Για τους blogger που με κάνουν καλύτερη

Όταν ξεκίνησα αυτό το blog δεν περίμενα να το επισκευτεί κανένας..Μετρημένοι στα δάχτυλα ήταν και είναι οι άνθρωποι-στη μια παλάμη -που ήξεραν και ξέρουν γι αυτό(ναι το κράτησα και κρυφό ,το κρατώ,για μένα )..Ένα κομμάτι μας πάντα μένει κρυφό,πάντα..).Ήθελα απλά να γράφω τα όνειρά μου,τα μυστικά μου ,τις ιστορίες μου(ανέκαθεν έγραφα και το λατρεύω)και να κρύβομαι πίσω από την γνώριμη ανωνυμία..Δεν περίμενα ποτέ να δω ότι είδα.. τη δύναμη που κρύβει ένα έστω κρυφο-φανερό blog

.Κάποια στιγμή ξεκίνησα τα σχόλια(ανθρώπινο είναι) σε κάπoια blog..Kαι από τότε όλο και περισσότεροι μπαίνουν στο δικό μου..Δεν το περίμενα αλλά πλέον και το ότι με διαβάζουν και με παρακολουθούν είναι τιμη για μένα....Δεν με διαβάζουν όλοι- αυτό είναι σίγουρο ,-μα για όσους το κάνουν κάθε φορά ,τους ευχαριστώ ....Δεν ξέρω αν με τρομάζει,αλλά ξέρω ότι με κάνει πιο υπεύθυνη κάθε φορά στο τι θα αναρτήσω,στο πως και στο γιατί..
Πάντα ήμουν αληθινή σε ό,τι ανάρτησα και θα είμαι..Και αυτό είναι υπόσχεση..Σας ευχαριστώ που με τιμάτε με την παρουσία σας..

ένα ταξίδι 20 χρόνια πίσω

Ένα ταξίδι με αγαπημένα τραγούδια που ακόμα και τώρα οι απανταχού ερωτευμένοι ακούν..Διαχρονικά,τρυφερά,ερωτικά..


εκεί που για πρώτη φορά η καρδιά σκίρτησε



Εκεί που για πρώτη φορά ένιωσες τα πόδια σου να μην πατάνε στη γη


Εκεί που πρωτοένιωσες τον έρωτα να χορεύει

Ενα ταξίδι στο παρελθόν ,εκεί που πρωτοχόρεψες,πρωτοφίλησες..Ένα ταξίδι γεμάτο χρώματα,αρώματα ,ανεμελιά και πολλές φορές δάκρυα..


Ένα μελωδικό ταξίδι με επιστροφή αργά στο σήμερα μας που ζούμε πια σαν 40ρηδες ελπίζοντας -και το εύχομαι- ο έρωτας να μην λείπει από τη ζωή..Γιατί ζωή χωρίς έρωτα δεν υπάρχει

Ελέφαντες -Πάντα σημειώσατε ;

Οι φωτό είναι από το "zougla.gr"..Αντε να δούμε ακόμα πόσο θα επέμβουμε στη φύση!!!!!!!!!!!!!

