Θα σε θυμάμαι πάντα

Αναρωτιέμαι γιατί όλοι μιλάνε για τη χαρά της αγάπης ενώ η αγάπη δεν είναι μόνο χαρά..Είναι τρέλα ,βάλσαμο,συντριβή..Είναι να δίνεις και να παίρνεις τα πάντα..Και πάλι να τα χάνεις..Η αγάπη είναι πληγή και γιατρειά,,Η αγάπη είναι πέρα από τη συμπόνοια και τους νόμους του Θεού και των ανθρώπων..
Αληθινή Αγάπη δεν είναι αυτή που αντέχει στο μακροχρόνιο χωρισμό αλλά η οικειότητα που εξακολουθεί να υπάρχει μέσα σε αυτόν..
EKΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ ΄ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ

ΛΑΘΗ ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΩΣΤΗ ΣΚΕΨΗ

Τελικά υπάρχουν και λάθη που είναι πιο ωραία και από την πιο σωστή σκέψη
Ένα λάθος τηλεφωνημα και όλα ΑΡΧΙΖΟΥΝ και τελειώνουν(;) εκεί ,μέσα στα 10 λεπτά που διαρκεί..Και μέσα σε αυτά τα 10 λεπτά όλα μπαίνουν στη θέση τους..Το παρελθόν αφήνει περιθώριο σε εξηγήσεις και εξομολογήσεις που κάποτε,τότε ,δεν θα μπορούσαν να ειπωθούν,τότε που κανείς δεν τις άκουγε ,τότε που η καρδιά δεν μπορούσε να πλησιάσει την καρδιά του άλλου..Τότε που όλα χάθηκαν και συ μόνος συνέχισες να ζεις γεμάτος απο την παρουσία του άλλου αλλά δεν μπορουσες να τον δεις ,να τον αγγίξεις ,να τον νιώσεις,αλλά που ποτέ δεν ξέχασες γιατί είχε γίνει για σένα σταθμός στην υπόλοιπη ζωή σου..
Και να που ένα λάθος τα διορθώνει όλα..
Και το λάθος δίνει τη θέση του σε έναν καθάριο χείμαρο λέξεων που πλημμυρίζει τη σκέψη ,την καρδιά και το χώρο γύρω σου..
Δεν υπάρχει πιο σημαντικό πράγμα για σένα από το να μπορέις να μιλάς ,να εξηγείς ,να διορθώνεις,να δίνεις ξανά κομμάτια τοου εαυτού σου και να τα αφήνεις στην ψυχή και στην καρδιά του άλλου και να το κάνεις γεμάτη από μια δύναμη που σε ωθεί να πεις τις ωραιότερες αλήθειες χωρίς να φοβάσαι πια και να κρατάς κάθε σιωπή και κάθε λέξη φυλαχτό στην καρδιά σου..
Και μετά ,λίγο πριν το τέλος ,αφουγκράζεσαι την καρδιά και νιώθεις το δόσιμο μιας άλλης ψυχής σε σένα ,μεσα από λέξεις ανείπωτες μέχρι χτες,μέσα από λέξεις που πίστευες ότι ποτέ δεν θα έλεγες και δεν θα άκουγες ξανά και αυτό ήταν πληγή στο χτες σου..Και η πληγή κλείνει με το καλύτερο επίθεμα ..Της αγάπης που ποτέ δεν θα χαθεί ούτε χάνεται όταν την έχεις νιώσει..

Τελικά τίποτα όντως δεν έχει αξία αν δεν πληρώσεις και το ανάλογο τίμημα..
Εκείνος που αγαπώ θέλω να είναι ελεύθερος ακόμα και από μένα...

ΤΟ ΒΑΡΟΜΕΤΡΟ

Το παρακάτω ερώτημα μπήκε σε εξετάσεις στο πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης στο τμήμα Φυσικής..

