Κυριακή, 28 Ιουνίου 2009

Ένα άσχημο περιστατικό



Χτες το βράδυ είμασταν μάρτυρες μιας άσχημης κατάστασης..Είχαμε βγει με την παρέα μας για φαγητό σε μια παραλιακή ταβέρνα..Κανένας δεν περίμενε και δεν μπορούσε να φανταστεί αυτό που θα ακολουθούσε..Σε ένα τραπέζι λίγο πιο πίσω ήταν μια άλλη παρέα..Ξαφνικά εκεί που τρώγαμε και διασκεδάζαμε συζητώντας ,σιγή απλώθηκε σε όλο το μαγαζί..Ένας από τους άντρες εκείνης της παρέας επιτέθηκε λεκτικά με πολύ άσχημους χαρακτηρισμούς σε μια από τις γυναίκες και από ότι καταλάβαμε ήταν η γυναίκα του..Εκείνη προσπαθούσε να τον ηρεμήσει αγκαλιάζοντάς τον,παρακαλώντας τους να φύγουν,ισως γιατί ήξερε τι θα επακολουθούσε αλλά εκείνος δεν καταλάβαινε τίποτα..Της έλεγε λόγια απαράδεκτα..Δίπλα καθόταν το παιδί τους ένα κοριτσάκι ηλικίας μέχρι 12 ετών που σηκώθηκε και έφυγε με σκυμμένο το κεφάλι όσο εκείνος εβριζε τη μητέρα του..Κάποιοι από την παρέα απομάκρυναν τη γυναίκα και την έβαλαν να καθήσει σε μια άλλη καρέκλα μακριά για να τον ηρεμήσουν και κείνος άρχισε να φωνάζει"αφήστε την μόνη..Μην της μιλάει κανένας..Μην τολμησει κανένας σας να της μιλήσει..Δεν την βλέπετε πως υποκρίνεται την θλιμμένη;Που να την πάρει ο διάολος την ηλίθια,την βλαμμένη..Κοιτάξτε την ρε κοιτάξτε την κλάιει..Πόσο ηλίθια μπορέι να είναι;'Είπε και άλλα που δεν τολμάω να πω..Τα μάτια μου ήταν στραμμένα σε κείνη τη γυναίκα..Η ψυχή μου πόνεσε..Έκλαιγε και γυρνούσε γύρω της και ζητούσε συνεχώς συγγνώμη και όσο εκέινη το έκανε ο άντρας της την έβριζε και την ξεφτέλιζε..Δεν μπορώ να περιγράψω ούτε την αμηχανία ούτε την ντροπή..Μάταια προσπαθούσαν να τον ηρεμήσουν οι άντρες της παρέας και ταυτόχρονα να δώσουν με τα μάτια ΄δύναμη στη γυναίκα..Όταν σηκώθηκε κάποια από την παρέα να πλησιάσει την γυναίκα αυτή εκείνος άρχισε να φωνάζει "αφήστε την ,ακούσατε αφήστε την μόνη"και όταν το παιδί τους τόλμησε να πλησιάσει τη μητέρα του άρχισε να φωνάζει και σε εκείνο που ήταν φανερά τρομαγμένο και την απομάκρυνε μια ηλικιωμένη γυναίκα που καθόταν σε ένα τραπέζι δίπλα τους με πάρα πολύ ωραίο τρόπο ..Η σκηνή κράτησε πάνω από 15 λεπτά και δεν τολμούσε να επέμβει κανένας γιατί ο σύζυγος και πιωμένος ήταν και καθώς ήταν και εκτός εαυτού δεν ήξεραν που θα καταλήξει..Τελικά κατάφεραν κάποιοι να τον πάρουν από εκεί και να μείνουν κάποιοι στην παρέα να ηρεμήσουν την γυναίκα..Όλη την ώρα κοιτούσα εκείνη την γυναίκα -γύρω στα τριάντα πέντε ήταν δεν ήταν-που έτρεμε και έλεγε συνέχεια.."τι του κάνω.τι του έκανα..Δεν με αγαπάει ας με αφήσει ..Σας παρακαλώ πάμε να φύγουμε"και κοίταζε τον κόσμο που την κοιτούσαν άλλοι με λύπη.άλλοι με συγκαταβατικό βλέμμα και άλλοι περίεργα..Ήταν ίσως από τα χειρότερα συμβάντα που έζησα..Κατάλαβα ότι η βία δεν είναι μόνο με ξύλο αλλά και ψυχολογική..Ο ψυχολογικός πόλεμος σε συνδυασμό με το ποτό γίνεται ανελέητος,σκληρός και απάνθρωπος..Το μόνο που ευχόμουν καθώς φευγαμε αλλά και ευχομαι και σήμερα είνα να μην να μην την πήγαιναν σπίτι και αν το έκανε αν πήγε πόσο θα αντέξει ακόμα..Γιατί αυτό είναι μαρτυρική ζωή και κανένας μα κανένας για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορεί να ταπεινώνει και να προσβάλλει έτσι έναν άνθρωπο..ΠΟΤΕ

10 σχόλια:

σιωπηλος είπε...