Ένα άσχημο περιστατικό

Χτες το βράδυ είμασταν μάρτυρες μιας άσχημης κατάστασης..Είχαμε βγει με την παρέα μας για φαγητό σε μια παραλιακή ταβέρνα..Κανένας δεν περίμενε και δεν μπορούσε να φανταστεί αυτό που θα ακολουθούσε..Σε ένα τραπέζι λίγο πιο πίσω ήταν μια άλλη παρέα..Ξαφνικά εκεί που τρώγαμε και διασκεδάζαμε συζητώντας ,σιγή απλώθηκε σε όλο το μαγαζί..Ένας από τους άντρες εκείνης της παρέας επιτέθηκε λεκτικά με πολύ άσχημους χαρακτηρισμούς σε μια από τις γυναίκες και από ότι καταλάβαμε ήταν η γυναίκα του..Εκείνη προσπαθούσε να τον ηρεμήσει αγκαλιάζοντάς τον,παρακαλώντας τους να φύγουν,ισως γιατί ήξερε τι θα επακολουθούσε αλλά εκείνος δεν καταλάβαινε τίποτα..Της έλεγε λόγια απαράδεκτα..Δίπλα καθόταν το παιδί τους ένα κοριτσάκι ηλικίας μέχρι 12 ετών που σηκώθηκε και έφυγε με σκυμμένο το κεφάλι όσο εκείνος εβριζε τη μητέρα του..Κάποιοι από την παρέα απομάκρυναν τη γυναίκα και την έβαλαν να καθήσει σε μια άλλη καρέκλα μακριά για να τον ηρεμήσουν και κείνος άρχισε να φωνάζει"αφήστε την μόνη..Μην της μιλάει κανένας..Μην τολμησει κανένας σας να της μιλήσει..Δεν την βλέπετε πως υποκρίνεται την θλιμμένη;Που να την πάρει ο διάολος την ηλίθια,την βλαμμένη..Κοιτάξτε την ρε κοιτάξτε την κλάιει..Πόσο ηλίθια μπορέι να είναι;'Είπε και άλλα που δεν τολμάω να πω..Τα μάτια μου ήταν στραμμένα σε κείνη τη γυναίκα..Η ψυχή μου πόνεσε..Έκλαιγε και γυρνούσε γύρω της και ζητούσε συνεχώς συγγνώμη και όσο εκέινη το έκανε ο άντρας της την έβριζε και την ξεφτέλιζε..Δεν μπορώ να περιγράψω ούτε την αμηχανία ούτε την ντροπή..Μάταια προσπαθούσαν να τον ηρεμήσουν οι άντρες της παρέας και ταυτόχρονα να δώσουν με τα μάτια ΄δύναμη στη γυναίκα..Όταν σηκώθηκε κάποια από την παρέα να πλησιάσει την γυναίκα αυτή εκείνος άρχισε να φωνάζει "αφήστε την ,ακούσατε αφήστε την μόνη"και όταν το παιδί τους τόλμησε να πλησιάσει τη μητέρα του άρχισε να φωνάζει και σε εκείνο που ήταν φανερά τρομαγμένο και την απομάκρυνε μια ηλικιωμένη γυναίκα που καθόταν σε ένα τραπέζι δίπλα τους με πάρα πολύ ωραίο τρόπο ..Η σκηνή κράτησε πάνω από 15 λεπτά και δεν τολμούσε να επέμβει κανένας γιατί ο σύζυγος και πιωμένος ήταν και καθώς ήταν και εκτός εαυτού δεν ήξεραν που θα καταλήξει..Τελικά κατάφεραν κάποιοι να τον πάρουν από εκεί και να μείνουν κάποιοι στην παρέα να ηρεμήσουν την γυναίκα..Όλη την ώρα κοιτούσα εκείνη την γυναίκα -γύρω στα τριάντα πέντε ήταν δεν ήταν-που έτρεμε και έλεγε συνέχεια.."τι του κάνω.τι του έκανα..Δεν με αγαπάει ας με αφήσει ..Σας παρακαλώ πάμε να φύγουμε"και κοίταζε τον κόσμο που την κοιτούσαν άλλοι με λύπη.άλλοι με συγκαταβατικό βλέμμα και άλλοι περίεργα..Ήταν ίσως από τα χειρότερα συμβάντα που έζησα..Κατάλαβα ότι η βία δεν είναι μόνο με ξύλο αλλά και ψυχολογική..Ο ψυχολογικός πόλεμος σε συνδυασμό με το ποτό γίνεται ανελέητος,σκληρός και απάνθρωπος..Το μόνο που ευχόμουν καθώς φευγαμε αλλά και ευχομαι και σήμερα είνα να μην να μην την πήγαιναν σπίτι και αν το έκανε αν πήγε πόσο θα αντέξει ακόμα..Γιατί αυτό είναι μαρτυρική ζωή και κανένας μα κανένας για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορεί να ταπεινώνει και να προσβάλλει έτσι έναν άνθρωπο..ΠΟΤΕ