"περιγράψτε πως μπορούμε με ένα βαρόμετρο να μετρήσουμε το ύψος ενός ουρανοξύστη"

Ένας φοιτητής απάντησε ότι ανεβαίνοντας στην ταράτσα και δένοντας το βαρόμετρο σε ένα σκοινί το μήκος του σκοινιού και του βαρομέτρου μαζί,μας δίνουν το ύψος του ουρανοξύστη..

Ο καθηγητής τον έκοψε αμέσως αλλά ο φοιτητής πηγε στια αρχές του Πανεπιστημίου υποστηρίζοντας ότι η λύση του ευσταθεί και έτσι ορίστηκε ένας διαιτητής που μελέτησε την άποψη και λύση του φοιτητή και αποφάνθηκε ότι είναι σωστή αλλά δεν διαθέτει στοιχεία φυσικής.

Έτσι αποφάσισαν να του δώσουν άλλη μια ευκαιρία αλλά έπρεπε να το κάνει μέσα σε 6 λεπτά..Ο φοιτητής σκεφτόταν τα πέντε και όταν του επεσήμαναν 'οτι τελειώνει ο χρόνος άρχισε να εκθέτει τις απόψεις του..

"Περίπτωση 1η..Κατ αρχήν μπορέις να ανεβάσεις το βαρόμετρο στην ταράτσα,να το αφήσεις να πέσει κάτω και ναμετρήσεις το χρόνο που διένυσε..Αλίμονο όμως στο βαρόμετρο...

περίπτωση 2η αν υπάρχει ηλιοφάνεια μπορέις να στήσεις το βαρόμετρο όρθιο να μετρήσεις το ύψος της σκιάς του και μετά να μετρήσεις τη σκιά του ουρανοξύστη και ύστερα με αναλογία να βρεις το ύψος...

Περίπτωση 3 αν θες επιστημονική δουλεια μπορέις να φέρεις σε ταλάντωση το βαρόμετρο και μετά να ανέβεις στην ταράτσα του ουρανοξύστη και εκεί να το θέσεις σε ταλάντωση και μετά ....¨"έτσι έδωσε και την τρίτη απάντηση

Αν απλώς βαριόσουν αλλά ήθελες να χρησιμοποιήσεις το βαρόμετρο με ορθόδοξο τρόπο μπορούσες να ανέβεις την ταράτσα του ουρανοξύστη να μετρήσεις την ατμοσφαιρική πίεση και μετά νακάνεις το ίδιο στο έδαφος και να μετατρέψεις τη διαφορά των millibars στα αντίστοιχα μέτρα..

Αλλά επειδή σαν φοιτητές συνεχώς παροτρυνόμαστε να ασκούμε την ανεξαρτησία του μυαλού και να εφαρμόζουμε επιστημονικές μεθόδους,αναμφίβολα ο καλύτερος τρόπος θα ήταν νακατευθυνθούμε στην είσοδο του ουρανόξύστη ,να χτυπήσουμε την πόρτα του θυρωρού και να του πούμε"αν θα σου άρεσε να έχεις καινούργιο βαρόμετρο,θα σου χαρίσω αυτό ,αν μου πεις το ύψος του ουρανοξύστη.."

Ο σπουδαστής αυτός ήταν ο NOELS BOHR Ο μόνος Δανός που κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής..

Τελικά λέτε πίσω από μια έξυπνη απάντηση ενός παιδιού που κρύβει και λογικές αλλά και επιστημονικές απαντήσεις,να κρύβεται ένας μελλοντικός Νομπελίστας;

Μπορεί έτσι;

-----------------------------------------------------------------------------------------------

KAI MEΡΙΚΕΣ ΡΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ

-Η επαφή με το μυστήριο ,είναι η ωραιότερη εμπειρία του ανθρώπο

-Πιστεύω ότι η αγάπη είναι πολύ καλυτερος δάσκαλος από την αίσθηση του καθήκοντος..