τα σχολια περισσευουν....
το ΠΟΤΕ δεν υφισταται οσο υπαρχει απανθρωπια!!!
και οι ευχες σε περιπτωσεις σαν κι αυτην...δε χρειαζονται..
ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ!!!

α ν ε μ ω ν η είπε...

Καλή σου μέρα

Με στενοχώρησε πολύ αυτή η ιστορία…δυστυχώς υπάρχει λεκτική και σωματική βία ελληνική οικογένεια..
Αυτή η νέα γυναίκα θέλει βοήθεια.. και στήριξη από την οικογένεια της…
Και αυτό το παιδί που βιώνει την οικογενειακή βία τόσο μικρό, τι γίνεται με την ψυχούλα του!!!…
Άνθρωποι ανώριμοι.. άρρωστοι ψυχικά δημιουργούν οικογένεια..
καλό σου βράδυ

Δέσποινα Πατεράκη είπε...

Θλιβερό .Πολύ. Ιδίως για τα παιδιά.

Ευριδίκη είπε...

Σιωπηλέ ευκολα γυναίκες που έχουν υποστεί αυτή τη μορφή βίας δεν μπορούν να πάρουν αποφάσεις γιατί νιώθουν ότι εκείνες έχουν το άδικο αφού και αυτο ειναι χαρακτηριστικό τους..Με την ψυχολογική βία χάνεις κάθε είδος αυτοσεβασμού..βοήθεια θέλει όπως είπε και η ανεμώνη από τους δικούς της ανθρώπους και στήριγμα για οποιαδήποτε απόφαση..

Ευριδίκη είπε...

Ανεμωνη ,Δέσποινα ήταν πραγματικά πολύ δύσκολο να βλέπεις αυτή την εικόνα και κεινο το παιδάκι ήταν τόσο τρομαγμένο..Και ξέρουμε καλά τι κατάληξη δυστυχώς έχουν αυτές οι ιστορίες και τι προκαλούν στην ψυχή αυτών των παιδιών..

σιωπηλος είπε...

τη βια οταν τη δεχομαστε εχουμε το μεριδιο ευθυνης μας
λοιπον εγω θα βοηθουσα ...
πειθωντας την να φυγει...να αλλαξει ροτα να βρει ενα πραγματικο λιμανι...
αλλα ουσιαστικη βοηθεια θα προσφερει μονον η ιδια στον εαυτο της

Ευριδίκη είπε...

νομίζω σιωπηλέ ότι η παρέα που είχε οι φίλες της τέλος πάντων θα της εχουν ήδη πει κάτι τέτοιο..Το θέμα είναι όπως είπες να βοηθήσει η ίδια τον εαυτό της

α ν ε μ ω ν η είπε...

καλημερα
καλο μηνα
Οι γυναίκες που έχουν υποστεί βία στην οικογενειακή ζωή τους, έχουν χαμηλό δείκτη αυτοεκτίμησης… (και ανήκουν σε όλα τα κοινωνικά στατους

και τις περισσότερες φορές δεν τις στηρίζει κανείς!!!! (ούτε το οικογενειακο ουτε συγγενικό τους περιβάλλον) έχουν ταυτιστεί με αυτήν την πραγματικότητα και θεωρούν δεδομένο.. (η ότι την αξίζουν ή κάπου φταίνε αυτές…)

Έχουν (οι περισσότερες) βίωση την βία μέσα στις οικογένειας τους (γονικές)
και υπήρξαν μάρτυρες κάποιας κακοποιήσεις…
(όπως το κοριτσάκι..)

και θα διαφωνήσω με τον "σιωπηλό"..
δεν μπορούμε να ρίχνουμε ευθύνες στα θύματα… ( πως μπορεί ένα ψυχικά διαταραγμένο άτομο να βοηθήσει τον εαυτό του….
και να ξέρεις ότι ελάχιστες οικογένειες στηρίζουν…
αφήνουν το θύμα να υποστεί όλα αυτά γιατί υπάρχει ο κοινωνικός περίγυρος ή παιδια..)

Ανώνυμος είπε...

aparadekto.....
babis

Ευριδίκη είπε...

όχι μόνο απαράδεκτο Μπάμπη,αλλά και τραγικό..Καλημέρα..Καλά να περνάς..