H Ελλάδα που γνώρισα

Μ έχει πιάσει μια παιχνιδιάρικη διάθεση..Θέλω να μοιραστώ μαζί σας τις στιγμές που έζησα γυρίζοντας την Ελλάδα.Διαδρομές μέσα στο φως,στην ιστορία,στους τόπους..Η αλήθεια είναι πως από μικρή με τους γονείς μου ταξίδευα πολύ αλλά και αργότερα μόνη μου ,με τις φίλες μου,την οικογένειά μου και την δουλειά μου γύρισα σχεδόν όλη την Ελλάδα..Τι να πρωτοθυμηθώ;Εβρος,Αλεξανδρούπολη,Ξάνθη,Καβάλα,Σερρες,Δράμα,Κιλκις,,Πιερία(Όλυμπος,Παλιός Παντελεήμονας,Νέοι Πόροι,Πλαταμώνας,Λεπτοκαριά)Θεσσαλονίκη,Χαλκιδική (Βουρβουρού,Σκιώνη,Παλιούρι,Μαρμαράς)Βέροια,Εδεσσα,Φλώρινα,Καστοριά,Κόνιτσα,Ιωάννινα,Αρτα,Κερκυρα,Κεφαλλονιά(Αργοστόλι,Ληξούρι ,Φισκάρδο,και Ξι τα αγαπημένα μου μέρη ),Βοιωτία (Ασπρα Σπίτια,Λειβαδιά),Μετέωρα,Λάρισσα,Πελοπόννησος,Ολυμπία,Κατάκωλο,Ναύπλιο,Κλειτορία,Πάτρα,Ρόδος,Πάρος,Νάξος,Μύκονος,Τήνος,Χανιά,Αθήνα και άλλες τόσες πόλεις και μέρη που λάτρεψα..Σε κάποιες έζησα κιόλας όχι για διακοπές αλλά για πολλούς μήνες εξαιτίας οικογενειακών υποχρεώσεων..όπου και αν γύρισα όμως ,αυτή ή χώρα μ εκανε να την λατρέψω..Δεν ξέρω που κανονίζετε για διακοπές,αλλά αξίζει τον κόπο να γυρίσετε όσο πιο πολλά μέρη μπορείτε..Μια σκηνή,καλή παρέα,αντικουνουπικά και όρεξη για ταξίδια είναι τα απαραίτητα εφόδια..Βγείτε στο δρόμο,ξεχάστε τα ξενοδοχεία ,ζήστε τη φύση,κάντε μπάνιο στα ποτάμια,μαγειρέψτε πέστροφα ή χταπόδια σε αυτοσχέδιες ψησταριές και ζήστε..Κάντε κάτι ανάλογο ακόμα και το Χειμώνα..Ακόμα και τότε η Ελλάδα είναι πανέμορφη..Κάθε πόλη,κάθε νησί,κάθε χωριό έχει τη διαφορετικότητά του..Την ομορφιά του,τη ζωή του..
Αφεθείτε στις Στιγμές που δεν θα ξεχάσετε ποτέ και τις ομορφιές που αξίζει να τις ζήσετε και γεμίστε με φως, χρώματα και πάνω από όλα υπέροχες αναμνήσεις την ψυχή σας..

καλό καλοκαίρι σε όλους

Από προχτές η τεχνολογία με εγκατέλειψε..Δηλαδή η οθόνη του υπολογιστή μου απεβίωσε..Οπότε τώρα χρησιμοποιώ το LAPTOP μιας φίλης για να ευχηθώ καλό καλοκαίρι σε όλους μας..(όχι ότι δεν θα μπαίνω να κάνω αναρτήσεις..Τόσο εύκολα νομίζετε ότι θα γλιτώσετε από την...πολυλογία μου;)..Απλά μέχρι να αντι κατασταθεί η οθόνη θα με βλέπεται αραιά και που..
Καλό καλοκαίρι σε όλους μας και καλή ξεκούραση