-Μόνο αν ζεις για τους άλλους,αξίζει να ζεις..

-Ηπραγματική αξία της ανθρώπινης ύπαρξης καθορίζεται βασικά από το μέτρο και την αίσθηση που ο ίδιος έχει για τον εαυτό του..

-Όποις δεν έχει ξεγελαστεί από ένα ψέμα,δεν γνωρίζει τι θα πει μακαριότητα..

-Απεχθάνομαι το συνδυασμό εκλεπτυσμένης ευφυίας και ανήθικου χαρακτήρα..

-Όπου υπάρχει αγάπη ,δεν υπάρχει επιβολή..

-Αν δεν υπάρχει τίμημα ,δεν υπάρχει και αξία..

ΑLBERT EINSTEIN(Αλμπερτ Αινστάιν)

Κάποιες στιγμές η ζωή σκοτεινιάζει ,οι ευτυχισμένες μέρες τελείωνουν όχι γιατί το επιδιώκεις εσύ αλλά γιατί άλλοι-οι συγκυρίες ,οι αποφάσεις ,η μοίρα ίσως για όσους πιστεύουν σε αυτή -

επεμβαίνουν και διαλύουν κάθε όνειρο και κάθε σου ελπίδα..Και τότε νιώθεις την απέραντη μοναξιά της ύπαρξής σου..

Εχει σκεφτεί κανένας μας πόσο επώδυνη μπορεί να γίνει η ζωή από τη μια μέρα στην άλλη;

Εχει σκεφτεί κανένας ότι ό,τι δημιουργεί με κόπο και στερήσεις μια στιγμή μπορεί να του στερήσει τα πάντα;

Έχει νιώσει κανείς τη δραματική εξέλιξη της στιγμής ,του δευτερολέπτου που μπορεί να τον κάνει να χάσει το μυαλό του και να του αλλάξει την πορεία του στο χρόνο που έπεται ακόμα να ζήσει;

Είναι από τα πραγματα που λέμε ότι ποτέ αυτό δεν πρόκειται να συμβεί σε μένα,αλλά

ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΛΕΣ ΠΟΤΕ..

Το βασικό είναι να έχεις χτίσει ένα χαρακτήρα που μπορεί να ανταπεξέλθει σε κάθε τρικυμία και να μη βλέπεις στην καταιγίδα μόνο το φως του φάρου που είναι μπροστά σου και να λες δεν μπορώ να το φτάσω καθώς αφήνεσαι στα κυματα αλλά να κάνεις κάθε προσπάθεια να βγεις..

"Ισονομία"αντρών και γυναικών..Μια λέξη που δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο για κάποιους αντρες

Δεν θυμώνω εύκολα σε συζητήσεις γιατί σέβομαι τους συνομιλητές μου και τους ανθρώπους που λένε την άποψή τους..Απλά ακούω και αν μπορώ προσπαθώ να τους δείξω να καταλάβουν και τη δική μου πλευρά..

Δεν αντέχω όμως ανθρώπους -κυρίως άντρες συνομιλητές-που δεν σέβονται την γυναίκα και δεν την αντιμετωπίζουν σαν άνθρώπινο όν με σκέψη και ψυχή..

Σε μια φιλική συγκέντρωση ένα από τα θέματα που αναπτύχθηκαν ήταν η ισονομία μεταξύ ανδρών και γυναικών..Μια συζήτηση που-ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί-είναι κόκκινο πανί για τους άνδρες..Εν μέσω λοιπόν της συζήτησης και εν θερμώ ,ένας από την παρέα σαν επιχείρημα και για να δείξει μάλλον πόσο σωβινιστής είναι, απευθυνόμενος στις γυναίκες της παρέας με με ένα πρωτοφανές βλέμμα στα μάτια του είπε: "θα πρεπε να ζείτε στο Ιράν και κει θα βλέπατε τι σημαίνει άντρας με Α κεφαλάιο ,γιατί οι γυναίκες της Δυσης έχετε ξεφύγει" ..Οι απόψεις του ήταν:

