστάσει ,δεν θα δειλιάσει.. Και τότε θα το ζήσεις σε όλη την έντασή του ,σε όλη την δύναμή του..΄

Μέχρι τότε ,το κάθε δευτερόλεπτο το ρουφάς σαν αναζωογόνητική αύρα,σαν πολύτιμο νερό που αναγεννά την ύπαρξή σου,σαν κρασί που σε μεθά με το κόκκινο χρώμα του πάθους και σου δίνει έτσι φτερά να ονειρευτείς ξανά τον ίδιο τον έρωτα..Δεν αφήνεις κανένα δευτερόλεπτο να προσπεράσει γιατί κάθε ένα είναι πολύτιμο .... "

Αυτό λέγεται ΕΡΩΤΑΣ

Η τρέλα των γονέων

Το διάβασα στο zougla.gr και σοκαρίστηκα..Θα μπορούσε κανείς να πει ότι αυτό μπορεί να το δει μόνο σε ταινία φαντασίας ή θρίλερ και όμως είναι αληθινό..

Πολλοί γονείς οι οποίοι έχουν περισσότερο άγχος από τα παιδιά τους ,κατά το διάστημα των εξετάσεων φτάνουν σε ακραία μέτρα προκειμένου τα βλαστάρια τους να διαβάσουν..

Αγόράζουν μια "μπάλα μελέτης"η οποία θυμίζει τη μπάλα που φορά ο κατάδικος στο πόδι και την περνάνε στο χέρι των παιδιών τους..Η μπάλα αυτή έχει βάρος 9,5 κιλά ώστε να εμποδίζει τη μετακίνηση των παιδιών και διαθέτει χρονοδιακόπτη που φτάνει τις 4 ώρες και ανοίγει μόνο με το κλειδί που κρατάνε οι γονείς..

Κόστος;85 ευρώ

Το μόνο που έρχεται στο μυαλό μου είναι η αθάνατη ατάκα του Βασίλη Αυλωνίτη:

"ΠΟΥ ΠΑΜΕ ΒΡΕ;ΠΟΥ ΠΑΜΕ;"

και μερικές φωτογραφίες

Χτες επέστρεψα πίσω ανανεωμένη και με γεμάτες τις... "μπαταρίες" μου..Τούτη η χώρα είναι γεμάτη κρυμμένες ομορφιές..Ειλικρινά αξίζει να σχεδιάσετε ένα ταξίδι και να τη γνωρίσετε σε όλο της το μεγαλείο..Ειδικά στα πανέμορφα χωριουδάκια που κρύβονται στα βουνά γύρω από το Χελμο ξαναβρήκα τη χαμένη αθωότητα και τη φιλοξενία των ανθρώπων της υπαίθρου..Εκεί,παρόλο που υπάρχει τουριστική κίνηση ακόμα δεν εχει φτάσει η καχυποψία και η εκμετάλευση των ανθρώπων..

Τους ευχαριστώ για όλα και ελπίζω να μην αλλοιωθει η ομορφιά της καρδιάς τους και του τόπου τους..