"Γίνε μαμά μου παιδί" ,και έγινα

Σήμερα το πρωί τα παιδιά μου αποφάσισαν να μου προτείνουν να πάμε για μπάνιο.."Πως το έπαθαν" σκέφτηκα,γιατί πια έχουν ξεφύγει από την ηλικία που χρειαζονται τη μαμά δίπλα τους..Απάντησα φυσικά "ναι γιατί όχι"και τους έκανα το χατήρι σαν καλή μαμά ..Φτανοντας κατά τις 11:00 στην παραλία που θέλανε με περίμενε μια έκπληξη..Δεν είμασταν μόνοι αλλά και δεν ήμουν και η μόνη μαμά..Όλα τα παιδιά της παρέας των παιδιών μου είχαν αποφασίσει να φέρουν τις μαμάδες για να γνωριστούμε καλύτερα μεταξύ μας"και έτσι κάθε απόγευμα δεν θα γκρινιάζετε που είμαστε και που πάμε "είπαν τα παιδιά..Έτσι και έγινε..Εμείς βέβαια βάλαμε τις πίτσες τα αναψυκτικά-και τις μπυρίτσες μας - και τα παιδιά το κέφι τους..Μέχρι που είχαμε και κιθάρα(Ο Μανος είναι ένα παιδί της παρέας στα 14 )και όσα ήξεραν τραγούδησαν μαζί με μας..Ίσως η παρέα ,το ξάφνιασμα,το ότι τα παιδιά το απόλαυσαν μας έκανε να ξεφύγουμε και να περάσουμε ένα υπέροχο απόγευμα..Πριν φύγουμε μια άλλη έκπληξη μας περίμενε..τραγούδησαν το παρακάτω τραγούδι που ειλικρινά ευχόμουν να υπάρχει στο youtube γιατί στις περισσότερες μαμάδες-ως ευσυγκίνητες που είμαστε-έφερε λίγα δάκρυα και αγκαλιαζαμε τα παιδιά μας που από τη μια το ήθελαν αλλά και από την άλλη να βλέπουν στην παραλία οι τουρίστες 9 μαμάδες να αγκαλιάζουν σαν παλαβές τα βλαστάρια τους και να τα φιλάνε ε,είναι λίγο ..Τέλοσπάντων φανταστήκατε τη σκηνή απολαύστε τώρα και το τραγούδι..

Μια ιστορία -δώστε το τέλος (αν θέλετε και σεις)

"...Η πόρτα έκλεισε πίσω του με δύναμη και κείνη έμεινε σιωπηλή,χλωμή ανέκφραστη..Μάσκα παγωμένη που πάγωνε το μυαλό της ,την καρδιά της,τη σκέψη της..Για μερικά δευτερόλεπτα ,μόνο για μερικά δευτερόλεπτα..
Και αμέσως μετά θυμός..Πριν επεξεργαστούν οι πληροφορίες μέσα της ,ήρθε ο θυμός σαν κύμα λάβας να ξεσπάσει και την οδήγησε σε ένα ντελίριο πόνου χαρακώνοντας τα υγρά μάτια της..
" -Η εγώ ή αυτό που θες εσύ.."οι φωνές του αντηχούσαν στα αυτιά της ακόμα..
-΄Δεν με σκέφτηκες εμένα..Δεν σκέφτηκες εμένα..Μόνη το αποφάσισες..Μόνη."ήταν οι τελευταίες λέξεις πριν κλέισει την πορτα πίσω του..
Μα τι εννοούσε;Γιατί της έλεγε ότι δεν τον σκέφτηκε;Γιατί δεν την κοίταξε στα μάτια να δει τη χαρά της παρά μόνο πριν πει κουβέντα για την νέα αρχή στη ζωή τους- κάτι που το μισοπερίμεναν και οι δύο αφού είχε την κατανόησή του όταν τόλμησε να κάνει αίτηση για τη νέα δουλειά- εκείνος γέμισε οργή τη φωνή του και ξέσπασε πριν κάν του εξηγήσει..Πριν καν πει τι είχε συμβεί..Απλά έκλεισε την πόρτα πίσω του..Και την άφησε εκεί μόνη να επιλέξει..Έπρεπε να επιλέξει ανάμεσα στα όνειρα που έκανε ανέκαθεν και που εκείνος τα΄ηξερε-ποτέ δεν του είχε κρύψει τίποτα γι αυτά- που πραγματοποιούνταν πια με τους καλύτερους οιωνούς ή στη σχέση τους..
-Τελικά όταν δημιουργείς μια σχέση, φαντάζεσαι ότι η αλλαγή μπορεί να την επηρρεάσει, ειδικά όταν θεωρείς ότι είναι χτισμένη σε γερά θεμέλια; "σκέφτηκε καθώς προσπαθούσε να βάλει τα πάντα σε μια σειρά μέσα στο μυαλό και στην καρδιά της..
Δεν χρειάστηκε να σκεφτεί πολύ ακόμα..Σκούπισε τα μάτια της πήρε μια ανάσα και αποφάσισε να κάνει αυτό που έπρεπε και ήθελε να γίνει..."