1- η ΓΥΝΑΙΚΑ πρέπει κάπου κάπου να τρώει και από καμία και ας μην ξέρει το λόγο

2-η ΓΥΝΑΙΚΑ θα πρέπει να αφήνει τον ΆΝΤΡΑ να αποφασίζει τι θα γίνει

3-η ΓΥΝΑΙΚΑ δεν έχει μυαλό να σκέφτεται γιατί όταν σκέφτεται είναι καταστροφή

4-Θέμα ενδοοικογενειακής βίας δεν υπάρχει αλλά το εφήυραν οι γυναίκες για να τις λυπάται ο κόσμος και να τις φροντίζει

5-Ποιος λέει ότι τα παιδιά μας αποκτούν ψυχολογικά προβλήματα βλέποντας τον πατέρα και σύζυγο να επιβάλλει την άποψή του;Αντίθετα οι κόρες θαυμάζουν αυτόν τον δυνατό τύπο άντρα που έχει λύσεις για όλα και έτσι θα προσπαθήσουν να βρουν έναν ίδιο σχεδόν για συζυγο και τα ΠΑΙΔΙΑ μαθαίνουν από τον πατέρα ώστε να γίνουν και κείνα δυνατά και να αναλαμβάνουν τα ηνία του σπιτιού..

6-Οι ΓΥΝΑΙΚΕΣ είναι για το σπίτι,για να μεγαλώνουν παιδιά και οι φιλοδοξίες ,τα όνειρα και οι προσπαθειές τους για οποιαδήποτε aνέλιξη ;ή εξέλιξη είτε προσωπική είτε πνευματική είτε ψυχική θα πρέπει να σταματάνε εκεί που θίγεται η οικογενειακή γαλήνη..

7- Οι γυναίκες θα πρέπει να πάψουν να το παιζουν θύματα γιατί ενσυνείδητα κάνουν ό,τι κάνουν και ενσυνείδητα σπάνε τα νεύρα ενός άντρα κάνοντας ότι δεν θέλει εκείνος ώστε να προκαλέσουν καυγά και μετά ο άντρας σύντροφος ή σύζυγος να τους κάνει κάποιο χατήρι ή προκαλούν τέτοιο καυγά ,ώστε να χωρίσουν αφού έχουν ήδη βρει άλλον να τους αντικαταστήσει..

8- Ο ΑΝΤΡΑΣ πάντα θα ναι άντρας και οι γυναίκες θα πρέπει να ξέρουν τη θέση τους..Ο ΘΕΟΣ δεν την έπλασε από το κεφάλι του Αδάμ για να του ανέβει στο σβέρκο αλλά από το πλευρό του ώστε να τον στηρίζει και να κάνει αυτό που εκείνος της λέει όταν αδυνατεί ο ίδιος να το πράξει γιατί είναι απασχολημένος με χίλια δυο πράγματα όπως το να βγάζει τα προς το ζην..

Φυσικά οι αντιδράσεις ήταν πολλές ευτυχώς..Κάποιοι και κάποιες γέλασαν ,κάποιες και κάποιοι αντέδρασαν έντονα σε όλα αυτά αντιπαραβάλλοντας επιχειρήματα και θέσεις ενώ κάποιοι άλλοι από τους άντρες της παρέας που δεν ενστερνίζονταν τις απόψεις του σε γενικές γραμμές εκατό τοις εκατό είπαν πως οι γυναίκες όντως κάπου ξέφυγαν και κάπου κάπου χρειάζονται ένα χαλινάρι,ένα μάζεμα..

Αυτή η ιστορία έγινε αφορμή να θυμηθώ μια πολύ καλή φίλη στη γενέτειρά μου που σε μια συζήτηση που εξελίχτηκε σε θρίλερ τελικά ,ο σύζυγός της την έσπρωξε έξω από την πόρτα αγκαλιά με το μικρότερο παιδί τους ηλικίας μόλις ενός έτους και πέφτοντας από τις σκάλες χτύπησε τόσο άσχημα που την άφησε με πολύ βαριά κινητικά προβλήματα ..Το ευτύχημα ήταν πως δεν έπαθε τίποτα το μωρό εκτός από ένα σπασμένο δεξί χεράκι σε δυο σημεία και μερικούς μώλωπες..΄Ποτέ δεν έκανε μήνυση και στους αστυνομικούς που ήρθαν στο νοσοκομείο είπε ότι γλίστρησε..Και αυτό για τα παιδιά της..Για να μην την κατηγορήσουν ποτέ ότι κατέστρεψε τον πατέρα τους αλλά η αλήθεια είναι-όπως μου είπε μετά - ότι ΦΟΒΟΤΑΝ τι θα συνέβαινε αν τον κατηγορούσε και του έκανε μήνυση... Τζ....α ελπίζω να΄είσαι καλά και συγγνώμη που έγραψα την ιστορία σου...

Πότε τέτοιου είδους άντρες θα καταλάβουν -αν έχουν βέβαια την ικανότητα αυτή-ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο υποτιμητικό από το να σε βλέπουν σαν πονηρό θηλυκό,σαν σάκο εκτόνωσης νεύρων ,σαν υποχείριο και οικιακή βοηθό,σαν παιδιά ενός κατώτερου Θεού,σαν περιουσιακό στοιχείο ,σαν ανεγκέφαλο πλάσμα,σαν ζώο που δεν έχει δικάιωμα στην αξιοπρέπεια και στη ζωή;

Τέτοιους ανθρώπους σαν τον φίλο της παρέας δεν τον χρειάζεται καμιά γυναίκα και αν κάποια έχει την τυχη να γνωρίσει ή να έχει έναν τέτοιον άνθρωπο δίπλα της καλά θα κάνει να σκεφτεί αν συνεχίσει μαζί του..

ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει το δικαίωμα να ασκεί βία είτε ψυχολογική είτε σωματική σε κανένα πλάσμα που είναι ζωντανό ,πόσο σε άνθρωπο...

-ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει δικαίωμα να αφαιρεί το συνταγματικό δικαίωμά σου να λες τη γνώμη σου και να επιδιώκεις να γίνεις καλύτερος άνθρωπος

-ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει δικαίωμα να σε υποτιμά και να σε θίγει..

-KANEIΣ δεν πρέπει να αφήσεις να σε πείσει ότι η οποιαδήποτε είδους κακοποίηση που επιβάλλει ή σου επιβάλλει και οι τραυματισμοί (που υποτίθεται συνήθως ότι γίνονται γιατί εσύ χτύπησες στο χέρι του ή σε έναν καναπέ ή σε γωνία του σπιτιού επειδή δεν πρόσεχες)είναι για το "δικό σου καλό,για να καταλάβεις πως έκανες λάθος και να μην το ξανακάνεις..Κράτα ψηλά ότι δεν είναι αυτός το θύμα αλλά εσύ και ποτέ να μην αφήσεις να σε κάνει να νιώσεις ενοχές για ότι έπαθες και προπάντων ποτέ να μην πεις -'μηπως έχει δίκιο;"

-Η ελευθερία του καθενός σταματά εκεί που θίγεται η ελευθερία,η αξιοπρέπεια και η ζωή του άλλου...

Σε αυτή την εποχή που ζούμε

Σ' αυτή την εποχή που ζούμε,μέσα στην αγωνία μας για ότι έρχεται στο μέλλον,στις δυσκολίες της καθημερινότητας,στα προβλήματα και τη μοναξιά που μας περιβάλλει ,κάπου μέσα μας ,γιατί δεν τολμάμε να το φωνάξουμε δυνατά από το φόβο μήπως μας πούνε αδύναμους,ψάχνουμε για κάτι πολύ αληθινό και σπάνιο ..Ψάχνουμε για μια αληθινή φιλία..Φράση για πολλούς γραφική ,μα αν κοιτάξουμε μέσα μας θα δούμε πόσο αληθινή και ανθρώπινη είναι..Και Ε Ι Ν ΑΙ..