(δώστε όποια συνέχεια θέλετε στην ιστορία η οποία συμβαίνει πολλές φορές στη διπλανή πόρτα..Σε ποιον μπορείς να ρίξεις την ευθύνη του τι μέλλει γενέσθαι μετά;)

ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ
Τέτοιες σχέσεις οδηγούν σε αδιέξοδο ή τέλμα..Σχεσεις που σε βάζουν να επιλέξεις και που απαιτούν ο ένας από τους δυο να παραιτηθεί από την προσπάθεια του να αναπτυχθεί μέσα και έξω από αυτή,συνήθως τελειώνουν άδοξα..Δεν υπάρχει συνταγή για τέτοιες καταστάσεις..Υπάρχει όμως ένα δρόμος..Νά συζητήσεις το θέμα ήρεμα,όσο μπορείς και να τεθούν τα υπέρ και τα κατά..Δεν είναι εύκολο να βγάλεις αποτέλεσμα σε μια τέτοια συγκρουση γιατί από την αρχή είναι καταδικασμένη επειδή συνήθως σημαίνει ότι ο σύντροφος ή η σύντροφος ποτέ δεν γνώρισε το άτομο δίπλα του αληθινά,αλλά-κατά τη γνώμη μου- αξίζει τον κόπο να γίνει μια αληθινή και ειλικρινής συζήτηση από την οποία θα λείπει το "εγώ" και θα κυριαρχεί μόνο το "εμείς"..Στο κάτω κάτω αν δεν το κάνεις -μετά από χρόνια ίσως-γυρίσει το μυαλό πίσω και σκεφτείς:Γιατί δεν τόλμησα να το κάνω τότε;
Αν το ζευγάρι της ιστορίας το κάνει ίσως ξαναγνωριστεί από την αρχή και μέσα από τη σύγκρουση βγούνε πιο δυνατοί..Στο κάτω κάτω το έχουμε δει να συμβαίνει και αυτό γύρω μας..

Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ...Ας το προσέξουμε για να έχουν την ευκαιρία να ζήσουν και οι επόμενες γενιές..Ας μην καταδικάσουμε εμείς το μέλλον της ανθρωπότητας και όλων των έμβιων οργανισμών πάνω σε αυτό τον γαλάζιο πλανήτη στην εξαθλίωση και την αφάνιση....Σε τελική ποιοι είμαστε εμείς που έχουμε το δικάιωμα να το κάνουμε;Ποιος μας έδωσε το δικάιωμα να γίνουμε θεοί και να ορίζουμε τη μοίρα των μετέπειτα γενεών κάθε είδους ζωντανού που υπάρχει στη γη;
Επιτέλους ας γίνουμε λίγο πιο υπέυθυνοι για το σπίτι μας..Γιατί το περιβάλλον είναι το σπίτι μας!

Συγκρούσεις

Την Δευτέρα το βράδυ μάθαμε για ένα χωρισμό που επίκειται-γι αυτό δεν εμφανίστηκα 2 μέρες τώρα- και στεναχωρεθήκαμε πολύ..Προσπαθήσαμε και προσπαθούμε να βοηθήσουμε το ζευγάρι να βάλει κάτω τα δεδομένα του και να δει τι του γίνεται γιατί θεωρούμε ότι δεν μπορούν αυτή τη στιγμή να διαχειριστούν την κρίση..'Οχι δεν είμαστε θεοί αλλά πολλές φορές ένα τρίτο μάτι- που αγαπάει και τους δύο εξίσου και που θέλει αυτός ο γάμος να πετύχει -σε μια τέτοια κατάσταση μπορεί να δει διαφορετικά το θέμα.. Και είδαμε κάτι ..Ότι εκείνο που δεν μπορούνε να διαχειριστούν είναι οι συγκρούσεις τους και η σύγκρουση είναι η γλώσσα του θυμού..

Οι περισσότεροι τσακωμοί πηγάζουν από θυμό που ξέφυγε από τον έλεγχο και μέσα από τη σύγκρουση βγαίνει ένας άκρατος εγωισμός του ποιος θα νικήσει..

Το να ζεις με έναν άλλον άνθρωπο σημαίνει ότι εκφράζεις μέσα στη σχέση σου και όλα τα συναισθήματά σου όποια και αν είναι αυτά και ο θυμός είναι και αυτό ένα συναίσθημα που πρέπει να εκφράζεται τη στιγμή που γεννήθηκε..Αν τον καταπιέσεις,αν μαζεύεις μέσα σου ό,τι σε πειράζει τότε γινεται κάποια στιγμή ηφαίστειο και όταν ξεσπάς -πάντα σχεδόν με μια ασήμαντη αφορμή-τότε γίνεται καταστροφή και σκορπά θύελλες..