Όταν λοιπόν το είναι μας εμπιστευτεί κάποιον -και αυτό θα μας το πει η γαλήνη και η ηρεμία που νιώθουμε μέσα μας -ας το αφήσουμε να μας καθοδηγήσει..Ας εμπιστευτούμε το ένστικτό μας και ας ανοιχτούμε..Δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα..Γιατί και αν ακόμα το είναι μας κάνει λάθος ,εμείς είμασταν αληθινοί..Ευθύνη λοιπόν σε αυτή την περίπτωση δεν έχουμε εμείς που δείξαμε και αποδείξαμε πως η ειλικρίνεια και η αυθεντικότητα είναι που μετράει,αλλά εκείνοι που είναι αδύναμοι να δεχτούν το αληθινό και γνήσιο πρόσωπο ενός ανθρώπινου πλάσματος..Και αυτοί οι "άνθρωποι"πάντα θα ναι δυστυχισμένοι γιατί ποτέ δεν θα μάθουν σε όλη τους τη ζωή πως εκείνο που μετράει είναι να είσαι πάντα αληθινός ακόμα και αν πληγώνεις ή σε πληγώνουν με την αλήθεια..

Μα αν δεν κάνουμε λάθος ,τότε μια αχτίδα φωτός στην άχαρη πολλές φορές ζωή μας μπορεί να δώσει τόση λάμψη και τόση ώθηση στο είναι μας που θα μας φτάσει ένα σκαλί παραπάνω από εκεί που είμασταν σαν ψυχικές οντότητες..Θα μας κάνει πιο δυνατούς γιατί ένας είναι πάντα μόνος του,δύο είναι πάντα ομάδα που σημαίνει δύναμη...

Στο κάτω κάτω όλοι μας έχουμε ανάγκη από αληθινούς ανθρώπους..Και αν δεν τολμήσουμε να προχωρήσουμε μπροστά πως θα γίνουμε αληθινοί και καλύτεροι..Γιατί ο καθένας από μας μπορεί να γίνει φίλος για κάποιον άλλο..Για όλου ς μας κάπου υπάρχει κάποιος που μπορούμε να σταθούμε όπως και σε όλους μας υπάρχει κάποιος που μπορεί να σταθεί..

Εκείνο που χρειάζεται λοιπόν είναι να μη φοβηθούμε όταν κάποιος μας αγγίξει ή να μην τρομάξουμε όταν κάποιος μας ζητήσει να τον αγγίξουμε..

Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πάντα αμφίδρομες..Και τις έχουμε τόσο ανάγκη..

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

( ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ Πίνακας του Θεόφιλου)

ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ..Μια νέα εποχή ξεπροβάλλει δειλά και το καλοκαίρι γίνεται πια εικόνες στο βάθος του μυαλού μας που θα τις αναπολούμε σε κάθε ευκαιρία...θυμάμαι πως από τις πρώτες εκθέσεις που μας έβαζε ο εκάστοτε δάσκαλος ήταν το "Φθινόπωρο" και αυτό για να καταλάβουμε "ότι μια καινούργια εποχή έρχεται ,ότι τα σχολεία αρχίζουν και και και...."

Και ο δάσκαλος μου δεν είχε άδικο..Πάντα αυτή η έκθεση μας έβαζε στο κλίμα της νέας εποχής έστω και μέσα από τη μελαγχολία της..Θυμάμαι ακόμα εικόνες του Φθινοπώρου στη μικρή επαρχiακή πόλη που ζούσα και αυτές οι εικόνες και οι αναμνήσεις πλημμυρίζουν με αρώματα απο το φρεσκοσκαμμένο χώμα καθώς περνούσαμε από τα οργωμένα χωράφια,με τη μυρωδιά του πλαστικού και του ασβέστη καθώς βάφαμε το σπίτι για να υποδεχτούμε ανανεωμένοι τη νέα εποχή,με το άρωμα που ανέδυαν τα κομμένα ξύλα που θα χρησιμοποιούσαμε στη σόμπα και φυσικά με την αίσθηση εκείνης της ψιλής δροσιάς που σε ανάγκαζε να φοράς ζακέτα το απογευματάκι μετά από τη βροχή. .Θυμάμαι τα χρώματα από τα δέντρα της αυλής του σπιτιού μου που άλλαζαν καθώς τα φύλλα έπαιρναν εκέινο το χρυσοκαφέ χρώμα πριν πέσουν στη γη και νοτίσουν από τη δροσιά που έφερνε το ξημέρωμα..

Και μετά ερχόταν η αναμονή για τις πρώτες μέρες του σχολείου που παρόλο που η ζωή μου θα άλλαζε πάλι για άλλη μια φορά περίμενα με λαχτάρα να φορέσω τη μπλε ποδιά με το άσπρο γιακαδάκι ,να πάρω στα χέρια μου τα καινούργια βιβλία για να τα ξεφυλλίσω και να μυρίσω τα καινούργια τετράδια που εκεί θα άφηνα στιγμές του παιδικού μου μυαλού αλλά και -γιατίνα το κρύψω;-στο μυαλό μου εκείνο το παιδικό είχε καρφωθεί και η εικόνα ενός συμμαθητή μου που παραδόξως μου έλειπε όλο το καλοκαίρι και ήθελα να μαι καλοντυμμένη όταν με ξανάβλεπε..(να ναι καλά ο Τσεκλένης που φρόντιζε για την ποδιά αλλά θυμάμαι πως κάποιες χρονιές δεν ήταν καλά οι γονείς μου όταν άκουγαν την τιμή της ποδιάς..Βέβαια οι γονείς μου δεν αρνήθηκαν ποτέ τίποτα και τους ευχαριστώ για αυτό)..

Χρόνια μαγικά ,ονειρεμένα,εικόνες γεμάτα φως και χρώματα..

Αυτή η εποχή πάντα θα μου θυμίζει πάντα τα χρόνια της παιδικής μου αθωότητας ..

ΈΝΑΣΤΡΗ ΝΥΧΤΑ

( " 'Εναστρη νύχτα" Βίνσεντ Βαν Γκογκ)

Ποιος δεν κοιταξε ποτέ του τα αστέρια,ποιος δεν περίμενε έφηβος να δει ένα πεφταστέρι να πέφτει και δεν έκανε μια ευχή ,ποι0ς από μας δεν αντάλλαξε ένα φιλί κάτω από τον έναστρο ουρανό και δεν ένιωσε τη δύναμη του σύμπαντος και την ενέργειά του να τον πλημμυρίζει;Τι είναι αυτό που τραβάει κάθε βραδιά τη ματιά μας εκεί,ασυναίσθητα πολλές φορές ,για δέκατα του δευτερολέπτου και τότε εκείνη τη στιγμή ο χώρος και ο χρόνος μυστηριωδώς σταματάν,μηδενίζονται;Ποιος από μας δεν κρύφτηκε μέσα στο σκοτάδι της για το δικό του λόγο;Ποιος από μας δεν ονειρέυτηκε να ταξιδέψει εκεί,να βρεθεί πέρα από τα σύνορα,να δει τι υπάρχει πέρα από το γαλαξία και όλο αυτό να γίνεται αφορμή για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι:" Είναι εγωιστικό να λέμε πως είμαστε οι μόνοι σε ένα τόσο αχανές σύμπαν";Πόσες σκέψεις δεν έχουμε κάνει κοιτώντας ξαπλωμένοι αυτό τον τόσο διαφορετικό ουρανό από της μέρας;Είναι το μέσο να ονειρευόμαστε ξύπνιοι..Και πόσες φορές δεν είπαμε το χιλιοειπωμένο" Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ τότε όλο το συμπαν συνομωτεί για να το αποκτήσεις"και το νιώθουμε πιο έντονα τις στιγμές που η έναστρη νύχτα ικανοποιεί την αίσθηση της όρασης και της αφής καθώς απλώνεις τα χέρια να αγγίξεις τα αστέρια του ουρανού σου..