Όταν φτάσεις στο σημείο της έκρηξης τότε ο εγωισμός έρχεται σαν φυσικό επακόλουθο..Όταν δεν έχεις άλλη εναλλακτική λύση θα πολεμήσεις μέχρι την τελευταία στιγμή υιοθετώντας μια διαφορετική στάση και υποστηρίζοντας ιδέες που μπορεί να μην πιστεύεις απλά και μόνο γιατί αρνείσαι να δεχτείς ότι φταις και συ κάπου και θεωρείς ότι το να παραδεχτείς το λάθος σου θίγεται η τιμή και η υπόληψή σου..
Και φτάνεις στο σημείο να δεις τον άλλον σαν εχθρό σου και ζητάς εκδίκηση..Αν αναζητήσεις όμως εκδίκηση είναι κάτι που πρέπει να το αναγνωρίσεις προτού σε καταστρέψει..Η εκδίκηση έχει τον τρόπο να γίνει πολύ πιο κακιά από τις αιτίες που οδήγησαν σε αυτή..


Σε μια σχέση λοιπόν όλα πρέπει να λέγονται ακόμα και η παραδοχή του λάθους όταν το αναγνωρίζεις..Κάτω από τον αρνητικό εγωισμό παίρνεις πάντα λάθος αποφάσεις για τις οποίες πολλές φορές είναι αδύνατο να τις παραδεχτείς..Μα τότε δεν έχεις και δεν είχες ποτέ καλή σχέση με τον ίδιο σου τον εαυτό..Αν δεν κρίνεις τον εαυτό σου τότε δεν μπορείς να ωριμάσεις..Και η παραδοχή του λάθους,η συγγνώμη σου,σημαίνει ότι συνειδητοποίησες που φέρθηκες άσχημα και τι είναι αυτό που πρέπει να αφήσεις στην άκρη για να μην γκρεμίσει ό,τι έχεις φτιάξει..

Αν μάθουμε να λέμε " πληγώθηκα","πονάω","αισθάνομαι άσχημα με αυτό που γίνεται" και σταματήσουμε να λέμε" εσύ με πλήγωσες","εσύ με πόνεσες"τότε και ο άλλος θα μας ακούσει πιο ήρεμα γιατί απλά δεν κατηγορούμε αυτόν αλλά εκφράζουμε την απογοήτευση μας..Στο κάτω κάτω δεν φταίει ο άλλος για τα συναισθήματα που μας γεννιούνται αλλά εμείς τα ελέγχουμε,εμείς τα δημιουργούμε και εμείς τα εκφράζουμέ.Άρα στο χέρι μας είναι με ποιο τρόπο θα χειριστούμε μια κατάσταση όσο δύσκολη και αν είναι αυτή..

Και κάπου θα μάθουμε έτσι και να ακούμε..Και τότε η υποχώρηση θα είναι αυθόρμητη επιλογή γιατί απλά μάθαμε τι είναι αυτό που ενοχλεί το σύντροφό μας ..Και αν ειμαστε υγιή ατομα με ολοκληρωμένη προσωπικότητα και ενσυναίσθηση των συναισθημάτων του συντρόφου μας,τότε αυτή η στροφή σε μια άλλη στάση απέναντι σε κάποια ζητήματα θα είναι αμοιβαία..Αλλά απαιτεί να γνωρίζεις κάτι..Ότι ο εγωισμός δεν έχει θέση ανάμεσα σε 2 ανθρώπους που θέλουν να πετύχει η αισθηματική τους ζωή και θα πρέπει να θυμόμαστε ότι μια σχέση ζωής και αγάπης για να πετύχει δεν θα πρέπει να είναι ανταγωνιστική η βάση πάνω στην οποία δημιουργείς γιατί εδώ δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι....Ο εγωισμός καταστρέφει,δεν χτίζεις πάνω σε αυτόν..


Και θα τελειώσω με κάτι που διάβασα σε ένα βιβλίο..

"Λιγα πράγματα μπορώ να πω ακόμα
Σου μίλησα για το πως ένοιωθα
Πως δεν εννοούσα αυτό που έλεγα
Πως με παρεξήγησες
Εκείνο που είμαστε είμαστε

Ας μη μισούμε όμως ο ένας τον άλλο για εκείνο που δεν είμαστε..
Οι μέρες είναι τόσο όμορφες κι εμείς μπορούμε να ξαναγαπηθούμε.."