Ίσως η δύναμη που έφτιαξε το σύμπαν μας έδωσε σαν δώρο την ομορφιά της νύχτας.. Για να μπορούμε να γινόμαστε πιο ανθρώπινοι καθώς σκεφτόμαστε ότι για εκατοντάδες χιλιάδες έτη φωτός είμαστε μόνοι και πρέπει να στηριχτεί ο ένας στον άλλο,για να σκεφτόμαστε ότι ο πλανήτης μας είναι τόσο μικρός και χάνεται μέσα στα δισεκατομμύρια αστέρια και έτσι και εμείς δεν είμαστε τίποτα περισσότερο από το πιο μικρό κομμάτι ύλης.ότι μας αξίζει το καλύτερο και ότι πρέπει να πολεμήσουμε για αυτό τη μέρα που έρχεται μέσα από τις στιγμές που ζούμε κάτω από το πέπλο της κάθε φορά που μας σκεπάζει!!!!

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΣ

Η ζωή ένα ταξίδι..Ένα ταξίδι που ποτέ δεν ξέρεις τον προορισμό σου αλλά μόνο την αφετηρία σου και σε κάθε σταυροδρόμι κάθεσαι και σκέφτεσαι ποιο δρόμο θα πάρεις και που μπορεί να σε οδηγήσει..

Κάθε δρόμος ένα καινούργιο κεφάλαιο και ψάχνεις σαν τον Οδυσσέα την Ιθάκη σου..

Και εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος όπως λέει και ο Καβάφης..και πρέπει να είναι γιατί μόνο τότε η ζωή σου θα ναι γεμάτη,ακόμα και αν συναντήσεις στο δρόμο σου Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες που θα προσπαθήσουν να σε κάνουν να χάσεις τη δύναμη της ψυχής σου ..Και όταν κάποτε φτάσεις στο τέλος του δρόμου σου θα καθίσεις σε μια γωνιά και βλέποντας τη Δύση του ήλιου θα χαμογελάσεις από ευτυχία γιατί θα ξέρεις ότι έζησες όσο καλύτερα μπορούσες σε αυτό το σύντομο πέρασμά σου από τον κόσμο των ανθρώπων έχοντας σαν όπλο σου την πίστη ,την ελπίδα, τα όνειρά σου και πάνω από όλα τον εαυτό σου..

ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Mε παραμύθια για δράκους μεγαλώσαμε

κι όλοι μας έλεγαν σαν είμασταν παιδιά

πως θα ρθει η ώρα σκληρά για να παλέψουμε

για κάτι καλύτερο στη ζωή μας που κυλά

Πέρασαν χρόνια μα τίποτα δεν έγινε

πολεμάμε ακόμα δράκους με ξύλινα σπαθιά

γύρω μας υποταγή και αιχμαλωσία

σε έναν κλοιό από ανθρώπινα θεριά

Ως που θα φτάσει αυτή η ιστορία;

ποιος θα μας σώσει απ των δράκων τις φωτιές

και που θα φτάσει η δική μας αναλγησία

να βλέπουμε να χάνεται ο κόσμος μας δίχως ενοχές;

άνθρωπε ξύπνα

γυρω σου δες

πρέπει να κάνεις κάτι

για να μπορούν να ονειρεύονται και οι επόμενες γενιές